FLASH
Shkruar nga Pamfleti
This process of disengagement is not only happening in the high political sphere, but is also being reflected in popular culture and the everyday feelings of citizens, who are losing admiration for the American model...
US allies are increasingly disillusioned by the country's aggressive foreign policy strategy, a move that is shaking the foundations of global diplomacy. This growing isolation is transforming international relations, leaving Washington in a position where the slogan "America First" is increasingly being interpreted as "America Alone."
Few cities are more emblematic of the post-war transatlantic alliance than the German capital, which has historically served as a meeting point for shared Western values.
Berlin's history is woven with American support, from 1963, when John F. Kennedy gave his famous "Ich bin ein Berliner" (I am a Berliner) speech, to 1987, when Ronald Reagan openly challenged the Soviet leadership in front of the Berlin Wall. Even in 2008, when Barack Obama was greeted with massive enthusiasm, it seemed that the US-Europe friendship was unbreakable.
However, today the atmosphere towards "Uncle Sam" in Berlin, and in much of the world, has darkened drastically. After the turbulent first year of Donald Trump's second term, the figure of the current US president is viewed with a mixture of fear and irritation.
His public mockery of Europeans, reminding them that without US help in World War II, everyone would speak German today, has caused deep wounds to the dignity of the allies.
For many German citizens who have had historical and emotional ties to America, this new image that Trump is spreading to the world is considered absolutely destructive. This new spirit is portraying America no longer as a leader of the free world, but as an abusive partner whose friends are desperately searching for alternatives, while enemies are watching with pleasure as the Western coalition weakens.
Over the past year, the Trump administration has taken radical steps that have defied every previous diplomatic norm. It has cut off most forms of foreign aid, withdrawn from dozens of multilateral institutions, and ended military aid to Ukraine, a move that Europeans see as an existential threat to the entire continent.
Moreover, his threat to use military force to take Greenland, although later retracted, marked a moment of broken trust, showing that no ally is safe from Washington's whims.
Kjo është shoqëruar me një rrymë të vazhdueshme fyerjesh ndaj udhëheqësve si Emmanuel Macron dhe kritikave ndaj Kanadasë, duke e karakterizuar NATO-n thjesht si një gropë parash dhe duke mohuar kontributin e trupave aleate në luftërat e përbashkëta si ajo e Afganistanit.
Nga ana tjetër, Trump vazhdon t’i mbrojë me forcë politikat e tij, duke pretenduar se qëllimi kryesor është t'i japë fund një epoke ku partnerët e huaj kanë përfituar në mënyrë të padrejtë nga Amerika, qoftë në tregti apo në siguri.
Ai këmbëngul se dëshiron ta shpëtojë Evropën nga ato që ai i quan politika vetëshkatërruese, si subvencionet e kushtueshme të energjisë së gjelbër dhe migracioni i paligjshëm, çështje për të cilat ai mendon se ka të drejtë pavarësisht kundërshtimit të elitave evropiane.
Ka disa vende ku ky mesazh rezonon ende pozitivisht, siç është rasti i Izraelit, ku mbështetja për fushatën në Gaza ka rritur popullaritetin e tij, ose në Indi dhe Argjentinë, ku presidenti Javier Milei mbetet një admirues i madh.
Megjithatë, siç vërejnë diplomatë si Rubens Ricupero, është bërë pothuajse e pamundur të ndash personalitetin e presidentit nga imazhi i të gjithë kombit. Kur institucionet nuk arrijnë të kontrollojnë vullnetin e tij, sjellja e Trump reflekton drejtpërdrejt mbi imazhin e SHBA-së, ashtu si veprimet e Putinit ndikojnë në mënyrën se si bota e sheh Rusinë.
Ky ndryshim i paradigmës mbart kosto shumë më të mëdha se thjesht humbja e prestigjit diplomatik; ai po përkthehet në dëme reale ekonomike dhe pasiguri globale. Turizmi në SHBA ka shënuar rënie, i udhëhequr nga mungesa e vizitorëve kanadezë dhe meksikanë, ndërsa markat kryesore amerikane po përballen me një bojkot të heshtur jashtë vendit.
Në Kanada, zemërimi ndaj tarifave të Trump ka çuar në krijimin e aplikacioneve si Maple Scan, që u lejojnë konsumatorëve të shmangin produktet amerikane në favor të atyre vendase.
Në Azi, prodhuesit po diversifikojnë rrjetet e tyre të shitjes për të zvogëluar varësinë nga tregu amerikan, duke e parë Uashingtonin si një partner të pabesueshëm. Akoma më alarmante është situata e sigurisë, ku humbja e besimit te garancitë amerikane po i shtyn vendet nga Evropa në Azi drejt një riarmatimi të shpejtë, duke hapur madje debate mbi nevojën për zotërimin e armëve bërthamore.
Robert Kagan nga Instituti Brookings, argumenton se Trump ka thyer përfundimisht sistemin e besimit që mbajti rendin global për shtatë dekada. Sipas tij, është praktikisht e pakonceptueshme që ky besim të rikuperohet plotësisht, sepse aleatët tani e dinë se Amerika mund të ndryshojë kurs në mënyrë drastike çdo katër vjet.
Kjo pasiguri ka krijuar një ndjenjë se partneriteti transatlantik po shpërbëhet, duke lënë kontinentin evropian të ekspozuar ndaj ambicieve të Rusisë. Edhe kur liderët evropianë u përpoqën ta qetësonin Trumpin me lëvdata apo rritje të shpenzimeve të mbrojtjes, kjo nuk solli stabilitet, por vetëm kërkesa të reja dhe fyerje më të rënda.
Today, the covers of major European media outlets portray Trump as an imperialist force that must be opposed, comparing his behavior to that of authoritarian leaders who do not respect borders or agreements.
This damage to relations is particularly evident in Denmark, a country that was once among America's most loyal allies. The cancellation of traditional Fourth of July celebrations and the cooling of diplomatic relations after the Greenland saga show how deep the crisis has gone.
Former leaders who once sent troops to Iraq and Afghanistan to support American causes now express pain at the way that relationship is being tested. They watch with concern as the current administration's behavior fuels political forces within Europe that are pressing for an independent alternative to the United States, viewing Washington no longer as a protector but as an obstacle to their stability.
This process of disengagement is not only happening in the high political sphere, but is also being reflected in popular culture and the everyday feelings of citizens, who are losing admiration for the American model.
Ultimately, the real cost of “America First” may be the loss of what made America unique: the ability to lead through consensus and shared values. When soft power is replaced by threats and when old friendships are treated as commercial transactions, the United States risks remaining a powerful but lonely island in a world that is learning to move forward without it.
As American institutions struggle to maintain internal balances, the world is anxiously watching an era where uncertainty has become the new norm and where old alliances no longer provide the shelter they once did.
"I think the self-inflicted wounds of the US, its global influence and Trump's behavior, are prompting many in Europe to argue that we need an alternative to the US ," said former Danish Prime Minister Anders Fogh Rasmussen, who later served as NATO Secretary General from 2009 to 2014. / Adapted from "Pamphlet" by "WSJ"
Lini një Përgjigje