FLASH
Shkruar nga PamfletiNow, this way of doing politics has come back to bite Berisha himself. But what is more dangerous is that new politicians, right or left, will find it much more difficult to free themselves from this octopus.
In Albania, crime is no longer linked to politics, it is politics itself. From supporting candidates with criminal records to laundering drug money through tenders and reconstruction, the country has entered a phase where votes are dirty money and power is the mafia’s treasury.
At an electoral rally in Elbasan, Sali Berisha made an accusation that seemed like a blunder, but it was a spondee with a clear message. He spoke of Suel Çela, one of the city’s well-known crime bosses, accusing him of “following Edi Rama’s orders to elect a Mile, Mile, Sara Mile…” as an MP. In reality, Berisha did not say her full name, but it was clear that he was referring to a socialist candidate who came out with the most votes in the entire country.
But why didn't Berisha mention it directly? Because he probably wouldn't be able to face it even with evidence. Because if he speaks, he should also open his own files. Because the connections between crime and politics are not one-sided; they are an entire system that has worn the guise of "Albanian pluralism" for years and years. This is why the DP does not submit a full file to SPAK to investigate the involvement of Suel Çela's gang in the socialist campaign. Not because there are no clues, but because his hands are not clean.
On the one hand, Berisha attacks a gang, but on the other hand he is supported by their rivals. Even DP candidates in Elbasan are rumored to be supported by other criminal groups, just as dangerous as Suel Çela himself. And meanwhile, in the files of the SKY application, which contains encrypted conversations of the underworld, it is said that Çela's gang itself helped Berisha to take back the DP from Lulzim Basha. Thus, Albania today no longer has an opposition or a majority, it has two wings of a single body: organized crime.
Ky fenomen nuk është vetëm shqiptar. Mafiet në të gjithë botën kanë funksionuar kështu. Në Itali, Camorra, Cosa Nostra e Ndrangheta kanë blerë pushtet përmes ndihmës së politikanëve të korruptuar dhe përmes kontrollit të ekonomisë së rindërtimit. Pas tërmeteve, pas pandemive, në çdo krizë të madhe, mafia hyn në lojë me para cash dhe blen gjithçka. E njëjta skemë ka ndodhur në Shqipëri pas tërmetit të vitit 2019 dhe gjatë pandemisë. Tenderë pa garë, biznese të krijuara brenda natës, para të pista që pastrohen nëpërmjet kompanive që marrin kontrata me shtetin.
Njësoj si Camorra e Raffaele Cutolos në Napoli, e cila pas një tërmeti mori kontrollin mbi ndërtimin e banesave dhe me ato para bleu kokainë në Amerikën Latine, e rriti perandorinë. Edhe mafiet shqiptare sot janë me “ambasadorë” në Ekuador, Peru e Brazil, vende të kontrolluara tashmë nga kartelet e drogës, ku shqiptarët kanë marrë jo thjesht pjesë, por poste drejtimi në trafikun global.
Në Shqipëri, këto para të trafikut futen në zgjedhje, blejnë vota me 20 euro, madje edhe ato, jo të plota. Sepse pjesën tjetër e mbajnë sekserët. Dhe kur blerja bëhet pa ofertë të drejtë, atëherë edhe zgjedhja është e pavlefshme.
Krimi nuk kërkon më vetëm të fitojë tenderë; kërkon të emërojë drejtorë, të kontrollojë bashki, të mbajë poste në parlament. Deputetët që mbështet mafia, si në rastin “Çyrbja”, nuk janë përfaqësues populli, por ndërmjetës të bandave që garantojnë ndërhyrje në polici, në prokurori, në administratë. Sot, drejtori i një institucioni publik është më i rëndësishëm për një klan mafioz sesa një ministër.
E gjithë kjo është bërë në mënyrë aq të hapur dhe brutale, saqë nuk ka më as hipokrizi. Krimi shqiptar është sofistikuar, është trajnuar, është lidhur me rrjete ndërkombëtare, ka marrë mentorë nga jashtë dhe është bërë “konsulent” i partive politike. Dhe në krye të gjithë kësaj, është një kryeministër që e portretizon veten si “armik i bandave”, por që në realitet i ka mbajtur afër, i ka bërë ortake dhe ndoshta edhe bashkëthemelues të sistemit që sot e quan “Rilindje”.
Por nuk është Edi Rama që e shpiku këtë. Janë rrënjët e këtij sistemi që duhen parë. Janë vitet 1990, kur Sali Berisha krijoi bandat dhe paramilitarët për të mbajtur pushtetin, kur u krijuan lidhjet e para mes SHIK-ut dhe rrjeteve të krimit, kur për herë të parë, arma dhe kartoni i votës hynë në aleancë.
Tani, kjo mënyrë e të bërit politikë i është kthyer si bumerang edhe vetë Berishës. Por ajo që është më e rrezikshme, është se politikanët e rinj, të djathtë apo të majtë, do ta kenë shumë më të vështirë të çlirohen nga ky oktapod. Sepse nuk kanë më vetëm kundërshtarë politikë, por një sistem të tërë që është rritur dhe forcuar nën mbrojtjen e shtetit.
The fight will be long, and perhaps without a clear winner. But it is vital that at least there are parties that have the fight against crime as a cause and not as a decoration. It is vital that there are journalists who are not corrupted and editorial offices that are not bought. Because crime is no longer in the periphery, it is in the center, in the office, in the parliament, in tenders and on the ballot./ Pamphlet
Lini një Përgjigje