FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Franca e drejtuar nga Didier Deshamp ka ndërtuar sulmin më të frikshëm në këtë Botëror.Forca e saj në fazën ofensive ka bërë që pothuajse çdo kundërshtar të zgjedhë një qasje mbrojtëse, duke u vendosur me bllok të ulët dhe duke synuar të mbyllë hapësirat për të kufizuar zhvillimin e aksioneve franceze.
Megjithatë, në pesë ndeshjet e para të turneut, "Gjelat" kanë treguar se janë të aftë të përshtaten me çdo skenar loje. Ekipi francez ka gjetur zgjidhje si ndaj skuadrave që ushtrojnë presion të lartë, ashtu edhe ndaj mbrojtjeve kompakte dhe të organizuara.
Struktura taktike e Deshamp
Franca aktivizohet kryesisht me skemën 4-2-3-1, e cila gjatë fazës sulmuese transformohet shpesh në 3-2-5 ose 4-2-4. Mbrojtësit e krahut avancojnë vazhdimisht për t’i dhënë skuadrës gjerësi, me Zhul Kunde që është më aktiv në të djathtë, ndërsa Teo Hernandez ose Lukas Dinje ruajnë zakonisht një pozicion më të tërhequr.
Në mesfushë, dy mesfushorët me tipare mbrojtëse kanë një rol kyç. Pavarësisht nëse aktivizohen Aurelien Çuameni dhe Adrien Rabio apo Manu Kone, njëri zbret mes qendërmbrojtësve për të mbuluar avancimet e mbrojtësve të krahut, ndërsa tjetri shërben si lidhje mes mbrojtjes dhe repartit ofensiv.
Kur humbet topin, Franca reagon menjëherë duke mbushur hapësirat e krijuara nga daljet përpara të mbrojtësve të krahut, ndërsa në fazën mbrojtëse organizohet në formacionet 4-4-2 ose 4-1-4-1, në varësi të nivelit të presionit që dëshiron të ushtrojë.
Kunde, arma taktike në krahun e djathtë
Një nga elementët më të rëndësishëm të lojës së Francës është Zhul Kunde. Mbrojtësi i djathtë nuk kufizohet vetëm në mbulimin e krahut, por lëviz shpesh drejt qendrës ose futet në zonën e kundërshtarit për të tërhequr mbrojtësit dhe për të krijuar hapësira.
Falë këtyre lëvizjeve, lojtarë si Osman Dembele apo Majkëll Olize përfitojnë situata të favorshme një kundër një, duke rritur ndjeshëm rrezikshmërinë në krahun e djathtë.
Liria krijuese e Majkëll Olize
Në kombëtaren franceze, Majkëll Olize ka një rol shumë më fleksibël sesa te Bajerni i Mynihut. Deshamp e aktivizon kryesisht si numër 10, duke i dhënë liri të plotë lëvizjeje në të gjithë repartin ofensiv.
Olize zbret për të ndihmuar në ndërtimin e aksioneve, lëviz mes linjave dhe shfrytëzon me zgjuarsi hapësirat e lira. Vizioni i lojës, driblimi dhe pasimet depërtuese e bëjnë atë një nga organizatorët më të rëndësishëm të sulmit francez.
Shpejtësia, arma më e fortë
Forca më e madhe e Francës mbetet kombinimi mes pasimeve vertikale dhe shpejtësisë së lojtarëve ofensivë.
Kilian Mbape sulmon vazhdimisht hapësirat pas vijës mbrojtëse, ndërsa Olize, Dembele apo Rabio e furnizojnë me pasime të sakta në momentin e duhur. I njëjti parim zbatohet edhe për Bredli Barkola, Dezajër Due dhe vetë Olize, të cilët shfrytëzojnë maksimalisht shpejtësinë dhe lëvizjet pa top.
Ky mekanizëm i lejon Francës të krijojë raste shënimi edhe nga situata që në pamje të parë nuk paraqesin rrezik.
Disiplina në fazën mbrojtëse
Edhe pse njihet për potencialin ofensiv, Franca mbetet një skuadër shumë e organizuar pa top.
Në vend të një presioni të vazhdueshëm, ekipi fokusohet në ruajtjen e kompaktësisë, duke mbyllur fillimisht korridoret qendrore dhe duke orientuar kundërshtarët drejt krahëve.
Mesfushorët mbrojtës mbulojnë hapësirat mes linjave, fitojnë topat e dytë dhe nisin menjëherë kundërsulmet, ndërsa Uilliam Saliba dhe Dazhot Upamekano garantojnë siguri në prapavijë falë shpejtësisë, leximit të lojës dhe dominimit në duelet ajrore.
Tranzicionet, pika më e fortë e "Gjelave"
Franca konsiderohet ndër skuadrat më të rrezikshme në botë në fazën e tranzicionit.
Pas rikuperimit të topit, francezët kërkojnë ta çojnë menjëherë lojën te sulmuesit, duke shfrytëzuar hapësirat e krijuara nga kundërshtari.
Pikërisht për këtë arsye, shumica e ekipeve lënë disa lojtarë prapa edhe gjatë goditjeve standarde në favor të tyre, për t’u mbrojtur nga kundërsulmet e shpejta të Mbape, Dembele, Barkola, Due dhe Olize.
Megjithatë, cilësia individuale dhe lëvizjet e sinkronizuara bëjnë që Franca të krijojë raste të rrezikshme vetëm pak sekonda pas fitimit të topit.
Testi ndaj Marokut
Në çerekfinale, Franca do të përballet me Marokun, një skuadër që është dalluar gjatë turneut për organizimin e shkëlqyer në mbrojtje.
Marokenët mbrohen me disiplinë, ruajnë distanca të vogla mes lojtarëve dhe e bëjnë shumë të vështirë depërtimin në zonat qendrore.
Përballë një kundërshtari të tillë, skuadra e Didier Deshamp do të duhet të tregojë durim, qarkullim të shpejtë të topit dhe besim te mekanizmat e saj taktikë, edhe nëse nuk arrin të gjejë golin në minutat e para.
Lini një Përgjigje