FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Nga arbitri slloven që do të vendosë drejtësinë në finalen e Kupës së Botës, te rekordet historike, supersticionet e Argjentinës dhe unaza që do të marrin kampionët, ja faktet dhe kuriozitetet më interesante para sfidës së madhe.
Arbitri i finales
Finalja do të drejtohet nga Slavko Vinçiç, i cili bëhet arbitri i parë slloven që gjykon një finale të Kupës së Botës.
46-vjeçari është një nga arbitrat më të vlerësuar në Evropë. Ai drejtoi finalen e Ligës së Kampionëve 2024 në Wembley, ku Real Madridi mposhti Borussia Dortmundin 2-0, si dhe gjysmëfinalen e Euro 2024 mes Spanjës dhe Francës, të fituar 2-1 nga iberikët.
Ndeshja e tij e parë në një Kupë Bote ishte humbja surprizë e Argjentinës ndaj Arabisë Saudite në vitin 2022.
Në këtë Botëror ai ka spikatur edhe për një vendim të pazakontë, kur ndëshkoi me karton të kuq mbrojtësin e Ekuadorit, Piero Hincapié, në minutën e 95-të të sfidës me Meksikën. Deri tani ai ka dhënë mesatarisht 2.33 kartonë të verdhë për ndeshje.
Një statistikë që favorizon Spanjën
Statistikat historike japin një sinjal pozitiv për Spanjën.
Plot 13 nga 14 finalet e fundit të Kupës së Botës dhe Kampionateve Evropiane, si për meshkuj ashtu edhe për femra, janë fituar nga skuadra që ka luajtur gjysmëfinalen e saj një ditë më herët se kundërshtari.
Vetëm një herë gjysmëfinalet janë zhvilluar në të njëjtën ditë.
Ironikisht, seria nisi pikërisht me Spanjën, e cila mposhti Italinë 4-0 në finalen e Euro 2012.
Edhe Argjentina përfitoi nga ky avantazh në finalen e Botërorit 2022, kur kishte një ditë më shumë pushim sesa Franca. Këtë herë është Spanja ajo që ka pasur një ditë shtesë për t'u rikuperuar.
Supersticioni i presidentëve argjentinas
Në Argjentinë ekziston një supersticion i pazakontë.
Prej 36 vitesh, asnjë president argjentinas nuk ka ndjekur nga stadiumi një ndeshje të kombëtares në Kupën e Botës.
Presidenti aktual, Javier Milei, do ta ruajë këtë traditë dhe do ta ndjekë finalen nga rezidenca presidenciale, duke deklaruar se "nuk ka asnjë mundësi" të udhëtojë drejt Nju Xhersit.
Supersticioni lindi në vitin 1990, kur presidenti Carlos Menem vizitoi ekipin para ndeshjes hapëse me Kamerunin. Argjentina humbi në mënyrë surprizë dhe që atëherë prania e presidentit në stadium konsiderohet si ogur i keq.
Ndryshe nga Milei, kryeministri spanjoll Pedro Sánchez dhe Mbreti Felipe VI pritet të jenë të pranishëm në tribunat e finales.
Një finale që mund të hyjë në histori
Nëse fiton Argjentina, ajo do të bëhet vetëm kombëtarja e tretë në histori që fiton dy Kupa Bote radhazi, pas Italisë (1934 dhe 1938) dhe Brazilit (1958 dhe 1962). Do të ishte gjithashtu skuadra e parë që e arrin këtë sukses në shekullin XXI.
Nëse triumfon Spanja, ajo do të bëhet kombëtarja e katërt që mban njëkohësisht titullin kampion të Evropës dhe të botës, pas Gjermanisë Perëndimore, Francës dhe vetë Spanjës në periudhën e artë 2008–2012, kur fitoi tri turne madhorë radhazi.
Sulmi i Argjentinës kundër mbrojtjes së Spanjës
Statistikat tregojnë një përballje interesante mes sulmit më të mirë dhe mbrojtjes më solide të turneut.
Argjentina ka realizuar 19 gola, më shumë se çdo skuadër tjetër në Botëror.
Spanja ka shënuar 14 gola, por ka pësuar vetëm një gol gjatë gjithë turneut, duke pasur mbrojtjen më të fortë.
Nga ana tjetër, Argjentina ka pësuar shtatë gola.
Kampionët do të marrin edhe unaza
Përveç trofeut të Kupës së Botës, fituesit do të marrin edhe unaza kampionësh, një traditë e njohur në sportin amerikan që daton që nga viti 1922.
FIFA do të prodhojë 30 unaza për futbollistët dhe stafin teknik të skuadrës fituese.
Në njërën anë të unazës do të jetë miniatura e trofeut të Kupës së Botës, ndërsa ana tjetër do të personalizohet me identitetin e skuadrës kampione.
Lojtarët do të marrin fillimisht unaza provizore, ndërsa versionet përfundimtare të personalizuara do t'u dorëzohen më vonë.
Finalissima që nuk u zhvillua kurrë
Spanja dhe Argjentina duhej të përballeshin këtë vit në Finalissima, turneu që vë përballë kampionët e Evropës dhe Amerikës së Jugut.
Ndeshja ishte planifikuar të zhvillohej në Katar, por u anulua për shkak të luftës në Lindjen e Mesme.
UEFA bëri të ditur se situata politike në rajon nuk lejonte zhvillimin e saj dhe më pas palët nuk arritën të gjenin një datë apo vend alternativ.
Dy trajnerë me një rrugëtim të pazakontë
Finalja sjell përballë edhe dy trajnerë që nuk kanë ndërtuar karrierë në klubet elitare.
Luis de la Fuente, i cili pati një eksperiencë të shkurtër me Alavésin në kategorinë e tretë, ka punuar prej vitit 2013 me ekipet kombëtare të moshave të Spanjës.
Ndërkohë, Lionel Scaloni pothuajse të gjithë karrierën si trajner e ka kaluar në stolin e Argjentinës, me përjashtim të vetëm gjashtë ndeshjeve në drejtimin e ekipit U-20.
Megjithatë, së bashku ata kanë fituar tashmë Kampionatin Evropian, Kupën e Amerikës dhe Kupën e Botës, duke dëshmuar se eksperienca në klubet më të mëdha nuk është domosdoshmërisht kusht për sukses në futbollin e kombëtareve.
Spanja ka luajtur më pak minuta
Edhe për sa i përket freskisë fizike, avantazhi duket të jetë në anën e Spanjës.
Iberikët kanë fituar të gjitha ndeshjet brenda 90 minutave dhe kanë grumbulluar 717 minuta lojë.
Argjentina ka luajtur dy herë shtesa dhe ka kaluar 794 minuta në fushë, pra 77 minuta më shumë.
Kjo mund të ketë ndikim, sidomos duke pasur parasysh se disa prej futbollistëve argjentinas janë katër vite më të mëdhenj në moshë sesa në Botërorin e vitit 2022.
Edhe moti mund të luajë rol
Finalja pritet të zhvillohet në kushte të mira atmosferike, megjithëse autoritetet amerikane kanë paralajmëruar për cilësi jo optimale të ajrit për shkak të tymit nga zjarret në Kanada.
Spanja gjatë këtij Botërori ka luajtur vetëm një ndeshje në një stadium plotësisht të hapur dhe ka qenë kryesisht e mbrojtur nga faktorët atmosferikë.
Ndërkohë, Argjentina ka zhvilluar tri ndeshje në ambiente të hapura, përfshirë dy takime ku temperatura arriti në 32 gradë Celsius, çka mund ta ndihmojë të jetë më e përshtatur me kushtet e finales. /Përshtatur nga "The Guardian"
Lini një Përgjigje