FLASH
Shkruar nga Lee Hockstader
In Sweden, as across Europe, defense spending is rising sharply, but too slowly to counter the threat from Russia. Intelligence services warn that the Kremlin could attack a small NATO member within months of the war in Ukraine ending.
Stockholm - Europe's race to rearm is accelerating, but not fast enough. For a closer look at this paradox, I recently visited Sweden, a country that abandoned 200 years of neutrality - and decades of unilateral disarmament - when it became NATO's newest member last year.
Faced with deteriorating transatlantic relations and growing hostility from Russia, Swedes should no longer think of their nation as a “blue-eyed idealistic people on the periphery of developments,” but rather as “a nation with a realistic stance, and at the center of events,” Prime Minister Ulf Kristersson said in January.
The country, he added, is not at war, but not at peace either. As in much of northern and eastern Europe, Stockholm's new realist approach has inspired a rapid break from post-Cold War complacency, during which the military and defense spending were reduced.
In 2013, Sweden's Defense Minister said the country could withstand an armed attack for no more than a week, despite a domestic arms industry that produces some of the world's most advanced fighter jets, tanks, and submarines.
In just the past four years, Sweden's defense budget has doubled, and major new spending is planned through 2030. Fueled by government borrowing, military spending - just 1 percent of Swedish economic output in 2017 - is expected to reach 3.5 percent by 2030, the highest level since the 1960s.
“The speed of transformation in Sweden is proof that societies can change quickly,” says Gerald Knaus, a sociologist who heads the NGO European Stability Initiative. That’s a reasonable point of view.
But Europe's defense buildup still lags far behind Russia's rapid transition to a state of war. A third of Moscow's spending, equivalent to roughly 7 percent of gross domestic product, now goes to the military.
No European NATO member comes close to that figure. European intelligence services warn that the Kremlin could attack a small NATO member - perhaps one of the Baltic states on the alliance's eastern flank - just months after the war in Ukraine ends.
Ndërkohë, një sulm i madh do të jetë i mundur brenda 5 vjetësh. Ky parashikim e ka tronditur Suedinë. Në vitin 2022, pasi trupat ruse pushtuan Ukrainën, gati 30.000 suedezë aplikuan për t’iu bashkuar Gardës së Brendshme, një forcë me kohë të pjesshme e ngarkuar me mbrojtjen territoriale.
Ishte një rritje me 6 herë krahasuar me vitet e mëparshme. Po atë vit, qeveria ringjalli një pozicion në kabinet për të mbikëqyrur mbrojtjen civile, një post i hequr pas Luftës së Dytë Botërore. Ushtria suedeze po zgjeron me shpejtësi radhët, duke përfshirë rekrutë të rinj.
Vitin e kaluar, një broshurë me titullin e theksuar “Në rast krize ose lufte” iu dërgua me postë çdo familjeje suedeze, duke përshkruar praktikat më të mira në rast emergjence. Ato përfshijnë lënien mënjanë të parave të gatshme, një mall i rrallë në një vend të lidhur me pagesat dixhitale.
Ideja, më tha Kristersson në një intervistë, është se suedezët, të famshëm për individualizmin e tyre, duhet të përgatiten për sakrifica. “Ata s’mund të presin që SHBA të vazhdojë të jetë ofruesi kryesor i sigurisë për vendet evropiane”- nënvizoi ai.
Në periferi të Stokholmit, kalova një pjesë pasditeje të së shtunës me 24 suedezë që e kanë marrë seriozisht këtë mesazh. Ata ishin mbledhur për një kurs vullnetar intensiv, mbi atë që duhet të bëjnë në rast krizash, për të cilat të gjithë të pranishmit e kuptuan se ka të ngjarë ta kenë origjinën nga Rusia.
Zyrtarët më thanë se më shumë se 200.000 suedezë pritet të ndjekin kurse të ngjashme brenda këtij viti. “Ne në Suedi, na kanë përkëdhelur shumë. Jemi shumë të pasur dhe gjithmonë kujdesemi shumë për veten” - më tha Anna Nuback, që drejton Lotta Corps, një organizatë grash që organizon kurset. “Mesazhi ynë është: Të përgatitemi për sakrifica!”.
Tani çështja është se si të përputhet ndjesia në rritje e urgjencës, me burimet e nevojshme për t’u përballur me kërcënimin rus. Situata bëhet edhe më urgjente, ndërsa Uashingtoni po shqyrton tërheqjen e më shumë se 85.000 trupave amerikane të stacionuara në Evropë.
Shtatë ose tetë vjet më parë, Suedia “kishte shumë kohë, por shumë pak para” për të përgatitur mbrojtjen e saj, më tha Pal Jonson, Ministri i Mbrojtjes i Suedisë. “Tani, kemi shumë më tepër para, por shumë pak kohë”- thekson ajo.
Diku tjetër në Evropë, ka një urgjencë të ngjashme, ndërsa vendet po nxitojnë të zgjerojnë forcat e tyre të armatosura. Por ato janë të kufizuara nga nevoja për të furnizuar Ukrainën, ndërsa po pakësohen dërgesat e armëve të SHBA-së. Dhe në të gjithë kontinentin, është i pamjaftueshëm kapaciteti industrial i mbrojtjes.
Prodhuesit evropianë të armëve, nuk mund të zëvendësojnë mbrojtjen ajrore të prodhuar në SHBA, dhe sistemet e tjera kritike që i nevojiten Kievit. Në këtë këndvështrim, ekziston një logjikë të ftohtë në kërkesën e presidentit Donald Trump që anëtarët evropianë të NATO-s, shpenzimet e të cilëve për mbrojtjen janë mesatarisht rreth 2 për qind të PBB-së, t’i rrisin shpenzimet e tyre në 5 për qind të PBB-së.
Europeans were horrified when Trump made this demand. NATO itself is considering a new spending target of just 3.5 percent of economic output. But if Europe’s own assessments of the threat posed by Russia are accurate, then Trump’s demand should be taken seriously.
When I asked Kristersson about the issue, he didn’t shy away. Sweden’s overall military spending could reach that level within five years, including weapons for Ukraine and cyber defense programs and other hybrid systems. “There’s a very good reason to do that!” he emphasized. /Adapted from the Washington Post/
Lini një Përgjigje