FLASH
Shkruar nga Ben Andoni
Basha has surprised people more with the shape of the all-T-shirt, which retains a distant allusion to the character Zelensky, the charismatic Ukrainian president, who is facing the hybrid war of the second largest power in the world.
As expected, Lulzim Basha was elected head of the Democratic (Legal) Party with a clear calculation. In the next few hours, he has to start dealing little by little with the establishment of the party structures, improve the forums and, as he said: return the not-at-all-normal normality of this already completely anemic organism. It is a real challenge, but also the last personal effort at the head of a political formation to give it the right strength in the conditions of a country that is facing a great corruption and where the party in power is feeling the need of the organs of Justice up close.
The closed-door assembly of the SP, although inconclusive, has given the message that this formation must be shaken, since they have so far run the race against themselves. However, even with their silence towards the PD, Basha seems to have shaken them a little, when he reminded them of the political vetting. A great, welcome cause, but it seems that it will be sabotaged, and it is not surprising, perhaps, by Basha himself. Basha himself, more, has surprised people with the all-T-shirt form of clothing, which retains a distant allusion to the Zelensky character, the charismatic Ukrainian president, who is facing the hybrid war of the second largest power in the world.
There is an Egomania anyway in his whole movement, when he thinks that in the end, the task he has set for himself is to be in politics, then the promises for the return of hope and above all the return of the Right come to be implemented. The absence of which he justifies and does not hide, as on the other hand he shows that he is once again getting into a quagmire, where he himself has contributed quite a bit. At least, with his losses and especially with his dualism with Berisha, which he accepted in the form of a sincere Mea Culpa at the last pre-election meeting in Tirana. Like, he is the only one who has given the biggest penalty to Berisha to date, compared to his fellow politicians. And yet, it is still not enough. He also knows this better than anyone. Already in DP they are talking about humiliation and this is the ultimate goal of evil.
Let's go back a bit to the term Egomania. It is identified as a psychiatric term to describe an excessive preoccupation with an individual's ego, identity, or Self, which applies the same preoccupation to anyone who follows their unmanaged impulses.
There is also the one who is possessed by illusions of ego and personal grandeur and feels a lack of appreciation.
Can we say after this determination that: Basha is endangered by Egomania? When you listen to some of his pathetic followers, then you are convinced that he should be careful, but more vision, how he will manage his ego for ordinary Albanians. Since in order to increase trust, in a country without trust, he must know how to command and inspire trust in the DP, which has shrunk terribly. The amount he brought to the election was again disappointing, although it was appreciated for the July 29 process.
Thus, how long to survive in a losing policy is its greatest challenge, but also a case study for post-communist democracies. "He who wants to be obeyed must know how to command", writes Machiavelli in the Bible of governance "The Prince".
And, to think that some of the people he managed to put on the lists and filter them in the parliament and, yesterday they did not answer him will be a great challenge, above all for his fear of revenge. The ego will remind him that there have been and many challenges await him: Not even ten MPs were in the election!!
Larg të tjerave, detyra më e vështirë e zotit Basha është perceptimi real i situatës ku ndodhet. Në një farë mënyre nuk duhet të përdorë revanshin, ashtu si është katandisur edhe pjesa që po administron. Paçka se egoja do e drejtojë natyrshëm për revansh duke filluar nga zoti Bardhi dhe grupin e tij. Mënyra si do ta projektojë Partinë Demokratike (Legale) do të thotë shumë. Objektivi kryesor i zotit Basha është kthimi i shpresës dhe qartësimi ideor për demokratët, që do t’i ringjisë në pushtet. E Djathta shqiptare duhet të mendojë krejt ndryshe, e për këtë askush nuk e vë bastin sesi do ta kapi kohën zotit Basha. E para, duhet të dëgjojë dhe të përshtatet me hullitë e Partive të Qendrës së Djathtë që janë vitale dhe kanë tashmë forcën në Parlamentin Evropian, por edhe përthithjen e fizionomisë e tyre.
Kundërshtari i tij i vërtetë Berisha i sikterisi pak kur iu drejtua pa asnjë këshillim frymës konservatore. Në të gjithë këtë herë, që gjithsesi do mbetet e fundit për Bashën, do ketë sërish qesëndinë e njerëzve të tij. Paradoksalisht, tek deputetët e PD-së ka aq qetësi, saqë bëhet dhe humor dhe flitet me metafora. Po ashtu, do t’i duhet të përballë zjarrin e njerëzve të Berishës dhe vetë Liderin historik suprem Berisha, që nuk do t’ia falë skizmën. Paçka se është e kundërta. Mbi të gjitha, Basha duhet të rikrijojë një Bashë tjetër, që nuk është zgjatim i Ramës (akuza në kor ndaj tij) apo një figurë e mëtejshme humbëse. Nuk duhet ta teprojë dhe me formën. Kjo e fundit është arma e Ramës, që e ka kthyer me sukses dhe në përmbajtje.
“Gjetja” me T-shirt do të ishte e besueshme, nëse do të vazhdonte “ta mbante” dhe në parlament e kudo, qoftë dhe në takime ndërkombëtare, fakt që do e bënte pak qesharak, sepse është gjetja i një personazhi në kushte të tjera. Për të bashkuar PD-në do t’i duhet të presë dhe verdiktin e Gjykatës, ku duket tashmë se PD-ja përfundimisht do të ndahet. Nga ana tjetër, nuk duhet ta bëje qesharake situatën me leximet e ndryshme të statutit dhe të krijojë një strukturë të tillë, që të respektohet. Dhe, e fundit, nuk duhet t’i falet fatit. Pak njerëz në historinë politike shqiptare kanë pasur fatin e tij, për t’iu blatuar mundësitë që ai ka marrë. A do mundet sërish t’i largohet mirënjohjes për Berishën, njeriun që e ngriti aq shumë?
Edhe kjo është në ekuacionin e tij. Për shumë kohë do t’i kujtohet Kuvendi që shpalli dyfishin e numrave në një sallë me gjysmën e tyre faktike. Nga ana tjetër, Bardhi dhe të tjerët kishin kohë, mundësi dhe logjistikë që t’i tregonin vendin Bashës, por edhe të frymëzonin bazën, duke qenë më të qartë. Në fakt, zgjodhën ambiguitetin, fakt që tashmë nuk i ndih në projeksionet e ardhshme personale te PD-ja.
Do jetë dhimbje dhe një lloj pabesie e re, për ata mijëra demokratë që morën kurajën dhe votuan, ndërkohë që duket se po ravijëzohen zgjedhjet e parakohshme, që betejën e parë dhe më të madhe reale për zgjedhjet e pritshme Basha ta bëjë i mekur dhe me justifikime. Që do të thotë i paplotë dhe jo me kredibilitet. Personalisht, mendoj se kjo PD e ka mbyllur misionin e saj, por Basha po mëton të kundërtën! Në mënyrën sesi ka kalkuluar me kujdes që letrën e largimit (që nuk ishte dorëheqje), por edhe atë që do të bënin bashkëpunëtorët e tij, ai është treguar realisht vizionar në egon e tij.
Edhe njëherë, PD-ja e vitit 1990 e ka mbyllur misionin e saj. Ky fillim i tij i fundit është kontribut i të gjithëve, qoftë edhe i Berishës (aludojnë dhe për Ramën) por më shumë i egos së pandalshme të Bashës, që ndryshe nga çfarë besojnë njerëzit, nuk i dhimbset askush veç udhës së tij. Elementët e Egomanisë i duhen për t’i treguar një shoqërie se çfarë mund të bëj një njeri me kapacitete si ai. Ka kuptuar mirë nga historia: se shqiptarët i ke pas vete kur ke pushtet. Por është edhe pak filozofike, ai di të mbledhë ende vota: “Në politikë ne supozojmë se kushdo që di të marrë vota, atëherë di të administrojë një qytet apo një shtet. Jo më kot, kur jemi të sëmurë… nuk kërkojmë mjekun më të bukur, as mjekun më fjalë- ëmbël”, shprehej Platoni. Që do të thotë nëse do të bashkojë PD, do di të mbledhë vota, atëherë do bëjë diferencën. Fakt, për të cilin edhe hamendësia në këto momente, duket pak surreale.
Lini një Përgjigje