
Despite the fact that Albania was not part of the Italian attack against Greece, immediately after the start of the war, a “state of war with Italy and Albania, considering them as the aggressor parties” was declared in Greece. In 1970, the Greek Constitutional Court declared the continuation of the seizure of the properties of Albanians of non-Greek nationality, until the abrogation of the Law of War and the signing of the Peace Treaty between Greece and Albania.
On 9.6.1947, the Greek Ministry of Economy and the Ministry of Finance, with Decision No. 14882/3574 and with Law 4506, dated 14.3.1966, exempted from the Law of War, “Albanian citizens of Greek origin, residing in Albania”. On 25 June 1925, during a discussion in the Albanian Parliament about the looted properties of Albanians in Greece, the deputy Xhaferr Ypi, said: “If this wealth were put in the hands of Albanians, our state would provide 10 million gold francs per year”.
The "Law of War with Albania", decreed and still in force by the Greek state, has never encouraged the courage of the Albanian state and its politics, even during these recent years, to ignore this law not only practically, but also theoretically.
On the contrary, while the Greek side considered it a “just and motivated law,” the Albanian side considered it “irrelevant and an inactive remnant of a period that is dead forever.” If the law of war were such a “remnant,” then Greece should not have kept it in force for more than 70 years.
The absurdity of the Albanian State lies in the fact that on the one hand the Greek state is considered a "friendly country" and approaches, accepts and acts as a "strategic partner", on the other hand it continues to implement with fanaticism and cruelty, every provision of its law of war with Albania!
Of course, it is not at all normal for Albania, which is also called a sovereign country by the Constitution, to accept friendship with a country that has extorted 1/4 of its territory, that has killed, maimed, forcibly removed a part of the indigenous population and that has robbed its property, moreover, it continues to maintain the "Law of War" in force.
We must now be convinced that the apparent Greek backstage, regarding other territorial interests towards Albania, which are revived and act due to a "stale" stance of the Albanian state throughout all these years, are an operational practice and not a nationalist fantasy.
Years ago, when the former Minister of Foreign Affairs of Albania, Paskal Milo, was asked by the SP MP, Petro Koçi, in the session dated July 29, 1997, regarding the "active neighborhood policy with Greece towards the "Cham Issue", he replied: "The further development of Albanian-Greek relations is the primary objective of the government and this priority is as useful and hopeful for the Chams as it is for all Albanians."
Now everyone can understand at what level the Cham issue is, to see how "useful and hopeful" the "good neighborly" policy with Greece has been, when between the two borders lies an unrepealed Martial Law.
A little history of the “Law of War”
In that turbulent period of World War II, in order to further strengthen the positions of the victorious conqueror, on October 28, 1940, Italy declared war on Greece and attacked the latter's territory, using the annexed southern Albanian territory as the main landing base. From this point and at this time, the well-known war in Southern Albania, called the "Italo-Greek War", began.
In this description, participants of the warring states, the name of Albania is missing. Despite the fact that Albania was not part of the Italian attack on Greece, immediately after the start of the war, a "state of war with Italy and Albania as the attacking parties" was established and declared in Greece.
The Greek Royal Decree, dated November 10, 1940, entered into force after its publication in the Greek Official Gazette of 1940, with this definition: "Italy with its dominions, imperial territories, with its colonies and Albania, are defined as enemies within the meaning of Law 2636: "On the legal actions of enemies and the conservative seizure of enemy assets".
Based on this law, all the assets of Albanians in Greece were placed under “conservative sequestration” and began to be administered by the Greek state. We must emphasize here that with the word “assets of Albanians in Greece”, we do not only mean the assets of Albanians in their lands such as in Chameria, etc., but also the assets of Albanians throughout the territory of the Greek state.
Later, by joint decision of the Ministry of National Economy and the Ministry of Finance of Greece, dated June 9, 1947, No. 14882/3574 and later on the basis of law no. 4506, dated March 14, 1966, “Albanian citizens of Greek origin residing in Albania” were excluded from the application of the provisions of the law of war. According to this law and according to the Greek identification wish, “Albanian citizens of Greek origin” are called all Orthodox Christians of Albania.
According to the decree-law no. 1138/1948, article 21 of the Law of War was amended, clarifying that the termination of this law is made by a joint decision of the Prime Minister, the Minister of Foreign Affairs, the Minister of Finance and the Minister of Justice. Then, such a decision must also be approved by the Greek Parliament. In 1987, the Greeks cheated on the abolition of the Law of War with Albania.
Për faj edhe të palës shqiptare, për shumicën e popullsisë nuk dihej deri vonë se Greqia e kishte akoma në fuqi këtë ligj. Por, duhet kujtuar se grekët kanë qenë mashtrues deri vonë në lidhje më këtë çështje. Kështu për shembull ish-këshilltari i Shtypit i Ambasadës Greke në Tiranë, Kristos Failadis, në vitin 1994, i ka deklaruar gazetës “Aleanca”: “Me komunikatën zyrtare të Këshillit të Ministrave të Greqisë, datë 28 gusht 1987, ka pushuar së ekzistuari gjendja e luftës me Shqipërinë. Ky dokument zyrtar i Këshillit të Ministrave, është firmosur nga kryeministri i asaj kohe, Papandreu dhe ministrat pjesëmarrës”.
Sipas informacioneve që kemi, ky i ashtuquajtur “vendim” nuk është botuar në Gazetën Zyrtare të Greqisë, pra ka qenë një truk grek, për t’i shërbyer politikës së “dy popujve miq”, nisur e publikuar me marifet në Shqipëri, që koha e regjimit të Enver Hoxhës.
Pse Greqisë nuk i intereson heqja e Ligjit të Luftës me Shqipërinë?
Tashmë nuk ka asnjë mëdyshje, që shkaku kryesor dhe i vetëm i mbajtjes së Ligjit të Luftës me Shqipërinë, është ai ekonomik, ose kuptuar më ndryshe, kjo është maska e hajdutërisë greke nëpërmjet këtij ligji. Sipas ligjit grek të luftës, të gjitha pronat e shqiptarëve në Greqi administrohen e shfrytëzohen nga shteti grek. Në këto pasuri futen tokat bujqësore, trojet, objektet, fabrikat, punishtet, llogaritë bankare etj.
Po ashtu sot ekziston çdo mundësi dhe bazë juridike prej shtetit grek, që emigrantëve shqiptarë në Greqi, t‘u konfiskohen ato pak prona që kanë blerë, pasuritë e tjera, pse jo edhe llogaritë bankare. Këtë e përcakton Ligji i Luftës! Por, në tërësinë e interesave të dukshme e të padukshme të Greqisë, për të mbajtur në fuqi këtë ligj, qëndrojnë edhe motive të tjera me natyrë ushtarake, psikologjike, bllokuese, racore.
Sipas këtij ligji, shtetasit shqiptarë që punojnë si emigrantë në Greqi, mund të konsiderohen si skllevër pa asnjë të drejtë, që mund të trajtohen si të ketë dëshirë shteti grek, siç ka ndodhur dhe po vazhdon të ndodh me ta.
Ja ligjet greke, antishqiptare
Në datë 10.11.1940, Parlamenti grek ka miratuar Ligjin Nr. 2636 “Mbi veprimet juridike të armiqve dhe konfiskimin konservativ të pasurive armike” në zbatim të këtij ligji, me Dekret Mbretëror Grek është deklaruar “Gjendja e Luftës me Shqipërinë”. Shteti grek, për të “zbutur” disi masakrën zhvatëse të pronave të shqiptarëve në Greqi, me dy akte nënligjore të ministrisë së Financave dhe ministrisë së Ekonomisë, me nr. 14882 e nr. 3574, si dhe me Ligjin 4506 të vitit 1965, të datave 07.06.1947 dhe 09.07.1947, ka bërë përjashtim për shtetasit shqiptarë me kombësi greke, duke iu dhënë të drejtën e rifitimit të pronave të sekuestruara.
Këtë akt sekuestro e ka mbrojtur Gjykata Kushtetuese Greke edhe në vitin 1970, duke shpallur vazhdimin e sekuestros së pronave të shqiptarëve me kombësi jo greke, deri në momentin e shfuqizimit të Ligjit të Luftës dhe të nënshkrimit të traktatit të paqes mes Greqisë dhe Shqipërisë.
Edhe tani, 64 vjet pas daljes së atij ligji famëkeq, edhe pse mbretëria greke është rrëzuar, edhe pse kanë kaluar 60 vjet nga përfundimi i Luftës së Dytë Botërore, edhe pse “miqësia” mes dy vendeve vazhdon, dekreti i gjendjes së luftës kundër Shqipërisë dhe ligji i sekuestros konservative për pronat e shqiptarëve, nuk po shfuqizohen.
“Çështja Çame”: Grekët sekuestrues e masakrues të shqiptarëve, që përpara vitit 1925
Faktet historike dëshmojnë, se edhe shumë vite përpara dekretimit të Ligjit të Luftës në vitin 1940 me Shqipërinë, Greqia ka patur dhe ka zbatuar synimet e saj grabitëse për të sekuestruar pasuritë e shqiptarëve në Greqi.
Sipas diskutimeve në seancën e Posaçme Parlamentare të Dhomës së Deputetëve të Shqipërisë, të zhvilluar në datën 25 qershor 1925, kushtuar çështjes së pronave të grabitura të shqiptarëve në Greqi, pa llogaritur pronat në Çamëri, sidomos fjalës Xhaferr Ypit në këtë seancë, nëse kjo pasuri e grabitur nga grekët, do të vihej në duart e shqiptarëve, atëherë shteti shqiptar siguronte 10 milionë franga ari në vit.
Pa llogaritur shpronësimin e detyrueshëm të çifligjeve shqiptare në Thesali e zona të tjera, politika greke synonte ta shtrinte procesin e shpronësimeve në përmasa më të madhe. Për të bllokuar këtë qëllim, shkoi atëherë në Greqi, një komision parlamentar shqiptar. Duhet thënë, se pas vizitës së parlamentarëve shqiptarë, Greqia e kufizoi dukshëm procesin grabitës të pronave të shqiptarëve, por nuk e ndali asnjëherë, madje e thelloi edhe shumë vite më pas.
Rast i mirë për të ishte Ligji i Luftës i vitit 1940, i cili nuk mund të jetë kurrë një “mbetje e së kaluarës”, përderisa është një faktor i madh grabitës për grekët dhe që i shërben strategjisë serbo-greke të rrënimit ekonomik të shqiptarëve.
Bëni një llogari të thjeshtë: Vetëm nga viti 1925 e deri sot, me kursin e këtij viti, duke llogaritur rreth 10 milionë franga ari në vit, të marra nga administrimi i pronave të shqiptarëve në Greqi (pa llogaritur pronat e popullsisë çame dhe ato që preku Ligji i Luftës i vitit 1940), Greqia i ka përvetësuar shqiptarëve, një shumë prej rreth 950 milionë franga ari. Në atë kohë, një frangë ari shkëmbehej me 4 dollarë.
80 vjet e sekuestruar, godina e Legatës Shqiptare të kohës së Mbretërisë
Ka një fakt të tillë, të cilin nuk duhet ta lëmë jashtë vëmendjes: Buxheti i Shtetit Shqiptar, ka vite që paguan shuma kolosale financiare, për të përballuar qeranë e godinës së Ambasadës Shqiptare në Athinë dhe 8 apartamente banimi të familjeve të rezidentëve të saj. Kjo ndodh në një kohë dhe kur prej mbi 6 dekadash, në qendër të Athinës, në rrugën “Vasilissis Sofias” ndodhet godina e ish-Legatës Shqiptare të kohës së Mbretërisë Shqiptare, godinë kjo, që është pronë historike e Shtetit Shqiptar.
For 80 years, since 1940, this former diplomatic headquarters building has been under "conservative sequestration" since 1940 and today it has been turned into a museum. Of course, compared to what Albanians in Greece have lost and are losing, the former diplomatic headquarters that was looted is very little, but it must be sought and returned, not only as physical property, but first of all, as a historical value. / Memorie.al
Lini një Përgjigje