FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Ministri i Mbrojtjes i Izraelit, Israel Katz ka njoftuar se Ministri i Inteligjencës së Iranit, Esmail Khatib, është eliminuar në një sulm gjatë natës.
Nuk ka pasur asnjë konfirmim nga Irani në lidhje me vdekjen e raportuar të Khatibit. Katz tha se ai dhe kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu kanë autorizuar ushtrinë të eliminojë çdo zyrtar tjetër të lartë iranian që vihet në shënjestër, pa pasur nevojë për miratim shtesë.
Ushtria izraelite ka konfirmuar ditën e djeshme eliminimin e Ali Larijani-t, sekretarit të Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare të Iranit, dhe komandantit të milicisë së brendshme Basij, Gholamreza Soleimani.
Lufta në Gjirin Persik po përshkallëzohet dhe targetimi i figurave të larta iraniane është pjesë e strategjisë së Izraelit për destabilizim të brendshëm të Iranit.
Aludime kishte edhe për vrasjen edhe të Netanjahut, pretendime këto nga ana iraniane, por që Izraeli i ka përgënjeshtruar, madje edhe vet Netanjahu është tallur me këto aludime, ku në një video ka thënë që po “vdes” për kafe.
Ndërkohë sulmi ajror izraelit vrau edhe shefin e sigurisë së Iranit, Ali Larijani, një nga politikëbërësit më me përvojë dhe më me ndikim të Republikës Islamike.
Larijani nuk ishte komandant ushtarak, por ai ishte një figurë qendrore në formësimin e vendimeve strategjike të Iranit.
Si sekretar i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare, ai qëndronte në zemër të vendimmarrjes për luftën, diplomacinë dhe sigurinë kombëtare.
Zëri i tij kishte peshë në gjithë sistemin, veçanërisht në menaxhimin e përballjes së Iranit me Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin.
Pas vrasjes së Udhëheqësit Suprem Ali Khamenei më 28 shkurt, Larijani mbajti një ton sfidues, duke sinjalizuar se Irani ishte i përgatitur për një konflikt të gjatë.
Vdekja e tij, tashmë e konfirmuar nga mediat shtetërore, vjen në mes të një fushate më të gjerë ku disa zyrtarë dhe komandantë të lartë iranianë janë vrarë brenda pak javësh. Ky model sugjeron një përpjekje të qëndrueshme për të dobësuar strukturën e udhëheqjes së Iranit gjatë kohës së luftës.
Megjithëse kishte një qëndrim të ashpër ndaj Perëndimit, Larijani shpesh përshkruhej brenda Iranit si pragmatist. Ai kombinonte besnikërinë ideologjike me një qasje teknokratike, duke favorizuar strategjinë e llogaritur mbi retorikën.
Ai mbeti thellësisht skeptik ndaj angazhimit me fuqitë perëndimore, por ishte gjithashtu i përfshirë në përpjekje kyçe diplomatike, përfshirë rolin si i dërguar në marrëveshjen afatgjatë të bashkëpunimit të Iranit me Kinën.
Lini një Përgjigje