FLASH
Shkruar nga Michael Angelos Konstantopoulos
When plans to develop a protected island in Albania, backed by Jared Kushner, Donald Trump's son-in-law, sparked mass protests, something unexpected happened: a generation that was preparing to leave the country decided to stay and fight.
On May 30, protests erupted in Albania that quickly became known as the "Flamingo Revolution," transforming into a much broader movement than a simple civic reaction.
The first spark came from plans for large-scale development and construction on the uninhabited island of Sazan, as well as from intentions to encroach on the coastline of Narta and Zvërnec. These projects were mainly supported by American investor Jared Kushner, son-in-law of US President Donald Trump.
Without party involvement and led mainly by young people born after the fall of the communist regime, the movement united people of different political persuasions, both at home and abroad, around a single idea: development cannot be accompanied by mass emigration, political nepotism, and decision-making closed to the public.
The case of the investment in Sazan summarizes the main contradictions of today's Albania.
On the one hand, the country is promoted as the “new Adriatic Riviera.” On the other, society faces a massive exodus of young people, a housing crisis in big cities, and deep regional inequalities.
Official Tirana moves between two pressures: to protect the environment, guarantee public hearings and fight corruption, but at the same time to attract foreign investment without obstacles.
This clash between proclaimed European values and an aggressive development model with Balkan features is seen as one of the main factors in the political crisis taking shape in the country.
Government confession?
Ervin Goci, activist and lecturer at the Department of Communication and Journalism at the University of Tirana, says that the protests began as a reaction to the loss of hundreds of hectares of land protected by urban plans, but today have expanded into a larger political demand: the resignation of the government.
Speaking about the European integration process, Goci adds that Albania is at a crossroads of uncertainty, but emphasizes that this does not stem from the citizens, who according to him clearly know what they want.
The problem, according to him, lies in certain political, economic and criminal interests that do not really want EU integration, or support it only superficially.
Ai kritikon gjithashtu një qasje që sipas tij, e trajton integrimin si një “pazar politik”, ku kërkohet anëtarësimi pa llogaridhënie për sundimin e ligjit. Sipas Gocit, protesta nuk do të kishte marrë këtë përmasë pa një ndryshim të thellë shoqëror: kalimin nga apatia në organizim qytetar dhe solidaritet, i cili u zhvillua jashtë kontrollit institucional.
“Flamingoja përfaqëson një Shqipëri të re të ndërkombëtarizuar, por me një identitet alternativ dhe modern, në kontrast me imazhin zyrtar turistik të vendit. Përmes kësaj lëvizjeje po tregojmë se nuk jemi spektatorë të korrupsionit dhe krimit të organizuar, por zotër të pasurisë sonë. Nuk përdorim flamurin kombëtar, sepse ai na ndan. Ndërkohë flamingoja, ka simbolikë universale dhe ndërton ura përtej kufijve. Është simboli i shqiptarit të shekullit XXI në një botë globale”, thotë ai.
Njerëzit e protestës
Besiana Guri, themeluese e organizatës mjedisore “Lumi”, është pjesë e lëvizjes që nga dita e parë. Ajo thotë se “Revolucioni i Flamingove” lindi nga vetë qytetarët dhe se simboli i flamingos u zgjodh sepse përfaqëson një specie të kërcënuar nga projektet e zhvillimit në zonat bregdetare.
Sipas saj, lëvizja ka bashkuar njerëz me shqetësime të ndryshme, përfshirë ata që kërkojnë një ndryshim të thellë të sistemit politik dhe shkëputje nga tranzicioni i gjatë postkomunist.
Guri shpjegon se kërkesat kryesore të protestuesve lidhen me një mënyrë të re qeverisjeje: më shumë transparencë, pjesëmarrje në vendimmarrje dhe dëgjim real të zërit të qytetarëve. Ajo thekson se shumica e protestuesve janë të rinj që deri dje planifikonin emigrimin, ndërsa tani shohin një mundësi për të qëndruar.
Sipas saj, nga kjo lëvizje mund të lindin edhe forca të reja politike, pasi ekziston një refuzim i gjerë ndaj elitave të diskredituara. “Nuk kemi nevojë për një lider apo parti që të na udhëheqë; protesta buron nga vetë shoqëria dhe do të prodhojë rezultatet e saj”, shprehet ajo.
Korrupsioni, paraja e zezë dhe evazioni fiskal
Një studim i Nismës Globale Kundër Krimit të Organizuar Transnacional tregon se rreth 59 për qind e kompanive që morën leje ndërtimi për kulla në Shqipëri gjatë viteve 2017-2019 janë financuar nga kapitale të padeklaruara ose të paligjshme.
Për të njëjtën periudhë, vlerësohet se rreth 1.6 miliardë euro janë pastruar në sektorin e pasurive të paluajtshme. Ndërsa një raport i Fondacionit Friedrich Ebert përllogarit se midis viteve 2015-2024 korrupsioni dhe evazioni fiskal kanë gjeneruar mbi 8 miliardë euro fonde të padeklaruara, kryesisht në ndërtim.
Prokuroria e Posaçme (SPAK) ka nisur hetime mbi transaksionet e pronave në zonën e Zvërnecit, ndërsa bankat kanë ngrirë fonde të dyshuara të lidhura me këto blerje.
Por “Flamingot” nuk mbetën vetëm në Tiranë. Brenda pak javësh, simboli i protestës u përhap edhe në diasporë.
In various cities across Europe, from Athens and Berlin to Vienna, The Hague, Oslo and Bologna, Albanians took to the streets shouting in unison: "Albania is not for sale!"./ Adapted from "Pamphlet" by "voxeurop.eu"
Lini një Përgjigje