FLASH
Shkruar nga Sofia Dreisbach
Sekretari amerikan i Mbrojtjes lutet që asnjë plumb të mos humbasë objektivin. Për luftën e Trumpit kundër Iranit, ai është figura ideale e promovimit...
Kur Donald Trump propozoi ish-moderatorin e Fox News, Pete Hegseth, si sekretar të Mbrojtjes, ai e njihte profilin e tij: politikisht i papërvojë, por ideologjikisht nacionalist. Një burrë i gjatë, me pamje televizive dhe me deklarata të forta. Një figurë sipas shijes së presidentit.
Hegseth duhej ta çlironte ushtrinë nga çdo “wokeness” dhe ta nxirrte nga kthetrat e “shtetit të thellë”. Një drejtues i Pentagonit që, në kohë paqeje, e përqendron vëmendjen brenda vendit. Vetëm për këtë arsye, shumë e konsideruan të papërshtatshëm. Tre senatorë republikanë votuan kundër konfirmimit të tij; vetëm vota vendimtare e nënpresidentit J. D. Vance e çoi Hegsethin deri në fund.
Në publik, ish-anëtari i Gardës Kombëtare për një kohë të gjatë pati vështirësi. U publikuan raportime për detyrim seksual ndaj një gruaje në vitin 2017, për abuzim me alkoolin dhe për përvetësim të fondeve të mbledhura për veteranët. Në dhjetorin e kaluar u shtua edhe afera e bisedave në Signal, ku zyrtarë të lartë të sigurisë kishin ndarë informacione të ndjeshme ushtarake. U krijua përshtypja se Trump mund ta zëvendësonte sekretarin e tij të Mbrojtjes. Pastaj erdhi lufta me Iranin. Dhe bashkë me të, Hegseth u shfaq me kostum në podiumin e Pentagonit.
“Ta bëjmë luftën sërish tërheqëse”
Ministri, në konferencat për shtyp, i thyen të gjitha rregullat e komunikimit të luftës. Në vend të përshkrimeve të ftohta të situatës, ai flet për vdekje dhe shkatërrim që bien nga qielli, krijon parulla dhe përqesh “luftërat politikisht korrekte”. Në retorikën e tij, të mbështetur në fitore, dominim dhe forcë, nuk ka gabime, vetëm raportim të gabuar nga mediat që ai i konsideron armiqësore.
Analizat e Hegsethit janë, për shembull, se ekziston vetëm një faktor që pengon trafikun detar në Ngushticën e Hormuzit, dhe ai janë sulmet iraniane ndaj anijeve. Përndryshe, sipas tij, kalimi është i hapur për tregti. Kështu mund të formulohet.
Për Trumpin, e gjithë kjo duket si provë se ka zgjedhur njeriun e duhur për këtë detyrë. “Ta bëjmë luftën sërish tërheqëse.” Presidenti nuk ka interes për fakte të zbehta. Ai vetë bie në kundërshti kur flet për situatën dhe objektivat në Iran.
Ajo që i duhet është një mbrojtës i vendosur i kauzës së tij. Dhe këtë e ka te Hegseth. Parullat e tij patriotike janë të kuptueshme për këdo. Të përziera me nacionalizëm të krishterë, Hegseth e quan veten një kryqtar amerikan, ato mbulojnë një pjesë të madhe të bazës së Trumpit.
Kur ministri u lut së fundmi që çdo plumb të godiste objektivin armik, reagoi edhe Papa. Ai nuk e përmendi Hegsethin me emër, por është e paqartë kujt tjetër mund t’i ishte drejtuar kritika e Leos XIV ndaj lutjeve që nxisin luftën.
Ministri ishte një nga të parët që i rekomandoi Trumpit luftën kundër Iranit. Krahas dominimit amerikan, duket se për të kishte rëndësi edhe interesi personal financiar.
Sipas Financial Times, ministri kishte tentuar të investonte një milion dollarë në një fond të industrisë së mbrojtjes, i cili përfiton nga rritja e shpenzimeve ushtarake, përpara fillimit të sulmeve. Kjo nuk u realizua; Pentagoni më pas e cilësoi raportimin si një fushatë shpifëse.
Në këtë administratë, besnikëria vlen më shumë se integriteti. Hegseth është promotori besnik i Trumpit për luftën kundër Iranit. Nuk është për t’u habitur që ai, sipas raportimeve, është shprehur i zhgënjyer që lufta mund të përfundojë së shpejti. /Përshtatur nga FAZ/
Lini një Përgjigje