FLASH
Shkruar nga Pamfleti
After his poor showing in the first debate with former President Donald Trump, President Joe Biden has tried to reassure the Democratic Party about his chances of winning the election, his age and his ability to govern.
However, public calls from Democratic officials and donors to replace him have raised questions about possible alternatives for doing so.
One of them is the use of Article 25 of the US Constitution, which provides for cases of replacement of the president in office.
Article 25 was adopted in 1967.
Previously, the only relevant statute was the second article of the constitution, according to which the vice president would assume the presidential duties in case of death, resignation or in cases where a president is unable to fulfill his functions.
But this article had major limitations. It said nothing about replacing the vice president, nor did it clarify how it would be determined if a president is unable to govern.
Lack of clarity has caused problems throughout the history of the United States. James Garfield and Woodrow Wilson during their presidencies had periods when they were largely unable to govern due to the lack of laws to give the office to the Vice President while the incumbent President is still alive.
After the assassination of President John F. Kennedy in 1963, there was a greater urgency to clarify the laws and regulations on this matter.
What does Article 25 provide?
Proposed in 1965 by Senator Birch Bayh and ratified two years later, Article 25 contains four sections.
The first section repeats the second article of the constitution, but goes further to clarify how, in the absence of the president, the vice president can become the new president of the country and can fully assume the powers in the capacity of acting. This was not previously anticipated and caused confusion when Vice President John Tyler replaced President William Henry Harrison.
The second section filled a critical gap by creating a procedure for replacing the vice president, which provides for his nomination by the President and approval of his candidacy by both houses of Congress.
The importance of this section was demonstrated in 1973, when Vice President Spiro Agnew resigned amid allegations of corruption. In the absence of a vice president and in the face of the "Watergate" scandal investigation, President Richard Nixon, based on the 1947 law, could be succeeded by the Speaker of the House of Representatives, Carl Albert.
Në vend të kësaj, Presidenti Nixon shfrytëzoi nenin e 25-të për herë të parë në historinë e vendit për të emëruar Gerald Fordin në postin e nënpresidentit. Më pak se një vit më vonë, zoti Ford u bë president pas dorëheqjes së zotit Nixon.
Seksioni tretë i lejonte një presidenti të deklaronte paaftësinë për të qeverisur, duke njoftuar zyrtarisht udhëheqësit e Kongresit, dhe duke transferuar përkohësisht kompetencat dhe detyrat e tij në duart e nënpresidentit.
Një president gjithashtu mund ta përmbysë këtë vendim, duke njoftuar Kongresin se ai ka rifituar aftësinë për të ushtruar funksionet e tij.
Më parë, një marrëveshje e ngjashme ishte miratuar jozyrtarisht midis Presidentit Dwight D. Eisenhower dhe nënpresidentit Richard Nixon, në disa raste kur Eisenhower ishte shtruar në spital.
Që atëherë, seksioni i tretë është përdorur nga Ronald Reagan, George W. Bush dhe Joe Biden, në rastet kur ata u janë nënshtruar ndërhyrjeve kirurgjike.
Seksioni i katërt është pjesa më e ndërlikuar e nenit të 25-të, në të cilin përcaktohet se kush tjetër përveç vetë presidentit mund ta shpallë presidentin të paaftë për të kryer detyrat zyrtare.
Teksti ia jep këtë të drejtë nënpresidentit, së bashku me shumicën e anëtarëve të kabinetit presidencial, megjithëse lejon gjithashtu Kongresin të caktojë zyrtarë të tjerë.
Kongresi gjithashtu ka fjalën e fundit nëse presidenti e kundërshton deklaratën dhe këmbëngul se është i aftë për të qëndruar në detyrë, duke patur të drejtën që me dy të tretat e votave të përcaktojë nëse presidenti është me të vërtetë i paaftë për të qeverisur.
Ky seksion është i ngjashëm me procesin e ngritjes së akuzave për shkarkimin e një presidenti në detyrë, duke lejuar heqjen e Presidentit nga detyra nga zyrtarë të tjerë qeveritarë.
Por ndryshe nga procesi i shkarkimit, seksioni i katërt i nenit të 25-të të Kushtetutës amerikane lejon vetëm që një president të pezullohet dhe jo të shkarkohet nga detyra, ndërsa nënpresidenti bëhet president në detyrë deri në zgjedhjet e ardhshme.
Dhe ndërsa procesi i ngritjes së akuzave për shkarkim zbatohet për shkelje të rënda apo abuzim kompetencash presidenciale, neni i 25-të ka të bëjë me aftësinë për të ushtruar këto kompetenca.
Përkufizimi i paaftësisë, një çështje e hapur
Megjithatë, kushtet që përcaktojnë paaftësinë për të kryer detyrën e Presidentit janë lënë me qëllim të hapura. Ndërsa interpretimi më i qartë është një emergjencë shëndetësore, ekspertët kushtetues parashtruar skenarë të tjerë si rrëmbimi, dëmtimi i përkohshëm apo paaftësia ekstreme.
Në fakt, ka pak kufizime formale për atë që mund të konsiderohet paaftësi presidenciale për sa kohë që nënpresidenti, shumica e anëtarëve të kabinetit dhe një supershumicë e Kongresit mund të bien dakord për këtë.
Megjithëse seksioni i katërt nuk është përdorur kurrë, mundësia për këtë u ngrit pas sulmit ndaj Kapitolit nga mbështetësit e zotit Trump më 6 janar 2021.
Democrats and some Republicans called on Vice President Mike Pence to invoke Article 25, citing President Trump's unwillingness to intervene or use his presidential powers to stop the unrest.
While Article 25 did not apply in this case, Democrats launched impeachment proceedings in the final week of Mr Trump's presidency.
Now, Vice President Kamala Harris is facing calls to use Article 25 to remove President Biden from office, and Republican lawmaker Chip Roy has introduced a resolution in the House of Representatives to begin impeachment proceedings against President Biden.
But many of the calls have come from Democratic supporters who argue that such a move would appease voters worried about Mr. Biden's age and give Vice President Harris more legitimacy to enter the race. presidential as acting president.
However, the Constitution deliberately sets very strong conditions for the removal of a democratically elected president.
To prevent partisan abuses, the drafters of Article 25 decided that the only people who could use it were the heads of the president's administration, who would be least likely to oppose it.
A vice president who plans to petition Congress to impeach the president may have to go undercover to convince enough cabinet members to sign off on the proposal, since the president can fire in advance any cabinet member who openly intends to remove him. from duty.
For this reason, the drafters gave Congress the option of appointing an alternative body, such as an independent medical panel or a bipartisan commission that would decide on the issue of presidential incapacity together with the vice president.
But to date, they have not. The use of Article 25 remains a hypothesis that is not likely to happen, although its existence may still have an impact on internal party discussions./VOA
Lini një Përgjigje