FLASH
Shkruar nga PamfletiGrindjet e nxehta dhe rrotullimet e syve kanë përcaktuar marrëdhënien e tyre, por mosbesimi ndaj Trump dhe interesat e përbashkëta po bashkojnë dy udhëheqësit europianë.
Samiti i parë dypalësh në Antibes synon të zbusë marrëdhëniet e tensionuara mes Francës dhe Italisë, ndërsa pasiguritë për rolin e SHBA-së në sigurinë europiane po i afrojnë dy liderët.
Me palmat, muzeun Picasso, tregun tradicional provansal dhe jahtet luksoze që mbushin portin, Antibes në Rivierën Franceze duket si vendi ideal për një fundjavë romantike. Por këtë herë qyteti mesdhetar do të jetë skena e një afrimi politik mes dy liderëve që prej vitesh kanë pasur marrëdhënie të tensionuara.
Presidenti francez Emmanuel Macron dhe kryeministrja italiane Giorgia Meloni zhvillojnë të enjten samitin e tyre të parë dypalësh në Antibes, në një përpjekje për të lënë pas mosmarrëveshjet e viteve të fundit dhe për të ndërtuar një bashkëpunim më pragmatik.
Marrëdhënia mes Macronit, një centrist proeuropian, dhe Melonit, lidere konservatore e së djathtës italiane, nuk ka qenë kurrë e lehtë. Ata janë përplasur për çështje si emigracioni, tregtia, lufta në Ukrainë dhe debatet kulturore brenda Bashkimit Europian. Një diplomat europian në Bruksel e përshkroi marrëdhënien e tyre si një raport ku "nuk ka pasur asnjëherë shenjë afeksioni".
Megjithatë, zhvillimet e fundit ndërkombëtare po i shtyjnë Parisin dhe Romën drejt një bashkëpunimi më të ngushtë.
Përplasja me Trump ndryshon ekuilibrat
Sipas burimeve franceze, pika e kthesës ishte përplasja publike e Giorgia Melonit me presidentin amerikan Donald Trump gjatë samitit të G7. Trump deklaroi se kryeministrja italiane kishte "lutur" për një fotografi me të dhe se ai kishte pranuar vetëm sepse "i erdhi keq". Meloni reagoi menjëherë duke deklaruar se "Italia dhe unë nuk lutemi kurrë".
Klasa politike italiane u rreshtua në mbështetje të saj, ndërsa Emmanuel Macron shprehu habinë për deklaratat e presidentit amerikan. Në Paris besohet se mosbesimi në rritje ndaj politikës së jashtme amerikane krijon kushtet për një bashkëpunim më të fortë mes Francës dhe Italisë, veçanërisht në fushën e mbrojtjes europiane.
Macron do ta presë Melonin fillimisht në Muzeun Picasso, brenda Château Grimaldi, ndërsa më pas delegacionet do të zhvendosen në Villa Eilenroc, një rezidencë historike në Cap d'Antibes.
Samiti do të fokusohet te mbrojtja, industria e hapësirës, energjia bërthamore dhe koordinimi për buxhetin e ardhshëm të Bashkimit Europian. Dy vendet pritet të nënshkruajnë një plan bashkëpunimi në mbrojtje për periudhën 2026–2031, të konfirmojnë zhvillimin e sistemit franko-italian të mbrojtjes ajrore SAMP/T NG dhe të firmosin një marrëveshje për bashkëpunimin në energjinë bërthamore.
Franca dhe Italia ndajnë gjithashtu kundërshtimin ndaj marrëveshjes së tregtisë së lirë mes Bashkimit Europian dhe Mercosur-it, ndërsa synojnë të mbrojnë subvencionet për sektorin bujqësor.
Megjithëse po afrohen në disa çështje strategjike, të dyja qeveritë vazhdojnë të kenë dallime të rëndësishme. Meloni kundërshton dërgimin e trupave italiane në çdo forcë ndërkombëtare që mund të garantojë sigurinë e Ukrainës pas përfundimit të luftës, ndërsa Macron ka mbështetur një rol më aktiv të vendeve europiane.
Megjithatë, Pallati Élysée thekson se objektivi i samitit është rikthimi te "realiteti konkret i marrëdhënieve franko-italiane", duke e cilësuar bashkëpunimin mes dy vendeve si të domosdoshëm për shkak të peshës së tyre në Bashkimin Europian.
Interesat po peshojnë më shumë se rivaliteti
Ish-ambasadori francez Michel Duclos vlerëson se qëndrimi i Melonit ndaj Ukrainës dhe tensionet me Trump e kanë afruar atë me qendrën e vendimmarrjes europiane. Sipas tij, Macron e sheh këtë si një mundësi për të forcuar projektin e tij për autonominë strategjike të Europës.
Edhe Wolfango Piccoli, ekspert i gjeopolitikës në kompaninë Consello, beson se afrimi nuk lidhet me ndonjë ndryshim personal mes dy liderëve.
"Nuk ka një kimi të re politike mes tyre. Janë rrethanat ndërkombëtare që po i detyrojnë të bashkëpunojnë më ngushtë", tha ai për The Telegraph, duke shtuar se të dy kanë kuptuar se administrata Trump nuk është më një partner plotësisht i parashikueshëm për sigurinë europiane.
Mosmarrëveshjet mes Parisit dhe Romës kanë qenë të shumta gjatë viteve të fundit. Në vitin 2019, Meloni akuzoi Francën për vazhdimin e ndikimit kolonial në Afrikë përmes frangës CFA. Në vitin 2022, dy vendet u përplasën për çështjen e anijes humanitare Ocean Viking, ndërsa në vitin 2023 ministri francez i Brendshëm, Gérald Darmanin, e akuzoi Melonin për dështim në menaxhimin e emigracionit.
Një tjetër konflikt shpërtheu gjatë samitit të G7 në vitin 2024 për formulimet mbi të drejtën e abortit, ndërsa në fillim të këtij viti dy liderët u përplasën sërish pas komenteve të Melonit për vrasjen e një aktivisti të ekstremit të djathtë në Francë.
Pavarësisht afrimit aktual, analistët besojnë se bashkëpunimi mbetet kryesisht pragmatik. Macron synon të forcojë projektin e tij për një Europë më të pavarur në fushën e mbrojtjes, ndërsa Meloni kërkon të ruajë pozicionin e Italisë mes aleatëve europianë pa shkëputur lidhjet me të djathtën kontinentale.
Samiti në Antibes nuk pritet të shënojë lindjen e një miqësie politike mes Macronit dhe Melonit, por një partneritet të ndërtuar mbi interesa të përbashkëta në një periudhë kur Europa po përballet me sfida të reja në siguri dhe politikën ndërkombëtare./ Përshtatur nga The Telegraph
Lini një Përgjigje