FLASH
Shkruar nga Diplomatico | Pamfleti.net
Das Treffen in Ankara besiegelt die strategische Achse Türkei-Serbien, während die Illusion bedingungsloser Unterstützung für die Albaner mit der geopolitischen Realität kollidiert...
Die Äußerungen von Präsident Erdoğan nach dem Treffen mit Aleksandar Vučić bestätigen Serbien als wichtigsten Partner der Türkei auf dem Balkan, mit zunehmenden Investitionen und stabiler politischer Koordination. Diese Entwicklung ist kein Protokoll, sondern die Fortsetzung einer historischen strategischen Linie zwischen Ankara und Belgrad. In Tirana und Pristina kollidiert die romantische Rhetorik der „Brüderlichkeit“ mit der Tatsache, dass die türkischen Staatsinteressen klar mit Serbien übereinstimmen. In der Geopolitik zählen keine Emotionen, sondern Machtgleichgewichte, und diese Realität erfordert eine nüchternere und rationalere Betrachtung der Beziehungen in der Region.
Recep Tayyip Erdogan empfing heute Aleksandar Vučić im Präsidentenpalast in Ankara und erklärte Serbien zum wichtigsten Partner seines Landes auf dem Balkan.
Auf der offiziellen Facebook-Seite des türkischen Präsidenten heißt es:
„Heute haben wir uns mit dem serbischen Präsidenten, Herrn Aleksandar Vučić, in unserem Präsidentenpalast getroffen. Wir haben darüber gesprochen, was wir tun können, um die Stabilität zu schützen und die wirtschaftliche Entwicklung auf dem Balkan zu stärken.“
Im Jahr 2015 waren rund 100 türkische Unternehmen in Serbien tätig, heute hat diese Zahl 1.500 überschritten, während das Gesamtinvestitionsvolumen 300 Millionen US-Dollar erreicht hat. Unser wachsender Handel und unsere Investitionen mit Serbien sind der Motor unserer Beziehungen.
Das gesamte Handelsvolumen erreichte im vergangenen Jahr 3,5 Milliarden US-Dollar und näherte sich damit unserem Zielwert von 5 Milliarden US-Dollar. Wir erörterten mit Herrn Vučić, wie die Region, die wir als Brücke der Freundschaft zwischen der Türkei und Serbien sehen, weiterentwickelt werden kann.
Wir verfolgen Projekte zur Entwicklung der Region. Unsere zwischenmenschlichen Beziehungen stellen eine wichtige Dimension unserer Zusammenarbeit dar.
Der schönste Ausdruck des Wunsches unserer Völker, einander besser kennenzulernen, ist die wachsende Zahl gegenseitiger Touristen. Die Türkei ist heute das zweitbeliebteste Reiseziel für serbische Touristen. Umgekehrt stehen unsere Bürger an erster Stelle auf der Liste der Touristen, die Serbien besuchen.
„Wir sind sehr daran interessiert, den Türkischunterricht an serbischen Schulen auszuweiten. Wir arbeiten intensiv daran, dass dieses Interesse von Institutionen wie dem Yunus-Emre-Institut und der Wissensstiftung für die Türkei angemessen berücksichtigt wird.“
_______________________________________________________________________________________________
Es ist klar, dass es sich hier nicht um eine rein protokollarische Entwicklung handelt, sondern um eine bedeutende politische Eskalation der Beziehungen zwischen den beiden Ländern.
Turqia i ka kushtuar gjithmonë rëndësi marrëdhënieve me Serbinë. Këto dy shtete kanë relacione të mira historike, që datojnë nga periudha osmane.
Pak vite më parë, Ankaraja mbështeti financiarisht një film që u bë viral në Netflix në lidhje me Sulltan Mehmetin, pushtuesin e Kostandinopojës. Përveç kësaj serie, televizionet turke kanë prodhuar disa versione serialesh për “Mehmet Fatihun”. Në thuajse të gjitha versionet, i jepet rëndësi e madhe figurës së Mara Brankoviçit, princeshës serbe që ishte nëna adoptuese e Mehmetit, figurë kyçe në diplomacinë e tij në Ballkan dhe në botën e krishterë.
Në fakt, ajo aleancë historike është thelbi i marrëdhënies ndërmjet Serbisë dhe Turqisë, e cila nuk u zbeh kurrë. Nuk është rastësi që pas Luftës së Krimesë, në Traktatin e Shën Stefanit dhe më pas në Kongresin e Berlinit, Perandoria Osmane i dha territore shqiptare Malit të Zi dhe Serbisë pa rezistencë të fortë.
Kjo marrëdhënie është e rëndësishme për të dy vendet, siç e thekson edhe Erdogan në postimin e tij. Edhe pse Turqia ka qenë ndër të parat që ka njohur Kosovën, ajo nuk ka cenuar boshtin strategjik me Serbinë.
Si shtete serioze dhe të vetëdijshme për interesat e tyre, Turqia dhe Serbia kanë ruajtur linjën e tyre strategjike. Kjo është krejt normale dhe nuk duhet të krijojë iluzione në Tiranë apo Prishtinë.
Turqia nuk po bën asgjë të re; thjesht po ndjek vijën e saj të pandryshuar. Interesant është fakti se fansat e ethshëm të “Sulltanit” në Tiranë, që mbushin mediat me retorikë kundër Izraelit dhe hebrenjve, janë strukur dhe nuk kanë shkruar asnjë rresht për këtë zhvillim.
Lakejtë e Erdoganit në Tiranë, Prishtinë, Shkup apo Ulqin janë në siklet, sepse nuk mund të përdorin më flamurin e një morali selektiv, kur pretendojnë se Perandoria Osmane shpëtoi shqiptarët në Kosovë e Ballkan.
Turqia, edhe sot, nuk i njeh si pakicë kombëtare 5 milionë shqiptarët që jetojnë atje, ndërkohë që ka njohur grupe të tjera etnike si kurdët, çerkezët, grekët, armenët e të tjerë.
Shumica e shqiptarëve në Turqi janë zhvendosur me dhunë nga trojet e tyre në Sanxhak, Kosovë, Luginë të Preshevës, Plavë, Guci apo Maqedoninë e Veriut.
Nuk kemi të bëjmë me dramë, por me një politikë të pandryshuar që nga beteja e Kosovës në vitin 1389 e deri sot. Sipas konceptit të “thellësisë strategjike” neo-otomane, status quo-ja e dominimit serb duhet të ruhet, pasi një fuqizim i shqiptarëve do të sillte përmbysje gjeopolitike.
Aparatet strategjike të Turqisë e dinë se shqiptarët kanë aleatë natyralë në Europë dhe në Perëndim, gjë e ngulitur në histori që nga koha e Gjergj Kastriotit.
Kur Skënderbeu luftonte kundër forcave osmane të drejtuara nga Sulltan Mehmeti, kurora e Brankoviçëve ishte aleate e osmanëve. Sepse si Serbia, ashtu edhe Turqia, kundërshtarin strategjik e kanë parë gjithmonë në Perëndim.
Takimi i sotëm është një fakt demonstrativ që duhet t’i zgjojë ata që në mediat shqiptare ushqejnë iluzionin se “Turqia na do”.
Es mag Türken geben, die Albanien lieben, und viele von ihnen mögen albanische Vorfahren haben. Doch im Kern geht es nicht um Sentimentalität, sondern um Geopolitik.
Und Geopolitik ist eine Wissenschaft der Interessen, nicht der Emotionen. Albanien mag Beziehungen zu Ankara unterhalten, aber letztendlich trennen Geschichte und strategische Zukunft das Land. / Broschüre
Ah sa mire! Allall!
Turqalite e Tiranit/tiranes dhe Koçovaret prap besnik te baba sulltanit, Turqit kan mese 500 vjet qe kane vlaazeri me sllavet por anadollaket shqipetare prap te baba sulltani e kan shpirtin, rrofte Dulberlleku shqiptare
Hahaha…Mendojme se Turqia asht Allvaniqi eahh!? Me QENVERI hajdutesh e mashtruesish qe i lepijne BITHEN Bibibibi kriminelit IZRAELIT eahh…!? Krye kllouni Edvin Hajnia asht KANCERI i ALLVANIQISE plus DELET qe ndjekin nga mbrapa.E sa per JU te tjeret Diplomalesho-Pamfleshi.nudo ...JENI vete LAKENJ.
artikull me shume arkaizma patetike..