FLASH
Shkruar nga Francesco Brusa
Konferenca e llogarive të hapura për të rindërtuar Ukrainën, mes shpresave për "fitore përfundimtare" dhe "multilateralizëm", mblodhi vetëm 10 miliardë dollarë...
Në hapje të Konferencës për Rindërtimin e Ukrainës, përshtypja ishte se udhëheqës të ndryshëm evropianë dhe amerikanë po i flisnin drejtpërdrejt publikut, por duke pasur parasysh "audiencën e tyre vendase".
Të gjithë ranë dakord për vizionin themelor: ne jemi të gatshëm ta mbështesim Kievin deri në fund, dhe falë një uniteti të tillë, do të jetë e mundur ta nxjerrim vendin nga shkatërrimet e luftës; në të vërtetë, mund të shpresojmë për një "mrekulli të vërtetë ekonomike dhe sociale".
Referencat për Planin Marshall janë të shumta në këtë drejtim, përfshirë edhe investimin emocional të qeverive evropiane në përpjekjet e rindërtimit të kontinentit pas luftës.
Kjo u përmend për herë të parë nga Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky, i cili u prit me duartrokitje të zgjatura, ashtu si edhe i Dërguari Special i Shtëpisë së Bardhë Keith Kellogg, i cili madje bëri krahasime me Afganistanin dhe Irakun.
Por pikërisht, poshtë retorikës së kohezionit (të shoqëruar me paralele historike me tinguj të lartë) mund të shihen nuanca dhe divergjenca, që pasqyrojnë hezitimet e vendeve të ndryshme: ndërsa për kryeministren estoneze Kristen Michal, qëllimi i mbështetjes së Ukrainës është një "fitore përfundimtare" ndaj Rusisë ("nuk ka plan B", paralajmëron ajo), përfaqësues të tjerë preferojnë formula më pak të qarta, të dëgjuara tashmë në shumë raste deri në atë pikë sa tani duken shumë të paqarta, siç është një "armëpushim i drejtë" (kryeministri grek Mitsotakis) ose një "paqe përmes multilateralizmit" (kryeministri spanjoll Sánchez), ose në çdo rast "derisa të arrijmë ta sjellim Vladimir Putinin në tryezën e negociatave" (kancelari gjerman Merz).
Është vetë Merz ai që ngre çështjen e përçarjeve të brendshme brenda koalicionit evropian. Në fjalimin e tij, ai qorton Sllovakinë për obstruksionizmin e saj në lidhje me sanksionet kundër Moskës (paketa e 18-të është ende në pritje të miratimit). Nga ana tjetër, ai i bën lajka Uashingtonit: "të dashur amerikanë, jini me ne!" thotë ai, duke u përpjekur të fitojë favorin e udhëheqjes së paparashikueshme të SHBA-së. Dhe pastaj vjen përgjigja pothuajse e sheqerosur nga Kellogg (me praninë e të cilit mburret Giorgia Meloni): "ne jemi këtu me ju", thotë ai, duke folur shkurtimisht në gjermanisht. Por është e drejtë të pyesim veten se në çfarë kuptimi, veçanërisht kur, mijëra kilometra larg Romës, Sekretari i Shtetit i SHBA-së Marco Rubio po takohet me Ministrin e Jashtëm rus Sergei Lavrov. Pavarësisht mendimeve të përditshme, tani është e qartë se Shtëpia e Bardhë po ndjek rrugën e vet në lidhje me dosjen e Ukrainës, madje duke kërkuar ta përdorë atë si një "fushë prove" për të rivizatuar marrëdhëniet me pjesën tjetër të botës.
I dërguari i SHBA-së është i qartë: sipas tij, rindërtimi i Ukrainës është një mundësi për të përqafuar një "lloj të ri qeverisjeje" dhe një "model të ri kapitalizmi" në nivel global, të riimagjinuar përmes sipërmarrjes me tre shtyllat e saj ESG (menaxhimi, shoqëria dhe mjedisi). Në të vërtetë, të gjithë bien dakord për këtë: vetëm investimi publik nuk është i mjaftueshëm; çelësi është t'i mundësohet Kievit të tërheqë kapital privat (në një "kombinim të ekuilibruar të partneriteteve shumëpalëshe dhe dypalëshe", sipas Ministrit Giorgetti). Vetë Ministrja e Ekonomisë e Ukrainës, Yulia Svyrydenko, ka njoftuar me besim "privatizime në shkallë të gjerë" që do të ndikojnë në vend dhe do ta lejojnë atë të ecë drejt integrimit në Bashkimin Evropian.
Në këtë drejtim, një paqartësi e mëtejshme: ndërsa udhëheqësit e mbledhur në Fuksas's Cloud me krenari japin shuma 6-shifrore për ndihmë humanitare dhe projekte rindërtimi të infrastrukturës, ata njëkohësisht nuk e fshehin faktin se e gjithë kjo është e ndërthurur me zhvillimin e sektorëve të mbrojtjes dhe ushtrisë, të identifikuar tani si nxitësi kryesor i rritjes industriale për kontinentin. Por me çfarë drejtimi politik?
Disa nga të pranishmit përpiqen me droje të përmendin "sundimin e ligjit" si busullën që duhet të udhëheqë investimin masiv; të tjerë, në harmoni të plotë me atmosferën e "Luftës së Ftohtë" që përshkon shumë nga diskutimet, ringjallin konceptin e një "bote të lirë" që do të mbrohet nga kërcënimet e jashtme.
Në fund të fundit, Plani Marshall i shumëlavdëruar mbërriti mbi rrënojat e një konflikti që tashmë ishte përfunduar; dje, u parashikua rindërtimi, ndërsa Moska nis sulmet më të egra që nga pushtimi.
Prandaj, ka të ngjarë që Zelensky të jetë në Romë, por ta ketë kokën në Londër, ku janë mbledhur Vullnetarët dhe po përshëndetin nga larg, duke premtuar hapa konkretë për të “siguruar” qiellin ukrainas. /Përshtati Pamfleti nga Il Manifesto/
Lini një Përgjigje