FLASH
Shkruar nga Andrea RizziEurope must accept that it is trapped between a very aggressive Russia and the United States, which is no longer a reliable ally, and which will certainly not be a guarantor of European security...
Fiona Hill, 59, is one of the most prominent Western experts on Russia and the post-Soviet space. She has worked as an analyst and security advisor for three US administrations: under Presidents Bush Jr., Obama, and in Trump's first term.
Most recently, she held the position of Deputy Assistant to the President and Senior Director for European and Russian Affairs at the US National Security Council from 2017 to 2019. The daughter of a miner and a nurse from the English countryside, she graduated from Harvard University, went on to build a distinguished career and become an American citizen.
Her 2019 testimony during the US Congressional impeachment inquiry into Trump is widely considered a symbol of judicial independence. She spoke to us in Madrid, where she was invited by the Ramón Areces Foundation to give a lecture.
Hill, currently a member of the Board of Trustees of Harvard University, and an advisor on strategy reviews at the British Ministry of Defense, believes that Trump sees himself as an emperor, and calls on Europeans to strengthen their unity and defense in the face of a hostile international landscape.
You have personally observed interactions between Donald Trump and Vladimir Putin in the past. How would you describe their relationship?
For Putin, it is a relationship in which he tries to take advantage of Trump's weaknesses, to be able to manipulate him. While Trump has not been able to do the same with Putin, as he is very fascinated by the latter, as a symbol and as an example of what he wants to be himself.
Trump really wants to be an autocrat. He sees himself as a king or an emperor. As a colossus walking the world stage. And he sees Putin as the kind of great leader he wants to be himself. Unfortunately, he doesn't see Putin for who he really is, which is a leader with many weaknesses. He doesn't see that Russia is no longer the superpower that the Soviet Union once was.
Putin has made it clear that he intends to reestablish some kind of Russian sphere of influence. So it's clear that he's trying to divide the West and has a vested interest in weakening the United States, making it less effective on the world stage. Is he winning in that regard?
Në dukje po. Trump duket sikur po i jep Putinit gjithçka që dëshiron. Po ashtu, edhe ai po flet mbi botën në termat e sferave të ndikimit , diçka që nuk e kanë bërë presidentët e mëparshëm të SHBA-së. Trump po synon që SHBA-ja të marrë kontrollin e gati të gjithë Hemisferës Perëndimore.
Dhe kjo sjellje është një fitore për Putinin, pasi ai flet në të njëjtën mënyrën për rimarrjen e territorit që ishte dikur pjesë e Perandorisë Ruse apo e Bashkimit Sovjetik. Putin do të donte të rivendoste statusin e Rusisë në Evropë, pra dominimin mbi Evropën Lindore, por shumë më gjerë se dikur.
Por nëse e analizojmë situatën në një kuptim më praktik, për luftën në Ukrainë, Putini nuk po fiton. Ai e pa pushtimin e vitit 2022, njëlloj si ndërhyrjet sovjetike në Evropën Lindore në Hungari në vitin 1956 dhe Çekosllovaki në vitin 1968. Ideja ishte një sulm i shpejtë dhe i fortë ushtarak, dhe të gjithë sh-aleatët e Moskës do të vendoseshin në rresht pas saj.
Ai mendoi se Zelenskiy do të rrëzohej nga pushteti. Por ukrainasit vendosën të kundërsulmojnë dhe në vend se të ishte një operacion ushtarak special që do përfundonte brenda pak ditësh ose javësh, u shndërrua në fushatën më të madhe ushtarake të Rusisë në Evropë që nga Lufta e Dytë Botërore.
Humbjet për ushtrinë ruse janë të jashtëzakonshme. Më shumë se 800.000 të vrarë dhe të plagosur. Nëse analizojmë vetëm të vrarët, të cilët britanikët dhe të tjerët i vlerësojnë në rreth 200.000, kjo është një shifër tronditëse. Sepse në luftën e Afganistanit, gjatë epokës sovjetike, pati vetëm 10.000-15.000 ushtarë të vrarë.
Pra, nuk ka shumë fitore. Në lidhje me ekonominë ruse, ajo nuk është në stanjacion, por po “mbinxehet”, sepse është shndërruar në një ekonomi lufte. 40 për qind e ekonomisë i është dhënë luftës, dhe norma është në rritje. Dhe a po fiton Putin në raport me Evropën?
Nëse fuqitë evropiane po rindërtojnë një shtyllë evropiane të NATO-s, që të jetë më e pavarur nga Shtetet e Bashkuara, dhe nëse mbeten të palëkundura në refuzimin e idesë së ri-angazhimit të ekonomisë evropiane me atë ruse, atëherë kjo nuk është një fitore për Putinin.
Ai vazhdon të besojë se SHBA0ja jo vetëm që do t’ia dorëzojë Ukrainën Rusisë në një pjatë argjendi, por do ta nxisë Evropën të normalizojë marrëdhëniet me Rusinë. Dhe deri më tani, nuk ka fituar as në këtë synim.
Meqë përmendët Evropën, cilat mendoni se duhet të jenë prioritetet e saj në përshtatjen me një epokë kur SHBA-të po distancohen nga dekada aleancash transatlantike, dhe njëkohësisht po përballet me kërcënimin e imperializmit rus?
Duhet ndërmarrë disa veprime. Së pari, Evropa duhet ta pranojë pikërisht atë që thatë: se është e bllokuar midis një Rusie shumë agresive, dhe Shteteve të Bashkuara që nuk janë më aleati i besueshëm që ishte më parë, dhe që sigurisht nuk do të jenë garantuesi i sigurisë evropiane.
Tani rreziku më i madh për evropianët, është se ekziston një cenueshmëri e madhe në infrastrukturën e tyre kritike kombëtare. Ky problem duhet të trajtohet menjëherë. E gjithë infrastruktura jonë kritike kombëtare duhet të mbrohet si nga aksidentet, fatkeqësitë natyrore por edhe nga sulmet hibride nga vendet e tjera.
Këtu duhet të përqendrohen mendjet e evropianëve. Ne duhet të punojmë më ngushtësisht së bashku, pavarësisht nëse një vend është në BE apo NATO. Evropianët duhet të mbrojnë kolektivisht infrastrukturën kombëtare, të ndërtojnë ushtritë e tyre. Të heqin dorë nga grindjet për çështje të tjera dhe të përqendrohen në mbrojtjen kombëtare dhe kolektive, si dhe në ndarjen e inteligjencës.
Ju përmendni rrezikun e sabotimit. Si mund t’i mbrojmë demokracitë tona, të cilat janë nën sulm, si nga manipulimi dhe sabotimi që vjen nga Rusia, ashtu edhe nga fushatat e brendshme të keqinformimit dhe manipulimit nga populistët…?
Kjo kërkon një veprim kolektiv nga Evropa. Kërkohet përdorim i gjykatave, monitorim dhe zbatim i rregulloreve. Sigurisht, do të ketë presione nga Shtetet e Bashkuara, me argumente që denoncojnë rregullimin e lirisë së shprehjes, por është e qartë se në atë fushë ekziston një mundësi për përmbysje.
Evropa është shumë e ekspozuar ndaj manipulimit nga Rusia, por edhe ndërhyrjes në sistemin e saj politik. Mendoj se është tashmë i mirë-njohur fakti, se në rastin e lëvizjes për pavarësinë e Katalonjës, Rusia ishte shumë ndërhyrëse e manipuluese. E njëjta gjë mund të ndodhë nga SHBA-ja apo nga grupe të tjera brenda Evropës.
Ne duhet t’i marrim shumë seriozisht të gjitha këto rreziqe. Kjo nënkupton se duhet të punojmë bashkë në të gjitha sistemet tona të ndryshme të inteligjencës. Po ashtu, duhet të angazhohemi në një fushatë, që qytetarët tanë të jenë më të informuar rreth rreziqeve.
Po shohim instinkte autoritare nga Trump , por edhe instinkte hiper-libertariane nga oligarkët në SHBA. A jeni optimist se demokracia amerikane, e admiruar nga dikur Tocqueville, do të jetë në gjendje t'i rezistojë këtij kombinimi presionesh?
Unë shpresoj se po, por shpresa është ndryshe nga të qenit optimist. Tani për tani, jam shumë pesimiste, sepse nuk ka pasur një reagim nga Kongresi. Trump e ka tërësisht nën kontroll Partinë Republikane. Shkatërrimi i burokracisë amerikane e ka zhdukur aftësinë e sektorit publik për t’u kundërpërgjigjur.
Tani vëmendja kryesore është tek gjykatat. Por nën sulm është edhe shoqëria civile, media por edhe universitetet. Duhet të shohim nëse do të funksionojnë përpjekjet për t’u organizuar dhe kundërpërgjigjur që vijnë nga sindikatat dhe grupet e tjera të punëtorëve, si dhe universitetet, studiot ligjore dhe aktorë të tjerë të shoqërisë civile.
I hope so, because it would be a tragedy to see the end of the American republic and its democracy on the eve of the 250th anniversary of the American Revolution and independence. So to see that we have returned to tyranny, with the president turning into a king. / Prepared by Pamphlet from "El Pais"
Lini një Përgjigje