FLASH
Shkruar nga Pamfleti
For several days, riots have erupted in Nanterre, a suburb of Paris, after the police killing of a 17-year-old boy named Nahel M. An investigation into his death is ongoing, but the situation has already caused protests and much anger. However the investigation ends, the incident is part of a complex and deep-rooted problem.
It brings back memories of violence that quickly spread to the city's outskirts in 2005, lasting more than three weeks and plunging the country into a state of emergency. Many of the problems behind the riots at the time remain unresolved to this day and have even been exacerbated by deteriorating police-public relations.
During my extensive fieldwork in the suburban estates of Paris, Lyons and Marseilles, I have seen and heard first-hand the complaints now being shouted in the streets of Nanterre.
Some suburbs of major French cities have suffered for decades from what has been described as the worst "hypermarginalization" in Europe. Poor quality housing and schooling combine with geographic isolation and racism to make it virtually impossible for people to have a chance to improve their circumstances.
Evidence has long shown that people living in poor suburbs can expect to face discrimination based on the very fact of living in those suburbs when they apply for a job. Even just having a certain name on your CV can get you out of a job due to widespread racial discrimination.
As a result, discontent among young people in these suburbs has been simmering for decades. The first riots, like the ones currently happening in Paris, took place in Lyon as early as the 1990s.
And yet, beyond moments of crisis, there seems to be virtually no discussion from the French leadership about how to address the problems that fuel so much anger in the periphery.
President Emmanuel Macron presents himself as committed to re-industrializing France and revitalizing the economy. But his vision does not include any plan for using economic growth to bring opportunity to the suburbs or, seen the other way around, to exploit the potential of the suburbs to drive economic growth.
In two presidential terms, he has failed to produce a coherent policy to solve some of the key problems of the suburbs.
Police brutality is a big topic of concern in France at the moment, beyond the Nanterre incident. Earlier this year, the international human rights organization the Council of Europe took the extraordinary step of directly criticizing French police for "excessive use of force" during protests against Macron's pension reforms.
Policia duket se ka ngecur në një qasje të tipit, “gjithçka ose asgjë”. Në një intervistë të fundit ku ndihmova në realizimin e një dokumentari në periferi të Marsejës, banorët vunë në dukje shkurtimet e njëpasnjëshme të oficerëve të policisë me bazë në komunitet, si arsye kryesore për rritjen e tensionit midis popullsisë dhe policisë. Ndërkohë protestat janë pritur me gaz lotsjellës dhe shkopinj gome.
Qeveritë e njëpasnjëshme kanë përdorur policimin për të kontrolluar popullsinë për të parandaluar trazirat politike, duke gërryer legjitimitetin e zbatimit të ligjit.
E megjithatë, policia është jashtëzakonisht armiqësore ndaj reformave, një qëndrim që ndihmohet dhe nxitet nga sindikatat e tyre të fuqishme dhe vetë Macroni, i cili ka nevojë që policia të shtypë opozitën ndaj reformave të tij.
Ish-presidenti Nicolas Sarkozy është famëkeq për ndezjen e tensioneve gjatë trazirave të vitit 2005, duke i quajtur njerëzit e përfshirë “llum”, të cilët duhej të laheshin me ujë me presion nga periferitë. Edhe Macroni është kritikuar vazhdimisht për një ton arrogant gjatë karrierës së tij politike, duke bërë gafa të shumta, përfshirë sugjerimin që një punëtori të papunë i mjafton të “kalojë rrugën”, për të gjetur punë.
Megjithatë, përgjigja e tij për vdekjen e Nahelit ka qenë shumë larg asaj të Sarkozy-t. Ai e ka quajtur vrasjen “të pafalshme” dhe ka mbajtur një takim emergjence për të kërkuar një zgjidhje për krizën.
Një udhëtim për të parë performancën e Elton John-it ndërsa ndodhnin trazirat ndoshta nuk ishte i këshillueshëm dhe komentet për të rinjtë që ishin “të dehur” nga videolojërat, ishin disi të gabuara, por Macroni të paktën është përpjekur të qetësojë tensionet dhe të mos i ndezë ato.
Megjithatë, një problem kyç për të është natyra e përhapur dhe e decentralizuar e protestuesve. Nuk ka lidership për t’u takuar dhe negociuar, dhe nuk ka kërkesa specifike që duhet të plotësohen për të ulur tensionin. Ashtu si në vitin 2005, trazirat po ndodhin në mënyrë spontane.
This makes it very difficult for the government to stop the escalation. And it highlights the need for a much broader and thoughtful response to tackle the decades-old, entrenched problems of poor social prospects and police brutality in the suburbs of French cities. / The Conversation – Bota.al
Lini një Përgjigje