FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Moska thuhet se testoi në terren automjete të përparuara lëshimi, duke përfshirë raketa të reja balistike dhe armë hipersonike. Përdorimi i kufizuar tregon prova operacionale dhe sinjalizon stabilitetin strategjik të kontinentit…
Natën e 20 janarit, Rusia kreu një sulm ndaj Ukrainës me disa raketa të reja të përdorura mjaft rrallë gjatë konfliktit.
Disa burime zyrtare dhe jozyrtare të raportuara nga “The War Zone” tregojnë përdorimin e mundshëm të një versioni të ri të raketës balistike me rreze të shkurtër veprimi (SRBM) "Iskander", si dhe raketës hipersonike lundruese "Zircon", e cila përdoret rrallë.
Mbetjet e gjetura në Ukrainë konfirmojnë gjithashtu, për herë të parë, përdorimin nga Rusia të objektivave të raketave të ripërdorura për mbrojtje ajrore në një rol sulmi tokësor.
Sipas mbetjeve të analizuara, Rusia me sa duket përdori një version të përmirësuar të Iskander-it, i emëruar përkohësisht Iskander 1000, për të goditur të paktën një objektiv në rajonin e Vinnytsia-s. Vitin e kaluar filluan të qarkullonin thashetheme se Rusia ishte gati të fillonte prodhimin serik të një versioni të ri të këtij rakete balistike SRBM me një rreze më të gjatë dhe saktësi të përmirësuar.
Sipas të dhënave zyrtare, sistemi origjinal i raketave balistike 9M723 Iskander-M kishte një rreze veprimi prej 500 kilometrash, ndërsa versioni i ri besohet të ketë një rreze veprimi prej të paktën 1,000 kilometrash.
Kjo rreze veprimi e deklaruar do ta vendoste raketën e re në kategorinë e raketave balistike me rreze të mesme veprimi (MRBM), të cilat kanë një rreze veprimi maksimale midis 1,000 dhe 3,000 kilometrash.
Kjo rreze veprimi e rritur u bë e mundur nga përfundimi i Traktatit INF për “Raketat Krozuese dhe Balistike me Rreze të Mesme Veprimi” midis Rusisë dhe Shteteve të Bashkuara.
Traktati ndalonte jo vetëm vendosjen e këtyre raketave të veçanta në Evropë, por edhe ndërtimin e tyre.
Sipas të dhënave në dispozicion, Iskander i ri përdor një motor më të fuqishëm dhe efikas për të rritur rrezen e tij të veprimit, me shumë mundësi duke montuar një kokë rakete më të vogël për të arritur këtë qëllim, duke ofruar më shumë hapësirë për karburant. Saktësia do të përmirësohej falë një sistemi të ri navigimi dhe udhëzimi.
Rusia ka lëshuar gjithashtu të paktën një raketë hipersonike Zircon nga Krimea. Kjo raketë lëshuese është projektuar kryesisht për sulme kundër anijeve, por ne e dimë se mund të kryejë sulme edhe ndaj objektivave tokësorë dhe të lëshohet nga platformat detare (duke përfshirë nëndetëset) dhe platformat tokësore.
Zircon është përdorur tashmë të paktën një herë në konfliktin e vazhdueshëm dhe, sipas të dhënave në dispozicion, është i aftë të arrijë shpejtësi deri në Mach 8 ndërsa fluturon "sea skimming" në fazën e tij terminale.
Është interesante se, sipas një raporti nga Komanda e Forcave Ajrore Ukrainase, në sulm u përdorën gjithsej 34 raketa të llojeve të ndryshme, së bashku me 339 dronë, afërsisht 250 prej të cilëve ishin të serisë Shahed/Geran, me një shkallë shkatërrimi prej rreth 80-90%. Këto shifra mbi lëshimet ruse konfirmojnë një trend që është stabilizuar me kalimin e kohës. Rusia përdor raketat e saj për afërsisht 10% të totalit të aseteve të lëshuara në sulmet e saj kundër Ukrainës.
Arsyetimi për këtë zgjedhje është i dyfishtë: dronët janë më pak të shtrenjtë dhe për këtë arsye më të dislokueshëm, por ato kanë disavantazhin e një ngarkese më të vogël se raketat, që do të thotë se nevojiten më shumë prej tyre për të arritur të njëjtat rezultate.
Duke përdorur më shumë dronë sesa raketa, Rusia nuk do t'i shterojë rezervat e saj strategjike të mjeteve të shpërndarjes, të cilat janë të rëndësishme për t'u ruajtur si një formë parandalimi kundër NATO-s.
Rastësisht, kjo është e njëjta arsye pse Ukrainës nuk i jepen të gjitha armët që aktualisht janë në rezervat e Aleancës Atlantike. Përdorimi i rrallë i raketës Zircon nga Rusia ka shumë të ngjarë t'i përgjigjet më shumë një nevoje për testime operacionale sesa dërgimit të një mesazhi politik.
Përdorimi i raketës “Iskander 1000”, megjithatë, është një sinjal i rëndësishëm për stabilitetin strategjik në Evropë: në fakt është një tjetër vektor me rreze të mesme veprimi që i bashkohet raketës “Oreshnik” në arsenalin rus. /Përshtatur nga Il Giornale/
Lini një Përgjigje