FLASH
Shkruar nga Pamfleti
"The New York Times" has devoted an article to the Rama-Meloni pact for immigrants. As it highlights the fact that Greece and Italy receive billions of euros from the EU for managing the situation, it raises many questions about the implementation of the pact...
Prime Minister Giorgia Meloni of Italy announced on Tuesday an agreement reached with Albania, a non-member of the European Union, for the accommodation of immigrants.
But Italian politicians caught off guard by Ms Meloni's announcement in Rome on Monday questioned whether the deal was legal, ethical, practical or even real.
"Before we comment further, we need to understand what exactly they want to do," Anitta Hipper, a spokeswoman for the European Commission, said on Tuesday.
While the details of the deal remain unclear, Italy's motivation could not be clearer. In the past year, the country has seen migrant arrivals from Tunisia and Libya rise to more than 145,700 from 88,400 the previous year, according to data from the Italian Interior Ministry. As the European Union struggles to modernize and overhaul the migration system and bring its member states closer to unity, migrants keep coming and leaders like Ms. Meloni feel the pressure.
Ms. Meloni — who rose to power in part on anti-immigrant rhetoric — knows this is a powerful political issue. It has attempted agreements with Tunisia and renewed agreements with Libya, as it has argued that European Union partners should share the burden of migratory flows.
It has imposed rules against rescue ships operated by non-governmental organisations, which Italy has accused of working with human traffickers, forcing them to take migrants away in far northern ports.
But this week's deal was Ms. Meloni's latest attempt to create a solution to a system that often seems broken and hits Italy hardest. But Italy is not the only one looking to outsource the problem.
The British government has asked to fly asylum seekers to Rwanda, which it wants to pay for assessing the migrants' claims, as well as resettlement costs if the migrants stay in Rwanda. British courts have rejected the proposal as illegal. But this is a top priority of Prime Minister Rishi Sunak.
Greece also receives billions of euros from Brussels to keep migrants away and has turned some of its islands into high-security detention centres.
The agreement announced by Mrs. Meloni would essentially turn Albania into a Greek island for Italy.
Italia, e cila ka marrë më pak para nga Evropa se Greqia dhe përballet me kundërshtime intensive të brendshme ndaj qendrave të reja të emigrantëve, ka paguar për vite me radhë për të ndihmuar Libinë të patrullojë brigjet e saj për të parandaluar largimet e emigrantëve. Kritikët që thonë se qeveria italiane është bashkëpunëtore në abuzimet e të drejtave të njeriut, përfshirë përdhunimin, që ndodhin në kampet ku mbahen emigrantët.
Këtë vit, qeveria e zonjës Meloni miratoi një paketë imigracioni për të krijuar më shumë qendra dhe ambiente paraburgimi të kontrolluara nga qeveria për të strehuar emigrantët ndërsa ata presin rezultatet e kërkesave për azil. Por rajonet e Italisë kundërshtuan ndërtimin e qendrave të ndalimit dhe riatdhesimit në territorin e tyre. Disa guvernatorë konservatorë nuk i donin qendrat në oborret e tyre, ndërsa progresistët kundërshtuan vendosjen e emigrantëve në kushte burgu.
“Çdokush ka të drejtën themelore për të aplikuar për azil – pavarësisht se nga janë, apo si mbërrijnë”, tha në një deklaratë Imogen Sudbery, drejtoreshë ekzekutive e Komitetit Ndërkombëtar të Shpëtimit në Evropë. “Ky vendim i fundit i Italisë është pjesë e një tendence shqetësuese që minon këtë të drejtë”, tha ajo.
Kryeministri Edi Rama i Shqipërisë, i cili është një kandidat për anëtarësim në BE, tha se vendi i tij nuk po merrte para nga Italia dhe kishte rënë dakord për marrëveshjen nga mirësia e zemrës së tij.
“Nëse Italia thërret, Shqipëria do të jetë atje”, tha ai, duke folur rrjedhshëm italisht dhe duke qëndruar pranë zonjës Meloni mbrëmjen e së hënës në pallatin kryeministror në Romë. Ai tha se Shqipëria ishte përgjithmonë në borxh me Italinë, për pranimin e mijëra shqiptarëve gjatë viteve 1990; ai tha se ata kishin ikur nga "ferri dhe shpresonin për jetë më të mirë".
Sipas marrëveshjes, Italia do të financojë ndërtimin e dy qendrave në territorin shqiptar që do të jenë nën juridiksionin italian dhe do të presin deri në 3000 emigrantë në të njëjtën kohë, u tha zonja Meloni gazetarëve.
Ajo tha se zyrtarët italianë do të shkarkojnë emigrantët në një qendër në portin shqiptar të Shëngjinit, do t'i identifikojnë dhe do t'i transportojnë në një qendër tjetër në brendësi, ku emigrantët pritet të qëndrojnë për rreth 28 ditë, megjithëse kërkesat për azil zakonisht zgjasin muaj, nëse jo vite. Fëmijët dhe gratë shtatzëna janë të përjashtuar nga qendrat shqiptare.
Por ekspertët thanë se Shqipërisë do t'i duhej të shpronësonte pjesë të territorit të saj për t'i vënë ato nën juridiksionin italian. Nuk është e qartë se si Italia mund të garantojë funksionimin e duhur të një sistemi azili, në të cilin gjyqtarët në një vend shqyrtojnë çështjet e azilkërkuesve që rrinë në një vend tjetër.
Zakonisht, gjyqtarët flasin me migrantët dhe dëgjojnë ankesat e tyre. Për më tepër, për të mbajtur emigrantët në qendra të tilla, një zyrtar italian duhet të arsyetojë vendimin me shkrim dhe një gjyqtar tjetër duhet ta vërtetojë atë vendim.
"These are all measures and practices that are good for propaganda, but less for real political solutions," said Guido Savio, an immigration lawyer with the Italian Association for Legal Studies on Immigration. /Adapted "Pamphlet" from " The New York Times "
Lini një Përgjigje