FLASH
Shkruar nga Andi Bushati
Well, when he is sure of the competition with the Berisha corpse, why does he change the rules of the game every time? Why does he threaten the administration? Why does he blackmail the teachers who, as we heard in the wiretaps...
Blendi Kajsiu has thrown down the gauntlet to me in a nominal reply to a controversy that has been going on for a long time at a distance.
Its essence lies within the broader debate about who is most to blame for the situation we find ourselves in today, and whether the responsibility for this lies more with those who criticize Rama, or with others who point the finger at Berisha.
In my response, I will ignore the insinuations of "Berishis" or "Ramophobia", since those who will take the trouble to read us do not have a memory so short as to forget that you cannot be like that after the positions you held on January 21, the theft of those famous 10 votes in Tirana, or the need for rotation in 2013. There is no point in stopping here.
It is important to test our truths in the eyes of the public and their coherence with our permanent beliefs and attitudes. Therefore, let's deal better with the essence.
Let's start with what separates me from Kajsiu, who defends the idea that Rama does not win here, but Berisha loses and that Albania does not improve because of the latter. In his efforts to support this far-fetched thesis, he goes to the point of absurdity. He says that with this DP and this Sali, the prime minister does not need to manipulate the elections, since they have already been won, due to the weak and unreliable opposition! So, first of all, Kajsiu does not at all question the debate whether May 11 or April 25 of four years ago were normal electoral races or not. He takes it for granted that Rama is the winner.
But to say this, you must first answer some questions.
Well, when he is sure of the competition with the Berishite corpse, why does he change the rules of the game every time? Why does he threaten the administration? Why does he blackmail teachers who, as we heard in the wiretaps, are told: "if you don't vote for the SP, don't show up for work on Monday"? Why does he buy with cash, as in Elbasan, the voter cards of those he opposes, so that they don't go to the elections? Why does he steal the personal data of 900 thousand citizens, to distribute to patronageists? Why does he forgive fines and distribute pensions before the elections? Why does he use the gangs of Troplini, Çela, Bajra, to whom he also does favors with his signature?
To ignore these facts and say that the Socialist Party has no need to steal, since it has Gogol in front of it, means to treat socialists as mentally ill. To see them as people who steal without reason and manipulate for a hobby. This is the only alibi that allows you to integrate these proven things within the theory that power does not need to steal.
Por unë nuk di, që deri më sot, Kajsiu ti ketë denoncuar ndonjherë ata si kleptomanë. Prandaj ai duhet të ketë një përgjigje për të gjitha këto anomali që ndodhin vetëm në vendet ku ka votime dhe jo garë të lirë.
Pika e dytë ku nuk pajtohem është ajo që në përpjekjen për të vërtetuar se, në arsenalin e tij të humbësit, Berishës i numërohet një gjuhë e ekzagjeruar goditëse, Kajsiu hedh poshtë edhe termin narko-shtet, që përveçse në Shqipëri është rimarë edhe nga media të rëndësishme ndërkombëtare për të përshkruar regjimin e Tiranës. Ai pretendon se ekzistenca e ketij përcaktimi vlen vetëm kur zyrtarë të lartë janë të përfshirë në trafikun e drogave dhe kur të ardhurat prej saj shërbejnë për mbajtjen e shtetit.
Po a ishte i përfshirë direkt Ministri i brendshëm, Tahiri, në trafikun e kanabisit? A u përgjuan trafikanët e tij, Habilajt, duke thënë se duheshin 6 milionë për zgjedhjet? A thotë ish zv Kryeministri Ahmetaj që Rama mblodhi qeverinë në ritrit për planin e kanabizimit të vendit? Po ta zëmë se ky i fundit gënjen, a nuk e provojnë thënien e tij faktet se shumë shefa komisariatesh u urdhëruan të merren me këtë punë? Po a nuk zihej Rama me këdo që denonconte knabizimin e Shqipërisë, duke e mohuar atë? A nuk gënjente ai publikisht se avionët e drogës ishin për spërkatjen e mushkonjave? Po radarët e ushtrisë, në gjirin e Vlorës, kush i urdhëronte të fikeshin për të kaluar skafet e trafikantëve? Po kur areoplani ra në mes të plazhit, a nuk tha kryeministri ynë se e ky ishte një kurth i opozitës për të provuar akuzat e saj? Kujt i shërbente kjo alibi? Mos vallë mbarëvajtjes së biznesit të planifikuar?
E njëjta logjikë vlen dhe dhe për ushqimin e regjimit me paratë e drogës. E ardhura nga trafiqet që pastrojnë paratë këtu me lejet e betonizimit, që shefi i qeverisë firmos drjetpërdrejt në bregdet dhe Tiranë, është një nga lumejtë kryesorë që mbajnë gjallë ekonominë vendase. Prandaj dhe SPAK-u nuk guxon të trokasë aty ku të gjithë e dinë se po ngrihet grtaciela e atij të Ekuadorit, apo atij të Dubait. Po të shkonte drejt tyre, flluska do shpërthente dhe sistemi do tronditej pakthyeshmërisht.
Unë nuk kam ekspertizën e nevojshme për të konkluduar nëse këto dy kushte që vë Kajsiu, pra përfshirja e zyrtarëve tejet të lartë dhe mbajtja në këmbë e pushtetit me paranë e zezë, mjaftojnë për përcaktimin si narko shtet. Por ama jam i sigurtë se gjithçka po shofim dhe jetojmë nuk nuk na lejon që ta mohojmë me kaq lehtësi një hipotezë të tillë.
I veçova këto dy shembuj, ndoshta më flagrantët në artikullin e gjatë të kolegut tim, për të treguar se në ç’konkluzione mund të mbërrish kur ke marrë vendim të injorosh ato që ke para syve. Janë pikërisht këto dy teza: “Rama nuk ka nevojë të vjedhë zgjedhjet” dhe “relativizimi i narko shteit”, që do t’i rimar në fund të shkrimit për të ilusruar fotografimin e shtrembëruar që mund ti bëhet gjendjes ku ndodhemi.
Ndërsa tani do ndalem tek pjesa më thelbësore e ndoshta tek ajo që më tërhoqi më shumë në replikën që më adresohej. Në stërmundimin për ti gjetur të gjithë fajet tek berishizmi, Kajsiu e kritikon atë për një gjuhë të drunjtë, për një ligjërim të varfër që nuk shërben për të dekriptuar realitetin. Ai thotë se kjo lloj sjelljeje, thjeshtë denoncuese, nuk shërben për ndriçimin e mjedisit, për përgatitjen e tij për ndryshim, se ajo vret mendimin kritik dhe imagjinatën politike, si të vetmit faktorë që mund të prodhojnë një transformim shoqëror.
Po, këtu ka 100% të drejtë. PD-ja është e tillë. Madje ndoshta edhe shumë më keq sesa kaq. Si një idhtar dhe lexues i vëmendshëm i Antonio Gramshit edhe unë besoj fort tek ideja se asnjë betejë nuk mund të ketë sukses, nëse atë nuk e fiton më parë në rrafshin e ideve. Se nuk mund të ndodhë kurrë një ndryshim politik, pa u paraprirë nga një ndërgjegjësim kulturor. Pra, në këtë pikë jam plotësisht dakord se pa ndodhur një revolucion i tillë, -hiq mënjanë ndonjë mrekulli-, regjimi i Ramës do e kishte të pamundur të shembej.
Dhe këtë ëndërr- le të biem dakord- opozita e sotme, e pabesueshme moralisht dhe e pa pajisur intelektualisht, nuk e përkund dot më. Ajo është e paaftë të mëkojë imagjinatën e një shumice njerëzish se një botë e ndryshme është e mundur.
Por le të mbetemi tek fletoret nga burgu të Gramshit, doktrinën e hegjemonisë kulturore të cilit e kanë adaptuar sot si majtas po ashtu edhe djathtas. Ai shtjellon aty se si një kastë e caktuar nuk e ruan dominimin e saj vetëm përmes mjeteve të represionit shtetëror, por gjithëashtu me ndihmën e intelektualëve dhe institucioneve që i shërbejnë, të cilët e paraqesin gjendjen e krijuar si “natyrale”, “normale”, “të pranueshme”.
E pikërisht këtu në mend më vjen Kajsiu, që duket sikur bën fiks këtë gjë. Duke qëmtuar çdo të zezë tek PD-ja, Saliu, berishizmi, ngjan se ai reket të normalizojë situatën ku ndodhemi.
Ndërsa unë mendoj se përpara se të shqetësohet nga gjuha e drunjtë, paaftësia për të ngjallur imagjinatë politike, apo demokracia e brendshme e partive të opozitës, një intelektual i ndershëm duhet të preokupohet nga anormaliteti i zgjedhjeve, ndikimi i karteleve të drogës mbi pushtetin politik, mungesa e demokracisë në shkallë vendi.
Pa vënë gishtin mbi këto plagë, duke e paraqitur gjendjen si natyrale vetëm vritet fantazia e atyre që kërkojnë alternativa për ndryshim. Pra, Kajsiu bie vetë në impotencën për të cilën kritikon opozitën. “Pse të sforcohesh për më të mirën dhe idealen kur nuk je dhe aq keq”- do ta pyeste atë dikush qe e ka lexuar.
While I think differently. Convinced that Berisha's DP has all the defects mentioned by my replyer, I prefer to put the emphasis elsewhere: Not on the fact of why the opposition cannot sublimate to the extreme, but on why the government has been criminalized to this degree. This point of view would be sufficient even for the fact that in the current situation, the influence of Berisha and the DP on our lives is zero. The one who influences with all his strength is the one who has absolute power over taxation, pensions, building permits, protection from crime, the path to the EU.
But there is a stronger reason that makes me decide where to direct the projectors. It has to do with the Voltairean principle of “laying down one's life to defend the rights of those with whom one disagrees”. So, you may not like Berisha today, Rama in 2011, or Tom Doshi, Ilir Meta, Fredi Beleri, at different times, but you are intellectually honest only when you do not accept that their rights are violated. It is precisely from this premise that I personally started when this time I put the focus on those who destroy the elections and not on others who are not perfect enough to win them, or when I blame Rama for the regime he has established and not Berisha who is incapable of overthrowing it.
This is my fundamental disagreement with Kajsi, who has chosen to do the opposite, at the risk of portraying, as in the two examples analyzed above, abnormality as natural, thus burning, perhaps unconsciously, the soil where the seeds of a cultural transformation that provokes change could sprout. ©Lapsi.al
Lini një Përgjigje