FLASH
Shkruar nga Pamfleti
As the regime's nemesis, Donald Trump, is poised to take office again in Washington, will the military fire on the Iranians if popular protests erupt again, or is a scenario like the one he toppled Assad a few weeks ago already on the horizon?
The Syrian army's refusal to fight in defense of Bashar Al-Assad's regime did not go unnoticed in Tehran. In recent weeks, there have been signs that Iranian political and military leaders are increasingly worried about a similar scenario playing out in Iran.
Would thousands of Iranian soldiers refuse to fight, laying down their arms like their Syrian counterparts, leading to the regime's lightning-quick toppling and Assad's escape to Russia? What would happen if the major upheavals that rocked Iran in 2022 were repeated?
The deputy/commander of the Iranian army, in charge of the exercises, Alireza Sheikh, recently stated in a rally before the cadets in Tehran that "the recent events in the region have shown that we must be very careful about the bullets that the enemy is firing at us ".
"The real defense that a soldier has against enemy fire is his strong conviction," he added. For this reason, he explained, learning religious principles and customs is an important part of military training, and soldiers should strive to preserve their "fundamental beliefs."
The Sheikh also warned of the dangers of "hostile exploitation" of the Internet, adding that people's behavior "in real life" actually reflects their behavior online, and that moral and religious principles should be fanatically defended in both spheres.
Meanwhile, the head of the National Security Committee in the Iranian parliament, Ismail Kowsari, told the Jamaran news portal last month that the Syrian army had "betrayed" Assad, and that "when the military forces in a country are not up to the task , you can be sure that the government will suddenly fall, as there is no one to defend the country".
Following developments carefully
Kowsari, a former officer in Iran's Revolutionary Guard, actually echoed the words of the Guard's current commander, Hussein Salami, who recently attacked critics who dared to question why Iran had not rushed to help Assad.
These criticisms do not make sense, said Salami, when "our army is carefully observing this issue". Kowsari noted that Syria's military "initially opposed" Iran's creation of a 'patriotic' militia in Syria, with the involvement of Hezbollah and other foreign fighters.
Megjithatë ajo ishte dorëzuar nën urdhrat e Assadit, që vetë iu nënshtrua presionit iranian. Por milicia “patriotike” u shpërbë gradualisht, tha ai pa dhënë detaje, duke e lënë ushtrinë siriane të paaftë për të ndalur përparimin e rebelëve.
Irani e ka përdorur vetë milicinë Basij, madje raportohet edhe për anëtarë të Hezbollahut dhe të huaj të tjerë, për të shuar trazirat e brendshme në të kaluarën. Ndonëse për këtë pretendim ka pak prova konkrete, pasi agjentët e supozuar ishin pa uniforma ose vepronin si eleminues në prapaskenë.
Të paktën deri më tani, regjimi duket se nuk ka përdorur trupa të rregullta për t’i shtypur protestat. Midis drejtuesve të regjimit, nuk ka asnjë konsensus mbi arsyet e sakta pse ra aleati i tyre i ngushtë Bashar Al-Assad.
E përditshmja e Teheranit Jomhuri-e Islami, shkroi në një editorial të 17 dhjetorit me titull “Ata kanë plane për ne”, se problemet ekonomike do të minonin herët a vonë mbështetjen e publikut “duke i hapur rrugën dobësimit dhe madje kolapsit të tij”.
Në fakt, nuk ishte nevoja t’i referoheshin kushteve ekonomike të mjerueshme të Iranit, përfshirë ndërprerjet e vazhdueshme të energjisë elektrike. Asnjë regjim nuk mund të shpresojë të rezistojë pa mbështetjen popullore, theksoi e përditshmja, duke shtuar se “disa njerëz të përfshirë në Boshtin e Rezistencës” e shpjegojnë rënien e shpejtë të Assadit me gjendjen e vështirë ekonomike të shumë sirianëve, përfshirë shërbëtorët e vetë regjimit.
Përveç problemeve ekonomike, zyrtarët iranianë janë të shqetësuar edhe nga infiltrimi i inteligjencës së huaj në agjencitë shtetërore, veçanërisht nga ato të Izraeli. Ata nuk kanë të dhëna të sakta mbi përmasat e këtij depërtimi, por kanë qenë dëshmitarë të veprimeve të shumta izraelite vitet e fundit për të vrarë zyrtarë të lartë brenda Iranit.
Kreu i gjyqësorit Gholamhussein Mohseni-Ejei, paralajmëroi që në qershor 2024 për “depërtim” brenda vetë departamentit të inteligjencës të Gardës Revolucionare. Ndërsa në fillim të nëntorit 2024, Ali Larijani, ndihmës për politikën e jashtme i Udhëheqësit Suprem, u shpreh në televizion se agjencitë e huaja të inteligjencës kishin depërtuar brenda regjimit falë “viteve të neglizhencës” dhe paaftësisë së regjimit për të penguar atë.
Po kujt mund t’i besohet?
Një shembull i dukshëm i shqetësimeve të tilla, pasqyrohet tek thashethemet që qarkullojnë rreth fatit të kreut të task-forcës rajonale të Gardës Revolucionare Quds, Ismail Qaani. Ende nuk është plotësisht e qartë nëse ai u vra, u plagos në Liban, apo u arrestua dhe u kthye në Teheran nën dyshimin se kishte ndihmuar izraelitët.
Sidoqoftë, Qaani është parë rrallë në publik ditët e fundit. Atëherë kujt mund t’i besohet në një kontekst të dobësisë rajonale, në kushtet e një perceptimi në rritje se fati i regjimit është vulosur tashmë, dhe se në raste të përsëritura një Izrael që zakonisht vepron si të dojë, ka tani mbështetjen e plotë të SHBA-së?
As the enemy of the regime, Donald Trump, is ready to take office again in Washington, will the military fire on the Iranians if popular protests erupt again, or is it already on the verge of a scenario like the one that toppled Assad a few weeks ago? / Pamphlet
Lini një Përgjigje