FLASH
Shkruar nga Mitro Çela
Ide të Doktor Polikronit për librin “Gjyshi dhe fëmija”.
Nëntor 2017. Polikroni, unë dhe Ezmerka, u ulëm tek “Strofka e ariut”. Më thotë Polikroni:
-Më ka lindur ideja të bëj një libër “Gjyshi dhe fëmija”...Personazh do të të kem ty- qeshi Polikroni-Ti e thua vetë: Jam gjyshi më i mirë në Tiranë.
-Ide e bukur,-tha Ezmerka- Mitroja më shumë ngatërron se sa edukon?!
-Dje një gjysh më solli nipin në klinikë. Me kollë. Fëmija “avullonte”. E vizitova. I bllokuar. Nisa të shkruaj recetën. Më thotë gjyshi:
-Ne jetojmë në Milano. Në Itali, doktorët kurrë nuk japin antibiotikë. Po shkrove antibiotikë, unë do e gris recetën?!
-Kam qenë një vit për specializim në Itali. Në e do djalin të shërohet: Shko në farmaci...
U largua i thartuar...Një ditë më vonë u rikthye me lot në sy:
Djalin e shtruam me urgjencë në spitalë.
Doktor Polikroni më 11 mars 2018 u nda nga jeta. Po libri? Fola me Mirelën, vajzën e Doktorit:
-Them që e ka nisur librin,- tha Mirela. -Të rrëmojmë. Unë mes shënimeve. Ti në internet.
Nuk jam shumë i dashuruar pas email. Kisha javë pa “kullotor”. Shkrova adresën. U befasova?!Gjeta një mesazh. Ma kishte dërguar në fillim të shkurtit 2018.
I dashuri Mitro! Më kërkove librin: “Gjyshi dhe fëmija”. Kam nisur nga puna. Ja disa teza.
1.
Gjyshi për një përqafim, nuk ja kursen nipit “Coca-Cola” dhe patatinat. Fëmijve u “pëlcasin” faqet. Obeziteti është sëmundje e shekullit.
2.
Në klinikë. Erdhën. Nëna me çupën.
-Natën temperatura kaloi 39 gradë. -,tha nëna.-Na lujti tepeleku i kokës. Shyqyr Zotit. Jetoj me mamanë. E leu me uthull. Pastaj kompresa me ujë me krupë?
-I ra temperatura?-Pyeta.-
-Jo.
-Pse nuk e fute në shëllirë?-Shtova me ironi.-
Zonja mbështolli fëmijën duke thënë:
-Nuk vlejnë këshillat tuaja, përpara përvojës së mamasë sime. Ka rritur 6 fëmijë...
Dy ditë më von. Fëmija rrezikojë jetën... U shtrua në spitalë…
Morali: Në shumë raste pediatri ka pacient edhe prindërit?! Bile jo rrallë gjyshi është më i sëmurë.
3.
Fëmija kockë e lëkurë. Pashë kartelën. Kishte lindur katër kile. Tani peshonte tre kilogram. Fëmija kishte “ngrënë” vetveten.
-Me se ushqeni fëmijën?
-Me gjithë të mirat. Menunë ja përgatit mamaja: mualebi. Trahana. Përshesh. Qull...Por çudi: Djali nuk ka oreks?...Më jep antibiotikë?!
-Kini vezë?!...
-Me bollëk...
-Po qumesht?
-Sigurisht...-
-Djalit jepini vetëm vezë dhe qumësht. Kjo është receta për ju.
Pas dy javëve ra telefoni:
-Doktor! Djalin e kam si koqe mollë...
4.
Viti 1986. Në Dibër ishte rritur vdekshmëri në fëmijë.
Alarm!
U nis një ekip nga Tirana. Isha edhe unë. Fshat më fshat.
Skandal! Kudo fëmijë rakitikë.
Nënat nuk kishin me se ti ushqenin.
U organizua një seminar. Shefat vunë në grykë të topit mjekët:
-Të pa aftë. Dembelë. E kanë mëndjen të kthehen në Tiranë?!
Ngrihet një grua nga salla. Zbërtheu bluzën. Nxorri gjoksin:
-Shikoni! Zhapë! Që të kem qumësht për djalin, duhet të ha!...
...Heshtje varri. Për pak çaste...
Pastaj sulm për gruan me gjoksin drasë...
-Në darkë, -shkruan Polikroni,- më ftojë në shtëpi Xhelil Gjoni, sekretari i parë i Partisë.
-Doktor: pse vdesin fëmijët?
-Për një kokërr vezë dhe një gotë qumësht?!...Mos u bini në qafë mjekëve?!
Mbylla kompjutërin...Mu duk sikur libri “Gjyshi dhe fëmija” po “gatuhej” në parajsë...
Lini një Përgjigje