FLASH
Shkruar nga Christopher Lamb
Papa i parë amerikan bën thirrje për paqe dhe negociata, duke refuzuar përdorimin e fesë për të arsyetuar konfliktet
Të martën në mbrëmje, në Castel Gandolfo, Papa Leo XIV iu përgjigj një pyetjeje lidhur me përshkallëzimin e mundshëm të luftës në Lindjen e Mesme. Ai u pyet nëse kishte një mesazh për Presidentin Donald Trump dhe liderë të tjerë të Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit.
Përgjigjja e tij ishte e qartë. Papa i parë amerikan foli në anglisht dhe shprehu shpresën që Trump të gjente një “rrugëdalje” për t’i dhënë fund luftës me Iranin. Ai bëri thirrje për ndalimin e dhunës dhe për nisjen e negociatave.
Është e rrallë që papët të përmendin liderë botërorë me emër, dhe kjo është një nga herët e para që Leo përmend publikisht Trump. Kjo tregon se sa e rëndë është pesha e luftës për të, si dhe synimin për t’u dëgjuar drejtpërdrejt në Shtëpinë e Bardhë.
Ky qëndrim nxjerr në pah kontrastin mes dy figurave kryesore amerikane në skenën globale: nga njëra anë Papa Leo, i lindur në Çikago dhe me profil të qetë e të rezervuar; nga ana tjetër Presidenti Trump, një figurë e pranishme vazhdimisht në agjendën mediatike dhe në politikën globale.
Një zë i fortë për përfundimin e luftërave
Edhe pse nuk është një papë konfrontues, Leo po shprehet gjithnjë e më hapur kundër luftës SHBA–Izrael me Iranin. Kjo ndodh ndërsa Sekretari amerikan i Mbrojtjes, Pete Hegseth, e paraqet luftën si të mbështetur nga Zoti, duke përdorur edhe referenca biblike.
Papa Leo e kundërshton këtë qasje. Në të Dielën e Palmave, ai deklaroi se “Jezusi është Mbreti i Paqes, i cili e refuzon luftën dhe nuk mund të përdoret nga askush për ta justifikuar atë. Ai nuk i dëgjon lutjet e atyre që bëjnë luftë, por i refuzon ato.” Ai shtoi, duke cituar Shkrimin e Shenjtë, se ata që bëjnë luftë kanë duar “të mbushura me gjak”.
Teologu italian Marcello Neri, në një analizë për Institutin Appia, thekson se Papa i parë amerikan kundërshton qartë logjikën e dhunës të justifikuar në emër të Zotit.
Pavarësisht profilit të tij të butë, Papa Leo tregon vendosmëri të fortë. Ai kërkoi një “armëpushim të Pashkëve” dhe po shfaqet gjithnjë e më shumë si një zë kryesor për përfundimin e konflikteve. Të Premten e Madhe, ai zhvilloi telefonata të ndara me presidentët e Izraelit dhe Ukrainës për të nxitur paqen.
Kardinali Robert McElroy, kryepeshkop i Uashingtonit, deklaroi për CNN se shkatërrimi global që sjell kjo luftë tregon gabimet që çuan në sulmin ndaj Iranit dhe se për besimtarët e “Princit të Paqes” ekziston vetëm një detyrë: përfundimi i menjëhershëm i konfliktit. Ai shtoi se Papa paralajmëron kundër idesë se Zoti është automatikisht në anën tonë, edhe kur lufta është moralisht e pajustifikueshme.
McElroy, ekspert i politikës së jashtme amerikane, vlerëson se lufta në Iran nuk përmbush kriteret e doktrinës katolike për “luftë të drejtë”. Edhe Timothy Broglio, kryepeshkop për shërbimet ushtarake në SHBA, shprehu një qëndrim të ngjashëm, duke theksuar se kërcënimi nga Irani nuk është realizuar ende dhe reagimi është parandalues.
Java e parë e Madhe dhe Pashkët e para të Papës Leo pas zgjedhjes së tij zhvillohen në një kontekst lufte. Ai po përshtatet me rolin e ri, i cili e ka vendosur në qendër të vëmendjes globale, ndonëse më parë nuk pritej që një amerikan të zgjidhej papë.
Konklava e vitit 2025, pas vdekjes së Papa Françeskut, zgjodhi Kardinalin Robert Prevost si pasues. Përvoja e tij mbi dy dekada në Peru e bëri një figurë me profil ndërkombëtar, jo të lidhur ngushtë me SHBA-në.
Zgjedhja e tij kujton atë të Papa Gjon Palit II në vitin 1978, i pari jo-italian pas 450 vitesh dhe një figurë kyçe gjatë Luftës së Ftohtë. Disa analistë shohin ngjashmëri mes kundërshtimit të Gjon Palit II ndaj luftës në Irak në vitin 2003 dhe qëndrimit aktual të Leo-s ndaj Iranit.
Analisti dhe autori Sohrab Ahmari, në një deklaratë për CNN, vëren se paralajmërimet e Papës po shpërfillen, ndërsa disa mbështetës katolikë të Trump përpiqen t’i zbehin ose kundërshtojnë ato. Ai e përshkroi luftën si “qartësisht të padrejtë”.
Në moshën 70-vjeçare, Papa Leo ka kohën në anën e tij dhe pontifikati i tij pritet të zgjasë më shumë se administrata aktuale amerikane. Ndërsa afrohet përvjetori i parë i zgjedhjes së tij, ai po konsolidohet si një zë i qetë, por i vendosur, në një botë të trazuar. /Përshtatur nga CNN/
Lini një Përgjigje