FLASH
Shkruar nga Pamfleti
"At the moment we are calm, but later we don't know what will happen", says Samiko Solomoni while describing the situation in the northern part of Israel.
The Jew of Albanian origin has been living with his family in the town of Karimel in this area for 30 years.
Israel is in a state of war after Hamas militants launched a surprise attack against it on October 7.
In response, the Israeli army began bombing the Gaza Strip, the region controlled by Hamas.
Over 1,000 people were reported killed by both sides in two days.
Various countries have already started evacuating their citizens from the areas where the fighting is going on.
Solomoni says that about 150 Albanians live in the town of Karimel.
"We don't feel any danger, because we are far from the front. Here, the houses are equipped with bunkers, shelters, strong concrete... Even if our country, where we live, is shot... the family is sheltered inside, there is no danger", says Solomoni for REL.
He says he has never seen the scenes of attacks broadcast on television before.
Even if violence spreads to the region where he lives, he says he will not leave.
The Ministry of Foreign Affairs and Diaspora of Kosovo announced to Radio Free Europe that eight citizens of Kosovo, who sought help from the Embassy of Kosovo in Jerusalem, have already left the territory of Israel.
"Meanwhile, the Embassy of the Republic of Kosovo has notified seven other citizens, with whom the Embassy is in constant communication to offer them a solution. Those notified are safe and in good health," said the Ministry of Interior.
On the evening of October 8, the Ministry for Europe and Foreign Affairs of Albania said that forty Albanians, including two from Kosovo, were evacuated from Israel to Albania.
The Albanian woman confesses to the Hamas attack
Irena Stein - Steinova, another Albanian living in Israel, tells Radio Free Europe how she experienced the attacks of the Palestinian militant group, Hamas.
"Very, very painful and very, very sad. The attack started on Saturday, two days ago, at half past six in the morning, a day off, a holiday. In Israel, religiously, it is the Feast of the Joy of the Bible... At 6:30 in the morning we hear the siren. I was taken and entered where I should, [to] defend myself according to the instructions given to us by the army", the 67-year-old confesses.
She lives in the town of Ber Sheva, about 40 kilometers from the fighting area.
It says that the authorities have instructed citizens to limit their movements.
A number of citizens from the Western Balkans region live in Israel, some of whom REL managed to get in touch with.
Lubço Tasevski from North Macedonia has been working as a restaurant manager in Tel Aviv for four years.
Ai thotë se, për momentin, nuk e ka ndërmend të kthehet në vendlindje, pasi, siç shprehet, shpreson që gjendja në Izrael të stabilizohet.
“Gjendja në Tel Aviv dhe rrethinë, ku gjendet pjesa më e madhe e shtetasve maqedonas me punë të përkohshme, është e sigurt. Dëgjohen sirena... Madje, disa miq nga Kumanova, kur u dëgjova me ta, më thanë se kanë qenë në strehimore disa herë gjatë 24 orëve të fundit”, thotë Tasevski.
Restorantet, sipas tij, nuk punojnë, punojnë vetëm dyqanet ushqimore dhe furrat e bukës.
“Një numër i maqedonasve, përmes ambasadës sonë këtu, ka kërkuar që të kthehet në Maqedoninë e Veriut”, thotë ai, duke shtuar se edhe vetë është kontaktuar nga punonjësit e ambasadës.
Bashkëqytetarja e tij, Elizabeta Georgieva, u evakuua nga Izraeli në Shqipëri mbrëmjen e 8 tetorit.
Ajo ishte në Tel Aviv si turiste. Duke folur për Radion Evropa e Lirë, thotë se sirenat për sulme e zunë duke ngrënë mëngjes në hotel. Thotë se ditën e parë e kaloi disi, ndërsa më pas pa se situata po përkeqësohej.
Georgieva thotë se arriti të evakuohej në Tiranë me ndihmën e Ambasadës maqedonase në Tel Aviv.
“Qytet fantazmë”
“Qyteti im prej 200 mijë banorësh, Petah Tikva, sot është një qytet fantazmë”, thotë për Radion Evropa e Lirë Ksenija Buriq, qytetare nga Mali i Zi, e cila jeton në këtë qytet të Izraelit.
Përpjekja e parë e REL-it për të rënë në kontakt me të u ndërpre nga sirenat - një shenjë se ajo dhe djali i saj dyvjeçar duhej të strehoheshin.
“Kemi tri ditë që nuk kemi dalë askund. Apartament - strehimore është rruga jonë. Unë jetoj në qendër të Petah Tikvës, dhjetë kilometra larg Tel Avivit. Në qytetin me mbi 200 mijë banorë, sot nuk ka asnjë person në rrugë. Nuk ka makina. Njerëzit janë në shtëpitë dhe strehimoret e tyre”, thotë Buriq.
Ajo është edhe më e frikësuar, sepse me të është djali i saj, të cilit, siç thotë, nuk mund t’ia shpjegojë peshën e situatës.
“Ai e sheh që kam frikë, e di që diçka po ndodh. Rrugës për në strehë, derisa vrapojmë, i them se gjithçka do të jetë mirë dhe e përqafoj. Mendoj se një përqafim është përgjigjja më e mirë që mund t’i jap”, thotë Buriq.
“Një çantë me gjërat e domosdoshme - pelena, ujë, ushqime - është gjithmonë gati, sepse nuk e dimë kurrë se sa do të jemi aty”, shprehet ajo.
Kur kalon sirena e alarmit, ajo pret edhe dhjetë minuta dhe kthehet në banesë. Thotë se në qytet punojnë vetëm disa dyqane dhe farmacitë.
“Shkollat nuk janë të hapura, as kopshtet. Vendet e punës do të mbyllen deri në njoftimin e dytë, nëse nuk kanë strehimore apo dhoma sigurie, por askush nuk mendon për punën tani”, thotë Buriq.
Në veri të Izraelit, në qytetin port Haifa, edhe pse është qetë, aeroplanët fluturojnë, thotë për Radion Evropa e Lirë Tanja Ben Haim, një udhërrëfyese turistike me origjinë nga Bosnje dhe Hercegovina.
Lëvizja nuk është e kufizuar, por ndihet si gjendje lufte.
“Shumë gjëra nuk funksionojnë, për arsyen e thjeshtë se shumë të rinj janë thirrur në rezervë [ushtarake]. Vendet e tyre të punës kanë mbetur boshe, domethënë nuk ka kush t’i zëvendësojë. Një shoqe e imja ishte në fizioterapi, por iu anulua, pasi fizioterapisti u dërgua në ushtri”, rrëfen Ben Haim.
“Jemi kundër luftës”
Palestinezi Nader Salaymeh, doktor i farmacisë, jeton në Jerusalem. Në fillim të viteve ‘90, ai studioi në Sarajevë, ku u diplomua për farmaci, dhe më pas në Beograd, ku u diplomua për diplomaci dhe siguri.
“Në Jerusalem nuk ka pasur asnjë rrezik, ka pasur një sinjal alarmi të shtunën... Por, situata është e tensionuar, njerëzit janë në kaos, shkojnë në dyqane... Pas pak kohe, ato do të jenë boshe, furrat e bukës njësoj, farmacitë... Njerëzit po blejnë furnizime të paktën për disa muaj. Mendojnë se këtë herë [lufta] do të zgjasë më shumë dhe do të jetë më intensive se në të kaluarën”, thotë Salaymeh për Radion Evropa e Lirë.
“Ne, si palestinezë, nuk jemi për luftë, jemi kundër luftës, kundër dhunës, kundër gjithë kësaj, por Qeveria izraelite punon me dhunë. Ne kërkojmë paqe, si për ne, ashtu edhe për njerëzit e tjerë, edhe për izraelitët, hebrenjtë... Ne nuk jemi kundër hebrenjve”, thotë ai.
The future of this conflict, described by many politicians as the worst in decades, is unclear. Some have also talked about the risk of spreading to other countries.
Lini një Përgjigje