FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Ancora più preoccupante è il fatto che, invece di essere minimamente indagata per occultamento di redditi e falsa dichiarazione patrimoniale, Gentiana Bungo venga promossa candidandosi alla Corte costituzionale.
Quando fu annunciata la Riforma della Giustizia, ai cittadini fu detto che per la prima volta ci sarebbe stata una "purificazione morale" dell'élite giudiziaria. Nella società si accese la speranza che sarebbe finalmente emersa una nuova generazione di giudici e pubblici ministeri, selezionati in base a integrità e trasparenza. Ma, dopo diversi anni di processo, la domanda sorge sempre più spontanea: chi controlla i controllori? Chi garantisce ai cittadini che gli stessi commissari che hanno nelle loro mani il destino di giudici e pubblici ministeri siano un esempio dell'onestà che predicano?
Uno dei nomi più chiacchierati è Genta Bungo Tafa, membro della Commissione Indipendente per la Qualificazione e attualmente candidata alla Corte Costituzionale. In apparenza, appare come un'avvocatessa di carriera, ex ufficiale giudiziario e docente, eletta dall'Assemblea per far parte del filtro più importante della transizione. Ma dietro le quinte, una serie di dati, documenti e resoconti mediatici gettano forti ombre di dubbio sulla sua ricchezza e integrità.
Da fonti finanziarie e pubblicazioni investigative, sembra che Genta Bungo Tafa avesse un conto bancario di circa 100 milioni di vecchi lek, una cifra sorprendentemente sproporzionata rispetto al reddito dichiarato. Inoltre, i documenti bancari mostrano anche un deposito di 10 milioni di nuovi lek aperto presso il suo defunto marito, per il quale mancano spiegazioni dettagliate sulla provenienza.
In un momento in cui decine di giudici e pubblici ministeri sono stati rimossi dall'incarico tramite controlli per mancanza di fonti chiare per importi molto più piccoli, il fatto che un commissario di questo processo abbia un patrimonio così inspiegabile crea una grave contraddizione morale e istituzionale.
Un altro elemento controverso è legato alla sua attività privata. Nel 2013, Bungo Tafa ha fondato un ufficio di controllo insieme a un altro socio, di cui possedeva il 50% del capitale. Quattro anni dopo, nel luglio 2017, si è dimessa dall'incarico di amministratore e ha venduto le sue azioni, in un momento che coincideva esattamente con la sua elezione da parte del Parlamento a commissario del KPK.
Questa rapida mossa solleva legittimi interrogativi: le dimissioni sono state un sincero atto di trasparenza o una manovra per evitare conflitti di interesse e nascondere i collegamenti con i profitti derivanti da questa attività? Perché non sono stati resi pubblici tutti i dati relativi agli utili realizzati in questo periodo?
Nëse gjyqtarë e prokurorë janë përmbysur nga Vettingu për mungesë transparence mbi një apartament, një makinë apo një llogari të vogël bankare, si mund të ketë besueshmëri procesi kur një nga vetë komisionerët mban mbi vete hije dyshimi shumë herë më të mëdha? A është kjo një shenjë se procesi është selektiv, i ashpër me “të vegjlit” dhe i butë me ata që mbajnë postet më të larta?
Këtu fshihet një paradoks i madh, ata që u ulën në karrigen e KPK-së për të “shkulur” korrupsionin nga rrënjët, përballen vetë me pyetje të ngjashme me ata që po gjykojnë. Dhe kjo e bën opinionin publik të mos ketë më besim as te reforma, as te institucionet që e zbatojnë atë.
E gjithë kjo histori bëhet akoma më e rëndë në momentin kur Genta Bungo Tafa paraqitet si kandidate për Gjykatën Kushtetuese, institucioni më i lartë i kontrollit të ligjshmërisë dhe garancisë së shtetit të së drejtës.
Pyetja është e thjeshtë, a mund të ulet në Gjykatën Kushtetuese një funksionare mbi të cilën rëndojnë dyshime të forta për pasuri të pajustifikuara? A është kjo figura që duhet të përfaqësojë moralin dhe standardin e ligjit në Shqipëri? Apo kemi të bëjmë thjesht me një tjetër shembull tranzicioni, ku “sheikët” e drejtësisë vetëm ndërruan pozicione, por jo mentalitetin?
Reforma në Drejtësi ishte premtuar si një kapitull i ri për Shqipërinë, por rrezikon të kthehet në farsë nëse në krye të institucioneve të saj ngjiten njerëz që nuk garantojnë integritetin e kërkuar. Nëse pasuria e komisionerëve mbetet e pashpjeguar dhe hetimet mungojnë, atëherë procesi i Vettingut humbet kuptimin.
Sepse një gjë është e qartë, publiku shqiptar nuk ka nevojë për retorikë dhe fasadë, por për shembuj realë të pastërtisë dhe ndershmërisë. Dhe në këtë pikë, kandidatura e Genta Bungo Tafës mbetet më shumë një dilemë morale sesa një garanci për shtetin e së drejtës.
Në një kohë kur dhjetëra gjyqtarë e prokurorë u rrëzuan nga Vettingu për mungesë burimesh të qarta për shuma shumë më të vogla, fakti që një komisionere e këtij procesi ka pasuri të tilla të pashpjeguara, krijon një kontradiktë të madhe morale dhe institucionale.
Kjo lëvizje e shpejtë ngre pyetje legjitime, a ishte dorëheqja një akt i sinqertë transparence, apo një manovër për të shmangur konfliktin e interesit dhe për të fshehur lidhjet me të ardhurat e përfituara nga ky aktivitet? Pse nuk janë bërë publike të gjitha shifrat e fitimeve të realizuara në këtë periudhë?
Këtu fshihet një paradoks i madh, ata që u ulën në karrigen e KPK-së për të “shkulur” korrupsionin nga rrënjët, përballen vetë me pyetje të ngjashme me ata që po gjykojnë. Dhe kjo e bën opinionin publik të mos ketë më besim as te reforma, as te institucionet që e zbatojnë atë.
E gjithë kjo histori bëhet akoma më e rëndë në momentin kur Genta Bungo Tafa paraqitet si kandidate për Gjykatën Kushtetuese, institucioni më i lartë i kontrollit të ligjshmërisë dhe garancisë së shtetit të së drejtës.
“Mbi Gentiana Bungon rëndojnë jo vetëm hije dyshimi, por edhe indicie korrupsioni, pasi praktika e saj si anëtare e KPK-së ka lënë gjurmë të forta në opinion. Një nga rastet më të diskutuara është vendimi i dhënë kundër Ramadan Trocit, pikërisht në ditën e varrimit të bashkëshortit të saj, çka për shumëkënd nuk ishte një akt profesional, por një shenjë hakmarrjeje të hapur.
Questa azione non solo solleva profondi dubbi sulle sue motivazioni personali, ma lascia anche spazio alla convinzione che dietro questa decisione possano nascondersi interessi corrotti, compromettendo seriamente l'integrità del processo di verifica."
Al di là dell'elemento emotivo di vendetta legato alle particolari circostanze del giorno in cui è stata presa la decisione, non si può escludere la possibilità di altre influenze di natura corrotta. Il fatto stesso che un giudice del KPK, che avrebbe dovuto incarnare i più alti standard di imparzialità e integrità, abbia preso una decisione così importante in un momento del tutto inopportuno solleva seri dubbi sulle sue motivazioni.
Nell'opinione pubblica, questo è stato letto non solo come un possibile atto di vendetta, ma anche come un'indicazione che il sistema di controllo, anziché essere ripulito dalla corruzione, rischia di esserne contaminato. Se il processo decisionale è influenzato dalle emozioni personali o da interessi finanziari e politici, allora il processo perde di significato e si trasforma in una farsa che mina la fiducia dei cittadini nel nuovo sistema giudiziario. Di questo caso parleremo più avanti.
Ancora più preoccupante è il fatto che, invece di essere minimamente indagata per occultamento di redditi e falsa dichiarazione patrimoniale, Gentiana Bungo venga promossa candidandosi alla Corte costituzionale.
Questo sviluppo non è solo ironico, ma anche allarmante per gli standard della giustizia in Albania, poiché dimostra che gli individui che sono soggetti a seri dubbi sulla loro integrità finanziaria e morale non solo non affrontano responsabilità, ma vengono anche elevati a posizioni costituzionali elevate, mettendo in discussione la fiducia del pubblico nel sistema giudiziario./ In-Front.org
Lini një Përgjigje