FLASH
Shkruar nga Martin Gurri
Karl Marx once said that the last stage of socialism is communism. But Cuba is teaching us that the final phase of communism is ruthless gangsterism. And after him comes disaster...
On February 5, Mirtza Ocana, a US citizen of Cuban descent, arrived at Tampa International Airport in Florida from Havana, where she was arrested red-handed for attempting to smuggle more than $100,000. When questioned, Ocana confessed to having carried out 45 similar missions since May 2023.
So in total this operation involved millions of dollars. Because Cuba has slipped below the horizon of attention of the world's mainstream media, this event had zero interest. However, it hides an intriguing mystery. Cuba's communist regime is currently facing the most catastrophic economic collapse in its long history of such failures.
The reasons are many, but the most immediate is the lack of currency with which to buy food and fuel for the population. The Cuban economy resembles those broken-down cars from the 1950s still found on the streets of Havana: it produces little for domestic consumption and almost nothing that can be sold abroad for hard currency.
But why is the island now exporting dollars to the United States? The search for an answer leads us to two radical transformations that have taken place in Cuba, largely unnoticed. The first has to do with the regime, which has given up any revolutionary claim and has turned into what ordinary Cubans call the "mafia".
But don't think of scenes similar to "The Godfather II". The mafia in Cuba is no different from the regime itself. This issue is naturally shrouded in fiction and cover-ups, but the godfather may be the country's president himself, Miguel Díaz-Canel. At first glance, nothing has changed.
Outdated slogans are still used with devotion. The Communist Party still dominates with its repressive apparatus. Raul Castro, 92, still remains a shadowy but still formidable presence. However, the young people who are today in charge of governing a society from top to bottom, have lost all faith in this system.
And as is often the case in moments of waning revolutionary zeal, those who command power and resources want nothing more than to have a good life and protect themselves from an uncertain future. The machinations of the mafia are obvious to most Cubans.
In a 24-minute video entitled "Mafia de Cienfuegos", dissident Yamil Cuéllar mentions mafia members by name and surname, shows their photos, reveals their addresses and exposes in detail their methods, linking high government officials to the crime. provincial Cienfuegos, a city and province on the south-central coast of the island.
Cuéllar godet guvernatorin e provincës, krerët lokalë të Ministrisë së Brendshme dhe të Kundërzbulimit Ushtarak dhe në fund, peshqit më të mëdhenj në strukturën qeverisëse të Kubës, kryeministrin Manuel Marrero Cruz dhe vetë Díaz-Canel. Korrupsioni i tyre mund të jetë i thjeshtë ose kompleks.
Zyrtarët kanë fatin të kenë kontroll mbi burimet e pakta si karburanti. Ata i shesin ato në tregun e zi dhe fitojnë shumë. Megjithatë, qasja e preferuar është më indirekte. Pas shpërthimit të protestave kundër regjimit në korrikun e vitit 2021, qeveria lejoi krijimin e “ndërmarrjeve mikro, të vogla dhe të mesme”, teorikisht si një mënyrë për ta hapur ekonominë ndaj forcave të tregut.
Por shumica, në mos të gjitha 9.000 ndërmarrjet private që operojnë sot në Kubë, janë në pronësi të figurave të fuqishme të regjimit, të cilët më pas u japin atyre tenderat e punëve publike. Në Amerikën latine kjo është një lojë e vjetër.
Guvernatori i Cienfuegos mund të përdorë një ligj për të rrafshuar një bllok banimi në qytet dhe t'ia japë kontratën e rindërtimit një kompanie që e zotëron po vetë, duke fituar 2 milionë pesos. Në videon e tij, Cuéllar përmend shumë manovra të tilla. Edhe sipas standardeve kubane, shuma të mëdha parash po shkojnë për majën e piramidës politike.
Po ku shkojnë saktësisht paratë? Një pjesë e tyre garantojnë jetën e mirë në Kubë. Duhet të kujtojmë se shumica e banorëve të ishullit jetojnë në kushtet e varfërisë së thellë, duke u përballur me ndërprerjet e vazhdueshme të energjisë elektrike dhe mungesën e ushqimit. Po ashtu janë të detyruar të banojnë në godina që po shndërrohen në gërmadha.
Por një grusht njerëzish mund të përballojnë një jetë luksoze. Edhe anëtarët e mitur të mafias së Cienfuegos banojnë në shtëpi të reja me garazhe, panele diellore, ajër të kondicionuar dhe ujë të ngrohtë, por edhe gjeneratorë për të shmangur ndërprerjet e bezdisshme të energjisë në ditët me mot të keq.
Njerëz me pozitë si guvernatori kanë rezidenca luksoze - sipas Cuéllar, të projektuara nga arkitekti i preferuar i Ministrit të Brendshëm - si dhe vila pushimi në plazh dhe fshat, një jaht por edhe një makinë BMW të tipit të fundit. Cuéllar pretendon se 2 pallate luksoze në qytet dhe një marinë e madhe kontrollohen nga kryeministri i vendit, Marrero Cruz. Meqenëse një fluks tjetër parash të çon drejtpërdrejt tek kunati i presidentit Díaz-Canel, mund të supozojmë me siguri se bosët lokalë gëzojnë mbrojtjen dashamirëse të regjimit. Jeta është vërtetë e mirë për mafian Cienfuegos. Por shumica e parave konvertohen në dollarë dhe dërgohen ilegalisht jashtë vendit. Në një deformim ekonomik në komunizmin e fazës së fundit, ka të ngjarë që mungesa e valutës së huaj në Kubës të jetë për shkak të mafias, që pasi blen të gjithë dollarët që ekzistojnë në ishull i kontrabandon në vende të sigurta jashtë shtetit.
Cuéllar thekson se bashkëshortja e guvernatorit, një përfaqësuese e Dhomës së Tregtisë, e cila në cilësinë e saj zyrtare udhëton shpesh jashtë vendit, vepron si “mushka” apo kontrabandistët për bandën e Cienfuegos.
Pra vokacioni i ri kriminal i regjimit kuban lidhet me arrestimin në aeroportin e Tampës. Ocana po çonte në SHBA miliona dollarë në emër të disa anëtarëve të qeverisë kubane. Ai person është ndoshta i njohur dhe siç do ta shohim, zbulimi mund të shkaktojë një krizë brenda regjimit.
Më 2 shkurt - 3 ditë para arrestimit të gruas në Florida - Ministri kuban i Ekonomisë, Alejandro Gil, u shkarkua papritur nga posti i tij. Gil ishte autori i “paquetazo” - një paketë masash ekonomike të krijuara për të frenuar inflacionin dhe për të nxjerrë ekonominë nga kriza. Por kjo paketë masash ka sjellë pasurimin e mëtejshëm të mafias dhe varfërimin e popullsisë.
Shkarkimi dukej se ishte një pranim i nënkuptuar se kjo politikë kishte dështuar, por Gil ishte ende brenda grupit. Katër ditë pas shkarkimit, Marrero Cruz dhe Díaz-Canel i uruan atij 60-vjetorin e lindjes në platdormën X, dikur Twitter. “Unë jam në shërbimin tuaj”- iu përgjigj Gil.
Por më 7 mars ai u arresua. Njoftimi zyrtar, i bërë publik nën emrin e Díaz-Canel, përmendte “gabime të rënda” por jo krime specifike. Megjithatë fjala “korrupsion” rri pezull. Gil nuk ishte pushuar nga puna për dështimin në punën e tij. Përkundrazi, arrestimi i tij ishte fillimi i një lufte mafioze apo një spastrimi në stilin komunist.
Dallimi është vetëm në retorikë. Pas Ministrit të Ekonomisë do ta pësojnë edhe ata që lehtësuan “korrupsionin” e Gil, dhe ky proces tashmë ka filluar. Edhe pse qeveria kubane dhe as ajo amerikane nuk e kanë konfirmuar, në Kubë pranohet nën zë se Ocana, kontrabandistja e kapur në Tampa, ka punuar për Gil.
Mund të ndodhë që ky i fundit të mos dënohet për korrupsion. Por kjo nuk e ndryshon faktin e sikletshëm të pjesëmarrjes së Díaz-Canel dhe Marrero Cruz. Dhe fati i këtyre të fundit varet nga Raul Castro. Ambicia e fundit e udhëheqësit të moshuar duhet të jetë të vdesë në shtrat.
Por me Castrot nuk i dihet asnjëherë. Raul mund të dëshirojë të rrëzojë njerëzit që e zëvendësuan në krye të qeverisë dhe partisë. Po pse qeveritarët e Kubës synojnë ta nxjerrin pasurinë e tyre jashtë vendit? Përgjigja duhet të jetë e dukshme: Me gjithë fuqinë dhe luksin e tyre, këta njerëz janë të tmerruar nga e ardhmja.
Të jesh sot anëtar i klasës sunduese kubane do të thotë të veprosh mbi një vullkan aktiv. Dhe meqë guximi i dhënë dikur nga entuziazmi ideologjik është zhdukur, e vetmja lëvizje e sigurt është largimi. Ekonomia kubane është në krizë të plotë. Për herë të parë që nga revolucioni, Kuba po i lutet Kombeve të Bashkuara për ndihmë në ushqime.
Nearly 500,000 people have left the island in the last 2 years alone, or 4 percent of the population. The people left on the island feel trapped and hopeless. Anger is seething. Karl Marx once said that the last stage of socialism is communism. But Cuba is teaching us that the final phase of communism is ruthless gangsterism. And after him comes the disaster./ Adapted Pamphlet from "Fox News"
Taken with cuts
Note: Martin Gurri, former CIA analyst, currently fellow at George Mason University's Mercatus Center, USA.
Lini një Përgjigje