FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Kjo diagnozë bëhet edhe më brutale kur mendojmë se tensionet janë karakterizuar gjatë gjithë vitit 2023, me një sërë demonstratash të pafundme kundër planeve të kryeministrit. Trazirat e muajve të fundit sigurisht që nuk i kanë përmirësuar gjërat.
Shteti i Izraelit ka një kalendar shumë të veçantë të përkujtimeve këtë javë: 13 maji ishte Dita kushtuar kujtimit të viktimave të luftës dhe terrorizmit; ndërsa 14 maji është Dita e Pavarësisë. Trishtim i ndjekur nga gëzimi, me pak fjalë. Këtë vit festimet zhvillohen në mes të luftës në Gaza, ndërsa 132 pengje janë ende në duart e Hamasit dhe traumës së 7 tetorit.
Rezultati ishte një Ditë Përkujtimore që nxori zbuluar një shoqëri të përçarë. Kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu u vu para përgjegjësive nga anëtarët e familjes së mikpritësve teksa mbajti fjalimin e tij në malin Herzl në Jerusalem dje. Disa nga njerëzit e mbledhur në tubim u larguan nga vendi ku ai foli. Ministrat e tjerë, veçanërisht ata nga e djathta ekstreme, janë sulmuar fuqishëm në ngjarje të tjera.
Hendeku është aq i madh sa që e përditshmja liberale Haaretz publikoi dje titullin "Izraeli është ndarë në dy shtete hebreje të papajtueshme". Kjo diagnozë bëhet edhe më brutale kur mendojmë se tensionet janë karakterizuar gjatë gjithë vitit 2023, me një sërë demonstratash të pafundme kundër planeve të kryeministrit. Trazirat e muajve të fundit sigurisht që nuk i kanë përmirësuar gjërat.
Paradoksi i Izraelit
Izraeli përballet me një paradoks të madh. Shumica e izraelitëve, të tronditur pas sulmit të 7 tetorit janë pro hakmarrjes së pamëshirshme kundër popullit të Gazës. Por në të njëjtën kohë, ata nuk kanë më besim te njeriu që udhëheq këtë luftë, Netanyahu. Demonstratat që kërkojnë zgjedhje të parakohshme kanë rifilluar dhe mbahen çdo të shtunë.
Klima ngre pyetje për të ardhmen
Shpjegimi për këtë është i dyfishtë. E para është përgjegjësia për dështimin e sigurisë sa i takon 7 tetorit. Ushtria ka bërë mea culpa, ashtu si edhe shefi i shtabit, i cili tha se ishte i përhumbur nga mendimi i 1200 vdekjeve që mund të ishin shmangur. Netanyahu, pa dëshirë, bëri të njëjtën gjë.
Arsyeja tjetër është zhvillimi i luftës, mungesa e prioritetit që i jepet lirimit të pengjeve, mungesa e një vizioni për pasojat dhe qëndrimi i përhershëm nga e djathta ekstreme, nga e cila varet mbajtja e pushtetit nga Netanyahu.
Një përvjetor i trishtë
Ky mosbesim rëndon shumë në klimën aktuale. Sipas thashethemeve të shtypit, disa zyrtarë izraelitë tani po denoncojnë hapur mungesën e strategjisë së Netanyahut. Ata e konsiderojnë atë përgjegjës për kthimin e ushtrisë në veri të Gazës, ku Hamasi po riorganizohej në vakumin e lënë nga Izraeli.
Por përtej kësaj, kjo klimë ngre pyetje për të ardhmen. Gjithçka po vë përballë njëri-tjetrit "dy izraelitët" e përmendur në Haaretz. Si mund të ndërtojnë një të ardhme të përbashkët, si në aspektin institucional, por edhe në raport me palestinezët, fenë, vendbanimet, demokracinë?
Në një kohë kur fati i civilëve në Gaza po minon imazhin e vendit të tyre në botë, izraelitët përballen me dilemat e një lufte mizore dhe të mungesës së një lufte të përbashkët dhe plani për të ardhmen./Përshtati "Pamfleti" nga "WorldCrunch"
Lini një Përgjigje