FLASH
Shkruar nga Pamfleti
In an analysis of today's Assembly of the DP, Genc Burimi returns to the genesis of the split of the Democratic Party. He makes Lulzim Bashe responsible for unconditionally approving Berisha's non-grata without asking Washington to appoint non-grata persons even in the government camp as the real scourge of the current corruption in Albania.
ANALYSIS
The big assembly of the small part of Basha DP this Saturday has only one objective. Not to attack the government of Edi Rama, whose metastases of corruption are now coming out of all the holes of the body and will quickly be stuck by the throat and her boss like in a horror movie, but Basha's primary objective is to attack the other faction of the DP, the largest one led by Sali Berisha. Never would a political leader have taken cannibalism to the level Lulzim Basha is taking it to. In his today's Assembly directed by Potemkin, where a full hall will try to give the false impression of a full party, Basha will euphemistically baptize the war within the species as a break from the past.
A Martian who lands in Albania would ask: a full decade after the departure of Sali Berisha from any government function and when during this decade a vampire government is sucking the blood of Albanians from all holes, why is Berisha's name still mentioned? Rama and his fellow prison ministers treat Albanians like children to be beaten, but this other one, Lulzim Basha, why does he treat them as fools?
State corruption is fascism, Berisha is nothing but opposition...
State corruption is fascism because it prevents the "photosynthesis" of rotation that constitutes the "raw material" of democracy. History has shown that in the face of fascism, all the living forces of humanity must be mobilized to defeat that plague. This is what the Anglo-Saxons did yesterday when they reached out to both the Communists and Stalin to fight the main evil that was Hitler together. This is what the Western world is doing even today, which is ready to cooperate with China in order to restrain the Putinist "Nazi beast" in its madness.
The manifestation of "fascism" in Albania is the domination of the country by a corrupt alliance between representatives of power and some pseudo businessmen who enter into a cycle of reciprocal services to each other at the expense of free voting. On the one hand, a handful of people who hold the keys to political power try to keep it in their hands indefinitely through vote buying and rotation blocking. On the other hand, a group of oligarchs who want to get rich without any economic, legal or moral basis. The agreement: the first, the citizens, give the second, the Batakčinj oligarchs, the opportunity to get rich even from nothing, as were the "prominent" examples of incinerators and sterilizers, where nothing produced millions of euros with only one politician's firm, while the oligarchs, with the money earned by fistfuls from political partners, they give them the opportunity to turn the elections every four years into a "democratic" formality and to remain forever at the head of an amorphous crowd that is led like a flock of sheep that "do not voice" when they shear, castrate and whip. In this decor of Dante, those who could protect the sheep, the opposition, fight with each other like rams. Lulzim Basha will tell the sheep from the top of the Assembly without a point of complex that today we should disconnect from the past of Sali Berisha, when behind the door of the Assembly of Basha a Ram rubs his chin in anticipation of new opportunities for shearing the sheep created by the smoke which included the opposition. Lulzim Basha will appear in front of the cameras to call "wolf, wolf, wolf Sali Berisha" so that the jackal can comfortably choose new ministers even more passionate about apples.
Përgjegjësia e Uashingtonit apo e Lulzim Bashës që nuk këmbënguli për « non grata » të tjerë.
Në këtë situatë mbetëse për çdo qytetar, deri në asfiksi jo vetëm ekonomike por edhe fizike, populli i neveritur nga kleptokracia shqiptare ka farkëtuar figurën mitike të një heroi, të një supermeni, të një super xhandari, që do të vinë t’i shpëtonin nga hienat qeveritare shqiptare. Ky super-hero, si në filmat hollywoodianë, s’mund të ishte për shqiptarët e dëshpëruar e të pa shpresë veçse Amerika vetë. Uashingtoni zyrtar, qoftë ai i Trump-it apo ai i Biden-it, apo kujtdo tjetër nesër, është shndërruar në imagjinatën kolektive të shqiptarëve si “dallga cunamike” që do të përlante e zhdukte njëherë e përgjithmonë bandat politike në fuqi në Shqipëri, të cilat çelësat e pushtetit i kishin përdorur për të hapur dyert e parajsës për vete dhe ato të ferrit për shqiptarët. Por kur pritej që rrufeja vdekjeprurëse ndaj korrupsionit të binte tek godina e Këshillit të Ministrave hajduta atë muaj maj 2021, ajo ra çuditërisht diku tjetër në Tiranë tek adresa e një pensionisti që kishte qenë në pushtet para një dekade por që po e hapte si shumë llapen se gjoja Rama kishte vjedhur me oligarkët zgjedhjet e datës 25 prill 2021. Uashingtoni i tregonte kështu muskujt e non gratës një politikani që nuk kishte më në dorë çelësat e pushtetit por ato të kashtës, dhe nuk shpallte non grata të paktën një ministër, një zëvendës ministër në listën e gjatë që po servir drejtësia shqiptare sot.
Më e çuditshmja është se lajmi « non grata » qëlloi rrufeshëm Berishën dhe jo Ramën bash në momentin kur në SHBA vetë, një juri popullore kërkonte gjyq ndaj njëpunësi civil amerikan super të korruptuar i kapur në flagrancë se merrte shuma të majme nga njerëz të afërt me kryeministrin e Shqipërisë. Por për administratën amerikane në Uashington problemi në atë moment nuk qe fare McGonigal që bente allishverishe me puse nafte në Shqipëri me ndihmën e qeverisë Rama, problemi madhor ishte ai, Sali Berisha, i cili kreu mëkatin e denoncimit publik se zgjedhjet legjislative të prillit 2021 ishin vjedhur po si ato të 2017-ës, me para të pista droge apo koncesionesh fiktive që riktheheshin në makineri blerje industriale votash. Equivalent me non grata » u bë për « samaritanët » e Edi Ramës përtej Atlantikut edhe redaksia e Lapsit. Thjesht sepse edhe kjo kreu krimin e denoncimit të skandalit të patronazhistëve që shokoi mbarë Europën por që i vlejti gazetarëve shqiptarë bastisjen e zyrave të tyre nga përfaqësuesit e « drejtësisë së re » të instaluar nga heronjtë mitikë amerikanë të shqiptarëve. Në momentin e shpalljes non grata të Berishës, Uashingtoni kishte në dorë jo vetëm dosjen e akrobacive korruptive të McGonigal me qeveritarët në Shqipëri, por edhe rezultatet e përgjimeve të shërbimeve sekrete perëndimore që SPAK ka vendosur t’i bëjë publike sot. Në maj 2021, ndërsa shpallnin Berishën non grata mbi bazën e artikujve të shtypit, amerikanët kishin në dorë fale mijëra faqeve përgjime, gjithë skemën se si funksiononte korrupsioni shtetëror në bande të organizuar në Shqipëri. Një korrupsion që jo vetëm vidhte zgjedhje, por vriste dhe njerëz…
Ne nuk do t’i kërkojmë llogari Washingtonit pse preferoi të godasë Berishën në rolin e tij si kryeministër para dhjetë vitesh dhe vendosi të heshtë për korrupsionin e lartë shtetëror nën qeverisjen aktuale të Edi Ramës. S’mund t’i bësh moral një superfuqie, për më tepër një vend aleat, pse është selektive në fushën e diplomacisë dhe të gjeopolitikës sepse nuk do marrësh kurrë përgjigje. ShBA-të nuk do ta shpjegojnë, për shembull, kurrë sot paradoksin pse denoncojnë me forcë ekzekutimet në Iran dhe jo ato në Arabi Saudite, ku sërish këtë javë u dënua me vdekje një mësues në pension, pse kishte bërë disa mesazhe në “tweet” në favor të respektimit të të drejtave të njeriut. Ky është avantazhi i një superfuqie, nuk ndjen asnjë detyrim të shpjegojë veprimet e saja.
Por Lulzim Bashës llogari i duhet kërkuar dhe pikërisht në ditën e Kuvendit të tij personal. Pse lejoi ai që të përdorej si mjet kundër të tijve në Opozitë dhe jo kundër qeveritarëve të korruptuar dhe vjedhësve të zgjedhjeve? Lulzim Basha është përgjegjësi i capalimit të Opozitës shqiptare që nga momenti kur ekzekutoi urdhrin selektiv të administratës amerikane për të goditur vetëm Berishën. Basha në atë moment, edhe nëse shantazhohej te pika e tij më e dobët, për përdorimin e fondeve ruse për lobim politik në ShBA, duhej të kishte patur guximin t’i kërkonte Aleatit strategjik një shërbim minimal dhe moral: në këmbim të vrasjes politike që i kërkohej të kryente ndaj Sali Berishës, ShBA-të të vinin në bankën e non gratave edhe bashkëpunëtorë të lartë të Edi Ramës, nëse jo vetë Kryeministrin. Morali, ndërgjegjja, sensi politik dhe ai i shërbimit ndaj popullit duhet ta kishin shtyrë Bashën të besonte dhe të argumentonte te amerikanët se Berisha nuk mund të ishte, kurrsesi, atë muaj maj 2021, një faktor rreziku më i madh për shqiptarët, por edhe për vetë amerikanët se çfarë ishte Edi Rama. Basha mund të kërkonte si “kompensim” që një Beqaj apo një Ahmetaj të shpalleshin edhe ata “non grata”, sepse fjalët kishin filluar të përhapeshin mbi ata të dy në media, ashtu si dhe amerikanët e justifikonin non gratën e Berishës me artikuj të botuar në media.
Kur Basha mburrte me superlativa Berishën në momentin “non grata”
E vetmja gjë që “morali” apo “ndërgjegjja” e shtyu të vepronte Bashën menjëherë pasi amerikanët shpallën non grata Berishën ishte t’i njohë meritat e pamohueshme të Sali Berishës për kohën kur ky qeverisi shqiptarët! Ja pjesë nga deklarata e Lulzim Bashës më 19 maj 2021 me shprehje që sot tingëllojnë surrealiste kur ai i kërkon Kuvendit të tij “të shkëputemi nga e kaluara” berishiane:
“U njoha me keqardhje me vendimin e Sekretarit të Shtetit për ish Presidentin dhe ish kryeministrin Sali Berisha….Dr. Berisha është padyshim udhëheqësi shqiptar që ka dhënë kontributin më të çmuar për zhvillimin e vendit dhe forcimin e demokracisë, dhe çoi miqësinë dhe aleancën strategjike të Shqipërisë me SHBA në nivelet më të larta… Vendimi i sotëm i Sekretarit të Shtetit nuk cenon arritjet madhore të Shqipërisë nën drejtimin e Sali Berishës, Gjatë kohës që z. Berisha ishte Kryeministër, Shqipëria përmbushi të gjitha reformat e nevojshme për anëtarësimin në NATO, si dhe marrjen e statusit të vendit kandidat për në Bashkimin Europian, ku lufta ndaj korrupsionit dhe krimit të organizuar ishin kryekushte.”
Kur lexon këtë dokument historik, pyetja legjitimisht shtrohet nëse Basha i merr shqiptarët si krijesa pa kujtesë. Konsideratat e djeshme të tipit «Doktor Berisha» apo «udhëheqësi me kontributin më të çmuar në Shqipëri» s’mund të shndërrohen sot në thirrje që vendi dhe PD-ja të shkëputen nga e kaluara, nga Sali Berisha. Çfarë, në sytë e Bashës, ka bërë Berisha në këto dy vitet e fundit që ta konsiderojë nga «një vlerë për kombin» në një person që duhet «ekzekutuar» politikisht dhe penalisht nga kombi? E gjitha kjo nuk është aspak serioze. Gabimin e parë, kur u la fushë të lire amerikanëve të selektonin një figurë të opozitës si non grata në vend të një prej të korruptuarve në qeveri, Basha i shton sot fajin e dytë duke vazhduar të qëllojë me breshëri dhe goditje të përqendruar brenda kampit të tij. Ai dobëson «rruazat e bardha» të një populli siç janë opozitarët të të gjitha krahëve, në vend që ta drejtojë lazer-in kah virusit vdekjeprurës të korrupsionit që ka marrë në dorë organet vitale të kombit.
“Testi” për Bashën
Mbetet një gur i thjeshtë provë për Bashën nëse do të tregojë se lufton të keqen e korrupsionit oligarko-shtetëror dhe jo të merret thjesht me karrierën e tij personale duke sulmuar Berishën që i zë vendin. Basha të qartësojë qëndrimin e tij nëse po apo jo biznesmenë të lidhur me marrëveshje korruptive me zyrtarë të lartë kanë trafikuar zgjedhjet e 14 majit 2023, ato të prillit të 2021 dhe ato të qershorit 2017? Dhe nëse e pranon se këto masakra elektorale kane ndodhur, a është i gatshëm Basha te bashkëpunojë me pjesën tjetër të opozitës për te kërkuar interpelancë me faktorin ndërkombëtar si ne Tirane ashtu dhe ne Bruksel a Strasburg? Kudo ne Perëndim kemi parë ministra te korruptuar por kurrë ne atë shkalle qe fati i zgjedhjeve të jetë vënë në pikëpyetje. Kjo e bën rastin e korrupsionit ne Shqipëri me te veçantin dhe me te rrezikshmin sepse ai minon dhe vete themelet e demokracisë. Verbëria e Lulzim Bashës ndaj Sali Berishës po e shpie atë deri ne mohim të të pamohueshmes që zgjedhjet në Shqipëri janë kthyer ne një farsë elektorale. Nëse pranon se zgjedhjet vidhen, Basha frigohet se legjitimon kështu tezat e Berishës, armikut të tij të betuar. «Armiku i armikut tim është miku im», një ekuacion që do të shpjerë vetvetiu tek një aleancë kundër natyrë midis PD-se Bashës dhe pushtetit të Edi Ramës, dy «armiq» që do t’i bëjë miq urrejtja ndaj Berishës.
The final loser, however, risks being the Albanian people, since the negotiations on their fate, such as electoral reforms and the vote of the diaspora, will take place head to head between the SP of Rama and the DP of Basha, in the absence of Berisha's group, which represents an important electorate. Are these exceptions democratic for a Democratic Party? Basha has entered a wrong path.
Lini një Përgjigje