FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Nga çastet e paharrueshme te ato që u bënë meme, ja nëntë momentet për t’u kujtuar nga takimi kryesor botëror për sigurinë dhe mbrojtjen
Pas tri ditësh diskutimesh intensive për sigurinë globale, marrëdhëniet transatlantike dhe luftën në Ukrainë, media amerikane Politico ka përzgjedhur 9 momente që, përtej peshës politike, tërhoqën vëmendje për mënyrën si u shfaqën protagonistët e tyre në Konferencën e Sigurisë në Mynih 2026.
Konferenca e Sigurisë në Mynih 2026 nxorri në pah evropianët të detyruar të pranojnë se marrëdhënia me Uashingtonin është në krizë dhe se Lufta e Tretë Botërore është më afër se kurrë.
Sipas Politico, samiti u zhvillua në një klimë tensioni, me shumë liderë evropianë që pranuan se marrëdhëniet me Uashingtonin po përballen me vështirësi serioze.
Momenti më i guximshëm, Wolfgang Ischinger
Kryetari i Konferencës së Sigurisë në Mynih, Wolfgang Ischinger, e nisi fjalimin e tij duke vendosur syze dielli, një gjest që përshkruhet si homazh ndaj presidentit francez Emmanuel Macron. Ky i fundit kishte vendosur syze të errëta në Forumin Ekonomik Botëror muajin e kaluar për arsye shëndetësore. Në të njëjtën kategori, senatori republikan Thom Tillis u shfaq me çorape me figurën e Abraham Lincolnit, duke deklaruar se zgjedhja kishte qenë e pavetëdijshme.
Gjuha më e drejtpërdrejtë, Lindsey Graham
Senatori amerikan Lindsey Graham përdori një gjuhë të pazakontë për standardet diplomatike gjatë një diskutimi në “Politico Pub”. Duke folur për debatin mbi Groenlandën, ai tha: “kujt i intereson kush e zotëron Groenlandën? Mua jo.”
Graham komentoi gjithashtu shqetësimet evropiane lidhur me retorikën e Donald Trump për NATO-n dhe Groenlandën, duke sugjeruar që ata që ndihen të shqetësuar “të pinë një birrë ose të shkojnë te mjeku”. Ai e cilësoi liderin suprem iranian Ali Khamenei si një figurë “të paparashikueshme”.
Reagimi më i komentuar, Kaja Kallas
Kryediplomatja e BE-së, Kaja Kallas, nuk arriti ta fshehë skepticizmin kur ambasadori amerikan në OKB, Mike Waltz, nisi të mburrej për pretendimin e Uashingtonit se kishte përfunduar disa luftëra. Shprehja e saj e fytyrës u shpërnda gjerësisht në rrjetet sociale dhe u interpretua si shenjë e pakënaqësisë evropiane.
Përplasja më e madhe nr. 1, Kaja Kallas kundër Mike Waltz
Paneli i tensionuar vërejti Kallas të përballej drejtpërdrejt me Waltz për çështje që nga Bordi i diskutueshëm i Paqes për Gazën, deri te qëndrimi i Uashingtonit ndaj aleatëve të tij.
Ajo kritikoi gjithashtu Bordin e Paqes të Trump për strukturën e pabarabartë të pushtetit, duke argumentuar se ai nuk i trajton vendet si të barabarta.
Në një tjetër moment që ngriti vetulla, Waltz i dhuroi panelit një kapele blu me mbishkrimin “Make the UN Great Again,” të cilën Kallas e mori dhe e vendosi mënjanë pa asnjë fjalë falënderimi.
Kallas theksoi se SHBA-ja, ndryshe nga Rusia, zhvillon luftëra me mbështetjen e aleatëve dhe se kjo krijon një marrëdhënie reciproke përgjegjësish. Ajo kritikoi gjithashtu strukturën e bordit të propozuar, duke argumentuar se nuk i trajton vendet si të barabarta.
Përplasja më e madhe nr. 2, Radosław Sikorski kundër Petr Macinka
Ministri i Jashtëm i Polonisë, Radosław Sikorski, i dha një leksion zëvendëskryeministrit çek Petr Macinka mbi funksionimin e Bashkimit Evropian.
Macinka, që përfaqëson Partinë populiste Motorists’, sulmoi BE-në duke thënë se nuk është demokratike dhe duke pretenduar se nuk ka lidhje mes votuesve dhe institucioneve të Brukselit. Sikorski u kundërpërgjigj se Parlamenti Evropian zgjidhet në mënyrë demokratike dhe se komisionerët emërohen nga “democratically elected governments.”
Goditja vendimtare erdhi kur Sikorski i kujtoi Macinka-s se, ashtu si komisionerët e BE-së, edhe ministrat çekë nuk zgjidhen drejtpërdrejt.
Episodet më të çuditshme, Mark Rutte
Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, sqaroi një deklaratë të mëparshme ku kishte përdorur termin “daddy” për Donald Trump, duke thënë se bëhej fjalë për një gabim gjuhësor pasi anglishtja nuk është gjuha e tij amtare.
Në një tjetër moment të pazakontë, Rutte tregoi se kishte takuar një qen në Ukrainë dhe përshkroi me detaje se si kafsha, që ndihmonte shërbimet e emergjencës të nxirrnin trupa nga rrënojat, e kishte parë në sy dhe i kishte thënë se nuk do të dorëzohej kurrë. Historia synonte të lavdëronte qëndrueshmërinë e ukrainasve përballë luftës së Rusisë, por telepatia e Rutte-s me kafshën (pavarësisht nëse ishte serioz apo jo) tingëlloi e çuditshme.
Promovimi më i dukshëm, Alexander Stubb
Konferenca ka librarinë e saj të vogël, të vendosur pranë “korridorit të duhanit”, një shteg mes hoteleve të samitit që lidh Bayerischer Hof dhe Rosewood.
Libri që po shitej më shumë ishte “Triangle of Power” i presidentit finlandez Alexander Stubb. (Në mënyrë ogurzezë, i vetmi klasik në shitje ishte “1984” i George Orwell.)
Stubb, një partner i rastësishëm golfi i presidentit amerikan dhe një nga “pëshpëritësit e Trump” në Evropë, ishte i prirur të theksonte nga skena se politika e jashtme amerikane ka ndryshuar.
Stubb deklaroi se politika e jashtme amerikane ka ndryshuar dhe se prioritetet e Uashingtonit renditen si më poshtë: hemisfera perëndimore, rajoni Indo-Paqësor dhe më pas Evropa. Ai shtoi se dialogu me Sekretarin amerikan të Shtetit, Marco Rubio, kishte ndihmuar në uljen e tensioneve.
Por Stubb i tha Politico-s se evropianët duhet ta kuptojnë qartë ndryshimin amerikan nën udhëheqjen e Trump, përfshirë hierarkinë e re të prioriteteve të Uashingtonit.
Mungesa më e dukshme, Giorgia Meloni
Kryeministrja italiane nuk ishte e pranishme në konferencën e kësaj fundjave, pasi kishte nisur një turne diplomatik në Afrikë, një mungesë e dukshme duke pasur parasysh përpjekjet e saj për të siguruar një rol në skenën diplomatike globale.
Megjithatë, ajo u detyrua të pranonte se nuk ishte në një mendje me disa liderë evropianë të pranishëm, duke u thënë mediave italiane se nuk pajtohet me deklaratën e kancelarit gjerman Friedrich Merz se “lufta kulturore e lëvizjes MAGA” nuk është evropiane.
Mungesa e Meloni-t ishte gjithashtu një kujtesë se ku qëndron fuqia reale në mbrojtjen evropiane. Ndërsa kryeministri polak Donald Tusk dhe ministri i Jashtëm çek Petr Macinka dolën në skenë, pjesa më e madhe e vëmendjes iu kushtua fuqive të vjetra ushtarake: Mbretërisë së Bashkuar, Francës dhe Gjermanisë.
Ovacioni më i madh, Marco Rubio
Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, përdori fjalimin e tij kryesor në Mynih për të lartësuar historinë e përbashkët mes Amerikës dhe Evropës, ndërsa deklaroi se “i përkasim njëri-tjetrit”.
Fakti që toni i tij ishte më pajtues se fjalimi i vitit të kaluar i zv.Presidentit amerikan JD Vance në të njëjtin vend, i siguroi ovacione.
Ky entuziazëm filloi të dukej disi i sikletshëm më pak se 24 orë më vonë, kur liderët evropianë analizuan me kujdes fjalët e tij, Rubio kishte përsëritur disa kritika të MAGA-s ndaj globalizimit dhe migracionit.
Në një shenjë të përkeqësimit të marrëdhënieve transatlantike, presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, këmbënguli se fjalimi e kishte “qetësuar shumë”, duke e cilësuar Rubion si “mik të mirë” dhe “aleat të fortë”. /Përshtatur nga Politico/
Lini një Përgjigje