FLASH
Shkruar nga Gjergj Zefi
Historia është e pamëshirshme me ata që nuk dëgjojnë…
Ka një moment në jetën e çdo shoqërie kur pushteti fillon të dëgjojë vetëm vetveten. Është momenti kur statistikat zëvendësojnë realitetin, raportet zyrtare zëvendësojnë zërin e qytetarëve dhe propaganda përpiqet të mbysë shqetësimin e njerëzve. Pikërisht aty nis kriza.
Në politikë, gabimi përsëritet me një rregullsi të frikshme. Çdo qeveri që fiton disa palë zgjedhje fillon të besojë se vota është një kontratë katërvjeçare, jo një besim që duhet rinovuar çdo ditë. Çdo opozitë që humbet disa beteja fillon të mendojë se mjafton të presë konsumimin e kundërshtarit, pa dëgjuar zërin e njerëzve që pretendon se përfaqëson.
Të dyja gabojnë.
Demokracia nuk jeton vetëm ditën e zgjedhjeve. Ajo jeton çdo ditë, në shqetësimet e qytetarëve, në ankthin e familjeve, në bizneset që mbyllen, tek të rinjtë që largohen, tek pensionistët që numërojnë monedhat deri në fund të muajit, tek fermerin që nuk gjen treg dhe tek prindi që pyet veten nëse fëmija i tij do të ndërtojë jetën në Shqipëri apo diku tjetër.
Politika ka një detyrim të vetëm: t'i dëgjojë.
Jo t'u flasë pa pushim. Jo t'u japë leksione. Jo t'i etiketojë si të manipuluar, të paditur apo armiq, sa herë që nuk bien dakord me vendimet e saj.
Historia është e pamëshirshme me ata që nuk dëgjojnë.
Në vitin 1990, sistemi komunist në Shqipëri nuk u rrëzua nga mungesa e propagandës. U rrëzua sepse kishte humbur kontaktin me realitetin. Njerëzit nuk besonin më atë që u thuhej dhe pushteti nuk dëgjonte më atë që thuhej në rrugë.
Në vitin 1997, paralajmërimet për katastrofën e skemave piramidale u injoruan. Kur qytetarët humbën kursimet e jetës, shteti humbi kontrollin. Çmimi i mosdëgjimit ishte tragjik.
Në vitin 2018, studentët nuk dolën në protestë vetëm për tarifat universitare. Ato ishin simboli i një pakënaqësie që ishte grumbulluar prej kohësh dhe që askush nuk kishte dashur ta dëgjonte.
Edhe në botë është e njëjta panoramë.
Referendumi për daljen e Britanisë nga Bashkimi Evropian ishte një shuplakë për elitën politike që kishte nënvlerësuar shqetësimet e një pjese të madhe të qytetarëve. Fitorja e Donald Trump në vitin 2016 erdhi pasi miliona amerikanë mendonin se askush nuk i dëgjonte më. Në Francë, protestat e "Jelekëve të Verdhë" shpërthyen jo vetëm për çmimin e karburantit, por sepse qytetarët ndiheshin të lënë jashtë vendimmarrjes.
Edhe më dramatike ishte ajo që ndodhi në Sri Lanka në vitin 2022. Paralajmërimet për krizën ekonomike u shpërfillën deri në momentin kur qytetarët pushtuan rrugët dhe presidenti u detyrua të largohej nga vendi.
Mësimi është i qartë.
Njerëzit nuk protestojnë për të protestuar. Ata protestojnë kur nuk gjejnë më asnjë mënyrë tjetër për t'u dëgjuar.
Në Shqipëri, klima politike është bërë aq e polarizuar, sa çdo kritikë shihet si sulm dhe çdo protestë interpretohet sipas interesit partiak. Është një gabim që e varfëron demokracinë.
Qeveria duhet të kuptojë se shumica parlamentare nuk është licencë për të shpërfillur pakicën apo zërin e qytetarëve. Opozita duhet të kuptojë se nuk mjafton të denoncosh; duhet të dish edhe të dëgjosh. Institucionet duhet të rikthejnë besimin se janë në shërbim të publikut dhe jo të politikës.
Sepse ka një kufi që nuk duhet kaluar kurrë: momenti kur qytetarët binden se askush nuk i dëgjon.
Kur ndodh kjo, humbet besimi. Kur humbet besimi, dobësohen institucionet. Dhe kur dobësohen institucionet, askush nuk fiton.
As qeveria. As opozita. As shteti.
Prandaj ky nuk është një apel për një parti apo për një lider. Është një mesazh për të gjithë klasën politike shqiptare.
Politika shqiptare duhet të kuptojë se arroganca nuk është shenjë force. Është shenja e parë e dobësisë.
Dilni nga zyrat. Hiqni dorë nga jehona e rrjeteve sociale, nga sondazhet që ju mashtrojnë dhe nga duartrokitjet e militantëve.
Dëgjoni njerëzit.
Ata nuk kërkojnë mrekulli. Nuk kërkojnë asgjë të pamundur. Ata kërkojnë diçka shumë më të thjeshtë: të dëgjohen.
Në fund të fundit, historia nuk i ka rrëzuar kurrë qeveritë që dëgjojnë popullin e tyre. Ajo ka rrëzuar gjithmonë ato që besuan se mund të qeverisnin pa e dëgjuar atë.
Dhe historia, si gjithmonë, nuk gabon./Pamfleti
Jo me me lutje e keshilla, derri do vetem e vetem e vetem plumb. I keni pare se si i zene ne kurthe ata derrat e eger ne USA dhe i eliminojne. Keshtu duhen trajtuar edhe keta derrat tane te egjer.
Ç'të dëgjojnë PS dhe PD? Populli flet për vjedhje të fondeve dhe pronave publike nga qeveria. Në kohën e Saliut deri 97 u bënë piramidat financiare, skema mashtrimi e zhvatje që doktori i quante model zhvillimi. Pastaj në 2005-2013 ngriti piramidat universitare private që zhvatën qytetarët për tu dhënë një karton pa vlerë, një diplomë me programe të pa akredituara. Ramën dikur në bashki e quanin Mr20%. Tani vazhdon me kulla e rezorte. Nëpër kulla dihet pastrohen para droge. Oligarkët e përbashkët (të PS
Filluat edhe ju si Mero Baze e Temës të çensuroni pjesërisht komentet! A pika që s'ju bie! Ça doni të tregoni? Që jeni ca legena mediatikë? Veten tregoni se unë jam në rregull me të vërtetën. Ju keni frikë nga e vërteta. Dhe media që ka frikë nga e vërteta është ose media propagande ose media gjobaxhie. Ju ça lloj media jeni?