FLASH
Shkruar nga Pamfleti
NATO estimates that the risk of a direct confrontation with the Kremlin increases from 2028, but Moscow's threatening rhetoric has become significantly harsher in recent weeks.
Anyone who warns of war is called a “warmonger.” Anyone who supports Ukraine is “attacking Russia.” Anyone who seeks to defend democratic rules is “obstructing freedom of speech.” These formulas of Russian propaganda on social media are constantly based on a distortion of reality.
Russian propaganda works where the European argument is weak; it exploits the critical thinking of citizens of liberal democracies and uses healthy skepticism about the state as a gateway to penetrate institutions. However, the reactions to the actions of US President Donald Trump have shifted attention away from the real threat to Europe.
In recent weeks, the Kremlin has significantly toughened its tone towards European governments. After a series of reassuring messages from Moscow, there are now open threats against states that oppose the new policy of power and spheres of influence.
Putin's message: "We are ready!"
One of the targets of Russian verbal attacks is the Netherlands. One of them hit the country’s incoming government before it took office. “Confrontation, a thirst for conflict and irresponsible warmongering seem to be the pillars of Dutch policy towards Moscow,” the Russian embassy commented in early February on the X platform in The Hague, in a passive-aggressive tone.
The aggressive rhetoric and actions of the Dutch leadership have not gone unnoticed in Moscow. Their current course is not about security, but about fueling confrontation.
— Russian Embassy in NL??????????????? (@rusembassynl) February 2, 2026
Read the comment by Russian Ambassador HE Mr. V. Tarabrin on this matter: https://t.co/xVuUqJ508o pic.twitter.com/lsSvTcNk8a
According to the Tass news agency, the attacks continued against the three parties that are trying to form a minority government under the leadership of Rob Jetten. "We have carefully examined the provisions of the coalition agreement of the future Dutch government. The statements that describe Russia as one of the main threats to 'national security' are not surprising," Russian Ambassador Vladimir Tarabrin was quoted as saying.
Just a few days ago, the same diplomat, in the Russian government newspaper Izvestia, criticized the “accelerated militarization” of the Netherlands. Some EU countries are “actually advancing preparations for a major conflict with Russia.” The Netherlands has become “a strategic node on the route from the North Sea to the eastern flank through Germany.”
Kremlini paralajmëron brenda vendit dhe kërcënon jashtë. Mesazhi, në të gjitha variantet, është se Europa kërcënon Rusinë. Të njëjtin ton e vendos, si zakonisht, presidenti Vladimir Putin: “nuk kemi ndërmend të bëjmë luftë kundër Europës, por nëse Europa e do këtë dhe e nis, ne jemi gati që tani”, tha ai më 2 dhjetor në Moskë para gazetarëve.
“Nëse Europa fillon një luftë, ajo do të përfundojë shumë shpejt. Europa nuk është Ukraina. Me Ukrainën po veprojmë me kujdes dhe saktësi”, theksoi Putin.
View this post on Instagram
Garancia europiane e sigurisë si shkak për luftë
Menjëherë pas kësaj deklarate, që nënkuptonte edhe kërcënimin e përdorimit të armëve bërthamore, Putin u takua me përfaqësuesit e presidentit amerikan Donald Trump dhe rriti çmimin për përfundimin e luftës në Ukrainë. Raundi i negociatave në fillim të dhjetorit u fokusua publikisht në pretendimin për të gjithë rajonin e Donbasit, por në thelb Moska kundërshton vendosjen e një garancie reale sigurie për ekzistencën e shtetit ukrainas.
Që nga fillimi i vitit, ofensiva ruse në të ashtuquajturën hapësirë informative, fushë operacionale ushtarake për ndikimin e opinionit publik, është intensifikuar. Një fokus është vendosja e mundshme e trupave europiane në Ukrainë pas përfundimit të luftimeve. Prania e tyre do të shërbente si parandalim ndaj Rusisë. Një sulm i ri ndaj Ukrainës do të konsiderohej edhe sulm ndaj BE-së dhe mund të aktivizonte detyrimet e ndihmës sipas traktateve europiane ose të NATO-s.
Një siguri e tillë do të kufizonte ndjeshëm lirinë e veprimit të Rusisë. Për këtë arsye, Kremlini kundërshton në të gjitha kanalet.
Më 30 janar, zëdhënësja e Ministrisë së Jashtme ruse deklaroi se “Rusia ka theksuar disa herë se vendosja e njësive ushtarake perëndimore në territorin ukrainas, pavarësisht flamurit, përbën kërcënim për sigurinë tonë kombëtare. Këto trupa do t’i konsiderojmë objektiva legjitime ushtarake.”
???? #Zakharova: NATO @SecGenNATO #Rutte said that UK & France-led "coalition of the willing" will deploy troops to Ukraine once peace agreement is achieved
— MFA Russia ???????? (@mfa_russia) February 4, 2026
Those are clear cut plans for blatant military intervention
❗️ These troops will be viewed as legitimate military targets pic.twitter.com/aaH0HHSTJm
Kështu, garancitë mbrojtëse të sigurisë paraqiten si shkak për një ofensivë të re. Përpjekjet për frikësim janë shoqëruar edhe me veprime ushtarake: në fillim të janarit, Rusia goditi qytetin Lviv me një raketë hipersonike “Oreschnik”, e aftë të pajiset me gjashtë koka bërthamore.
Një situatë e pafavorshme për Europën
Mesazhi është i qartë: Rusia mund të godasë edhe Perëndimin e Europës me armë që NATO aktualisht e ka të vështirë t’i neutralizojë. Pak para përdorimit të raketës, hakerë të dyshuar rusë sulmuan rrjetin energjetik polak. Autoritetet polake njoftuan se shmangën dëme direkte, por incidenti tregon intensifikimin e luftës hibride.
Modeli është i përsëritur: Kremlini shpall qëllimet dhe vijat e kuqe në hapësirën informative, përmes kanaleve zyrtare dhe një rrjeti llogarish në rrjetet sociale, dhe më pas shërbimet sekrete ose forcat e armatosura i japin peshë me veprime konkrete.
Shpesh, Perëndimi ka reaguar me hezitim: si në dhjetor, kur BE nuk arriti të përdorte fondet e ngrira të Bankës Qendrore ruse për mbështetjen e Ukrainës. Belgjika druhej nga kundërmasa ruse, pasi pjesa më e madhe e këtyre aseteve ndodhet në Euroclear në Bruksel. Gjermania ende nuk i ka dorëzuar Ukrainës raketat Taurus.
Sa më shumë sukses të ketë kjo metodë, aq më me guxim do ta përdorë Kremlini, sidomos në një kontekst gjeopolitik të favorshëm: SHBA nën Trump shpërndajnë burimet ushtarake globalisht dhe aktualisht kanë vetëm një grup aeroplanmbajtësesh në Lindjen e Largët.
Kina ka forcuar kontrollin mbi ushtrinë. Rusia përdor negociatat për Ukrainën për të testuar marrëdhëniet transatlantike.
⚡️ Aide to Russia's President Yury #Ushakov following Vladimir Putin’s videoconference with President of China Xi Jinping:
— MFA Russia ???????? (@mfa_russia) February 5, 2026
Cooperation between Moscow and Beijing operates as a powerful, constructive and stabilising factor in the world.https://t.co/CbgLHjwdfk#RussiaChina pic.twitter.com/L6L5uIGeEH
Shërbimet perëndimore vlerësojnë se një sulm rus ndaj një vendi të NATO-s mund të ndodhë më herët në vitin 2028. Por strategjia amerikane e sferave të influencës krijon kushte më të favorshme për Moskën: SHBA fokusohen në hemisferën perëndimore, ndërsa Europa duhet të mbrohet vetë. Europianët përballen me presion të madh kohor për të mbyllur boshllëqet në mbrojtje deri në fillim të viteve ’30.
A ka mësuar Rusia nga SHBA?
Putin mund të shfrytëzojë këtë fazë pasigurie për të përshpejtuar riformësimin e rendit europian të sigurisë. Sipas analizës, Moska nuk ndjek domosdoshmërisht një plan të fiksuar, por shfrytëzon mundësitë që krijon situata aktuale.
Në Ukrainë, Trump, sipas mediave amerikane dhe burimeve ukrainase, kërkon përfundimin e luftimeve në qershor. Rusia mund të përfitojë nga një armëpushim për të riorganizuar ushtrinë. Industria ruse e mbrojtjes prodhon tashmë më shumë predha artilerie sesa përdoren në Ukrainë, sipas studimeve të think-tank-ut britanik “RUSI”.
In the Middle East, the US is preparing for a possible operation against Iran. If the conflict is prolonged, a large part of American capabilities will remain committed there. In the Pacific, China could increase pressure on Taiwan, forcing the US to concentrate more forces in the region.
In such a situation, European countries may be left alone. Russia continues to count on China's support. Although the Russian economy is affected by the war, as a junior partner of Beijing it manages to resist Western sanctions.
Russia has prepared the rhetorical ground to justify “military-technical measures,” as Putin called the attack on Ukraine in 2022. An escalation in Europe could occur as early as the fall of this year or early 2027. However, a large-scale attack is considered less likely; limited operations with special forces and long-range weapons would be more realistic.
Preventing a “prevention gap”
NATO, especially Estonia, opposes this scenario. One scenario predicts that Russia could try to destabilize the Estonian city of Narva, with a Russian majority, in a similar way to Crimea in 2014.
The director of Estonian intelligence, Kaupo Rosin, emphasizes in the annual report that there is no reason for panic and that Russia does not plan to attack a NATO country in the coming year.
However, he warns that Russian military reform will increase its capabilities in the coming years and that NATO must continue its defense investments.
To avoid a “deterrence gap” between 2026 and 2030, Europe must maintain a minimum consensus with Washington. The US Congress supports NATO, but Europe must strengthen its unity and capabilities.
According to Die Zeit, only a united and stronger Europe can maintain the credibility of deterrence and prevent a new escalation. /Adapted from NZZ /
Po ca do sulmoje Rusia, cjane keto lajme cifuterie! Rusia ka 4 vjet lufte mezi po merr nje cope toke!
Rusise nje nga nje më Britani, France, Gjermani I kane vajtur deri e Moske e po të behen bashke tere Europa i ruset ne ngushticen e Beringut. Keto janë intriga të çifuteve qe ta fusin boten ne sherr e të turren e perlajne toka arabe më Liban, Siri, Jordani, gjysmen e Egjyptit e të bejne Izraelin e Madh, “token e premtuar”.