FLASH
Shkruar nga Diplomatico | Pamfleti.net 
The commemoration of an Ottoman battle in "Prenkë Jakova" raises the question of why Turkish institutions are using Shkodra for neo-Ottoman propaganda...
The Battle of Çanakkale has stirred up Shkodra, exactly 111 years after the epic battle in the Dardanelles Strait, which clashed world powers in the Bosphorus.
An official organization of the Turkish government, the "Yunus Emre" Institute, part of that country's Ministry of Foreign Affairs, which has the most powerful branch in Albania in Shkodra, held a cultural, artistic and political activity to commemorate the Battle of Çanakkale at the "Prenkë Jakova" artistic high school.
The school collective gave a theatrical and musical performance, where students dressed as Nizams brought before an audience of more Turkish officials than citizens of Shkodra, a piece commemorating the famous battle of 1915, where the warring parties of World War I clashed in the Dardanelles Strait.
In that battle, which was won by the alliance of Germany, Austria-Hungary, and Turkey, the star of Colonel Mustafa Kemal stood out, who later became the founder of modern Turkey.
Albanians also fell in the Battle of Çanakkale, but they were part of all warring parties, because Albania, although formally independent at the time, was not a separate party, but a country occupied and divided by the Great Powers.
Only Erdogan's Turkey considers the fallen Albanians as martyrs of "Baba Dovlet" and uses this propaganda to promote neo-Ottomanism. Precisely for this reason, this absurd activity has sparked controversy in Shkodra, as expected.
Dom Nikë Ukgjini, a well-known cleric and parish priest of Kukl, considers this activity meaningless and harmful. He has also demanded the resignation of the education leaders in Shkodra for this blunder.
Meanwhile, the “Yunus Emre” Institute, the organizer of the event, described the activity as successful. In its announcement, it is stated that, within the framework of March 18, the Victory of Çanakkale and the Martyrs' Memorial Day, under the auspices of the Embassy of the Republic of Turkey in Tirana, in cooperation with the “Prenkë Jakova” institute and school, the “Victory of Çanakkale” concert was organized.
According to the announcement, during the concert, works reflecting the "spirit of Çanakkale" were performed, while the students gave instrumental performances. The activity then continued at the "Maarif Campus Shkodra", where the soldiers from Shkodra who fell in the Battle of Çanakkale were commemorated with honor.
So we are dealing with a perfect organization not only by the cultural institute of the Turkish Ministry of Foreign Affairs, but also by the "Maarif" educational network, together with one of the most famous schools in the city, "Prenkë Jakova".
Por pyetja është e thjeshtë. Çfarë pune ka e ashtuquajtura “Fitore e Çanakalasë” me Shkodrën dhe pse përdoret si propagandë në qytetin më kozmopolit të shqiptarëve?
Beteja e Çanakalasë, e zhvilluar nga prilli 1915 deri në janar 1916, ishte një fushatë luftarake mes dy blloqeve të mëdha. Njëri front, që kërkonte të pushtonte ngushticën e Dardaneleve për të pasur të lirë hyrjen në Detin e Zi, përbëhej nga Anglia, kolonitë e saj, Rusia dhe Franca. Fronti tjetër, ai mbrojtës, përbëhej nga Gjermania, Austro-Hungaria dhe Perandoria Osmane, e cila në atë kohë ishte në rënie të dukshme.
Fushata u drejtua nga gjenerali gjerman Otto Liman von Sanders, i quajtur më pas nga turqit Liman Pasha, ose “Luani i Galipolit”. Kjo do të thotë se në krye të saj ishin gjermanët, pasuar nga austro-hungarezët, të cilët në atë kohë kishin nën administrim pjesë të mëdha të Ballkanit, përfshirë edhe Shkodrën.
Pjesa më e madhe e të rënëve nga Shkodra kanë qenë pjesë e trupave austro-hungareze. Ka pasur edhe nizamë shqiptarë në trupat osmane, por ata ishin mbetje të një strukture ushtarake që mbijetonte më shumë me fondet dhe logjistikën e Gjermanisë dhe Austro-Hungarisë, sesa me fuqinë e vet. Nuk quhej kot Perandoria Osmane “i sëmuri i Bosforit”.
Pra, e thënë troç, pavarësisht se Mustafa Qemali e përdori më vonë fitoren e Çanakalasë si trampolinë politike për të ngritur Republikën laike të Turqisë, ajo nuk ishte një fitore thjesht otomane.
Aq më pak ka lidhje të drejtpërdrejtë me Shkodrën. Sepse, nëse do të ndiqej kjo logjikë, atëherë këtë betejë do të duhej ta përkujtonin edhe Gjermania, si forca kryesore komanduese, apo Austria dhe Hungaria, të cilat kishin nën administrim Shkodrën.
Por problemi është tjetërkund. Turqia kërkon të përdorë si dëshmorët shkodranë të Çanakalasë, ashtu edhe figurën e Hasan Riza Pashës në rrethimin e Shkodrës, si pika të ruajtjes së soft power-it neootoman.
Hasan Riza Pasha ka sot në Shkodër një obelisk të madh, pranë bashkisë, ku shpesh shkojnë ushtarakë dhe oficerë të shërbimeve turke për të bërë nderime, duke ofruar një spektakël të çuditshëm në një qytet që ka mjaftueshëm histori dhe plagë të vetat.
Hasan Riza Pashës i është kënduar gjithmonë nga qytetarët pa pasur nevojë për askerë dhe çaushë modernë. Shkodra nuk ka nevojë për teatër diplomatik të importuar.
Ky qytet është një nga hapësirat më nevralgjike të Ballkanit, që ka provuar mbi kurriz një varg ushtrish dhe pushtimesh, nga Roma e lashtë deri te nazistët. Otomanët kanë lënë një nga faqet më të errëta të historisë së Shkodrës me rrethimin dhe masakrën e vitit 1478.
Pas atij rrethimi njëvjeçar, ku Shkodra u shkatërrua thuajse plotësisht dhe të mbijetuarit u shpërngulën përtej detit, qyteti dhe rrethinat e rimorën veten me vështirësi për më shumë se një shekull.
History then brought new wounds, new invaders, division, fratricide and the political use of memory. Shkodra has not yet found peace even for its own figures, for Luigj Gurakuqi, for Migjen, for the Heroes of Vig, and for many of its other wounds.
Shkodra has few problems of its own, as it now has to deal with the glories of the "Sick Man of the Bosphorus", who is once again seeking a way to sow division and political influence.
Let the people of Çanakkale commemorate him there, on the edge of the Dardanelles. It is more than a thousand kilometers away from Shkodra./ Pamphlet
Zgjohu o Shkodër! Zgjohu e heqi foletë turkoserbomalazeze. Zgjohu qe te dukesh siç ke qenë dikur e denjë e krenare!
Nuk besoj se eshte ndonje herezi perkujtimi i Çanakalasë ne Shkoder. Turqit erdhen ne Shqiperi si pushtues ne trojet tona, por ne ate kohe ishim te pushtuar dhe asimiluar mbi 95% nga sllavet (serbet dhe bullgaret). Ndodhi ajo qe thuhet se jo c'do gje e keqe vjen per keq, pasi pastaj u evidentuam si komb me veçori nga kombet e tjera perrreth dhe turku i dobesoi sllavet edhe per interesa te veta dhe me vone na njohu si etni me gjuhe dhe zakone te tjera. Sigurisht Turku mund te bente me shume per ne duke hapur shkolla dhe te shkruhej gjuha shqipe, pamvaresine duhej ta shpallnim me pare qe te ruanim trojet etj. Kjo eshte historia dhe duhet te lexojne dhe studiojne te gjithe.
Nuk ka qene asnjehere lufta e Shqipetarevet, pra ska si te behet tani. Ngutja jone per tu mburrur me beteja qe nuk kane aspak lidhje me Kombin tone, qe nuk influencuan ne konsolidimin e ndergjegjes tone kombetare... jane skifo dhe hosana njerzish pa identitet dhe pa atdhe. Hajde te mburremi edhe me Vaterlone, se gjasme edhe Napoleoni qenka nga anet tona... por ama nderimin per ata luftetare qe mbrojten Shkodren, per ato komandante shqipetare qe rane dhe u plagosen ne Shkoder, nuk ka asnje monument dhe asnje perkujtim. Jane vrare me qindra nga Kavaja-Shijaku- Tirana-Durresi, dhe jane harruar, por ama per malazezet dhe serbet e vrare ka nje monument, mbrenda kufirit tone, ne token tone. Valle kaq keq jemi katandisur ne vetetdijen kombetare. Kush duhet te meret me keto, kush duhet te punoje per te vleresuar gjakun dhe luften tone per komb e atdhe.??????
Çfar lidhje ka me shqiperine kjo lufte, nderkohe qe ishin dy aleanca ne lufte kunder njera tjetres, ruso,angli,greqi me gjermani,austro hungariaro e turqi. Ne memorial e varrezave te çanakalase shkruhet, prizreni,shkupi, kumanova,kaçaniku etj. Nuk shkruhet asnje shqiptar me emer mbiemet. Nuk eshte ndonje gje e madhe pse perkujtohet,por me pare duhet te dihet realiteti dhe qellimi I kesaj lufte. Pastaj dashuria serbi turqi ka qene gjithmone ne nivele te larta por nganjehere edhe me ilje e ngritje, ndonjehere edhe jane grindur, i ngjan me shume si ato krimet e pasionit.Ne shqiptaret çkusur kemi nga influencat e tyre.