FLASH
Shkruar nga Joshua Trevino
The killing of CJNG leader El Mencho marks an act of personal revenge by Mexican officials and a forced diplomatic turn toward the U.S. However, without cracking down on the politicians who protect these criminal structures, the elimination of the cartel leaders remains a mere facade that cannot stop the wave of violence…
To understand the recent outbreak of shocking violence that has gripped Mexico, we must go back six years, to an extremely luxurious neighborhood called Lomas de Chapultepec, right near the heart of Mexico City.
Lomas de Chapultepec is heavily guarded; partly by a giant security network surrounding it, and partly by the so-called “narco pact” (pacto de narco). This pact guarantees the inviolability of wealthy neighborhoods, where cartel bosses and their political partners live in peace with their families.
Therefore, it was completely unexpected when on June 26, 2020, Mexico City's police chief, Omar Garcia Harfuch, was ambushed on Paseo de la Reforma by a squad of assassins armed with heavy-caliber weapons.
Although seriously injured, he managed to survive, but the two police officers accompanying him did not. That shocking display of military-level violence in the middle of the capital's wealthiest neighborhood was immediately blamed on the bloodthirsty and sociopathic leader of the Jalisco New Generation Cartel (CJNG), Nemesio Rubén Oseguera Cervantes — known worldwide as “El Mencho.”
Yesterday, Omar Garcia Harfuch - who currently holds the position of Secretary of Security and Citizen Protection in Mexico - took revenge. El Mencho failed to kill him then. So today, he killed El Mencho.
According to the official version of the Mexican state, El Mencho and his men attacked the units that were sent to arrest him, and the CJNG leader died of his wounds on the way to the hospital. Meanwhile, Mexico stated that the United States forces provided intelligence and support (unspecified), without having any physical presence on the ground. Some may believe this version, others not.
Those who know the truth usually don't issue press statements. What is clear is that the targeting of El Mencho was done to satisfy two parties that are essentially opponents of each other.
The first are the Americans, who demand increasingly concrete results from the Mexican state in the fight against drug cartels. And the other side is the ideological core of the ruling party, Morena, which is radically anti-American and would perceive the US presence as an invitation to revolt.
Nuk duhet harruar se jo shumë kohë më parë - në pranverën e vitit 2023 - themeluesi dhe figura qendrore e Morena-s, ish-presidenti Andrés Manuel López Obrador, kërcënonte publikisht se do të përdorte ushtrinë për të mbrojtur kartelet nga çdo ndërhyrje amerikane.
Nëse pasardhësja e tij, presidentja aktuale Claudia Sheinbaum, ka lejuar vërtet një ndërhyrje të drejtpërdrejtë amerikane, kjo përbën një shkëputje epokale nga njeriu që i dhuroi asaj pushtetin. Siç janë punët aktualisht, përpjekja për të pohuar dhe mohuar njëkohësisht përfshirjen amerikane, të lë shijen e një justifikimi të tepërt.
Eliminimi i tij sjell me vete dy pasoja të menjëhershme. E para, dhe më dramatikja, është vala e dhunës që ka përfshirë pjesën më të madhe të Meksikës, përfshirë edhe zonat e njohura turistike.
Anëtarët e CJNG-së po vërshojnë në zona që më parë konsideroheshin “të ndaluara” për luftën e karteleve. Organizata që dikur dhunoi qetësinë e Lomas de Chapultepec, po bën të njëjtën gjë sot me aeroportet ndërkombëtare, me Puerto Vallarta-n, me Guadalajara-n e më gjerë.
Veprimet e tyre ngjasojnë me ato të njësive të këmbësorisë së rëndë, të pajisura me armë antitank dhe kundërajrore. Forcat e armatosura meksikane, qartazi të zëna në befasi, po reagojnë me ngadalësi.
Por ky reagim nuk duhej të ishte surprizë: në të ashtuquajturin “Culiacanazo” në tetor 2019, milicia e kartelit të Sinaloas kreu një operacion të ngjashëm pas arrestimit të një prej djemve të El Chapos. Ky është një reagim i mirënjohur organizativ i karteleve të mëdha kur sfidohen nga shteti.
Papërgatitja e autoriteteve mund të shpjegohet me paaftësinë e dukshme, ose me pamundësinë për të besuar aparatin më të gjerë të sigurisë me detajet e një sulmi kaq të rëndësishëm.
Ndërsa luftimet vazhdojnë, vlen të vëzhgohet shpejtësia me të cilën forcat e armatosura do të rikthejnë kontrollin, gjë që ka gjasa të ndodhë. Ndonëse CJNG dhe kartelet e tjera janë të armatosura gjer në dhëmbë, forca më e madhe në vend mbetet shteti zyrtar.
Nëse situata rëndohet, SHBA-ja mund të ofrojë ndihmë me inteligjencë dhe shënjestrim - asgjë nga të cilat nuk do të bëhet publike. Po ashtu, mbetet të shihet se deri ku do të arrijë hakmarrja e CJNG-së ndaj miliona qytetarëve amerikanë që jetojnë në Meksikë, tani që shteti meksikan ua ka faturuar pjesërisht amerikanëve vdekjen e El Menchos.
Një shënjestrim i qëllimtë i qytetarëve amerikanë do të sillte pashmangshmërisht një përfshirje të drejtpërdrejtë dhe publike të Shteteve të Bashkuara. Anëtarë të ndryshëm të elitës meksikane dhe amerikane po thonë se vdekja e El Menchos është prova se regjimi meksikan, më në fund, e ka marrë seriozisht luftën kundër karteleve.
Ky është një mendim paksa naiv. Partneri tradicional i regjimit të partisë Morena ka qenë karteli i Sinaloas, i cili, ndonëse aktualisht ndodhet në një fazë trazirash të përgjakshme, ka një rivalitet të hershëm dhe të egër me CJNG-në.
The Mexican state will continue to provide endlessly important “heads” to the cartels, but eliminating them alone changes little on the ground. What would be truly transformative is holding accountable the politicians who enable, protect, and promote these cartels.
And these people are at the very heart of the Morena regime. This would be a true strategic victory, and this is what the United States should pursue with determination. / Prepared by Pamphlet
Lini një Përgjigje