FLASH
Shkruar nga Edvin Kulluri
We must ask where Rama gets this courage from. The first option is that of using Berisha as a permanent "gogol".
That there is something wrong with the Albanian government's relations with the Western international community is a little, but it is safe to say. From the happy meetings with Marta Kos in Brussels to the party decorations of Jurgis Çyrba and Engjëll Agas in Durrës, a great paradox lies in between. Just as the participation in the inaugural meeting of the Gaza Peace Board in Washington creates confusion, if we consider the public fact that Rama has not had a single high-level bilateral meeting with the US government since Anthony Blinken's visit to Tirana in 2024.
So, for two full years! But it is equally true that the list of contradictions in our Prime Minister's relations with partner governments is much longer than that. The point is, every time Rama attacks SPAK, even by defending his associates accused of various criminal offenses, the EU and the US react immediately in defense of the independence of the judiciary.
But if we continue with other similar cases, which are extended with a list of reports from the State Department, the European Commission, the European Parliament, in which Albania clearly seems to be in a very difficult situation, and on the other hand, negotiations for EU membership continue, and meetings with some US ambassador as well, to say that we are in a paradox sounds very mild. So, something is seriously wrong.
Therefore, we need to investigate the possible reasons for this deviation in the object of relations between the Albanian government and the West. Rama's decorations in Durrës, which resemble an open challenge to the largest US-EU investment, which is SPAK and GJKKO, were just the latest example of the Prime Minister's spectacular courage. Just as the defense and exoneration of Karçanaj constitutes a scandalous and courageous stance at the same time. And for these reasons, we must ask where Rama gets this courage from. The first option is that of using Berisha as a permanent "gogol".
Most likely, even without saying it and only implying it, this prolonged hypocrisy accepted by the West is related to Rama's threat, that "if I leave, here's the alternative". And of course, since 2021 this blackmail has worked. Not only has Berisha been declared non-grata by the US and the EU, but because the list of those who no longer accept Berisha extends to Ankara and why not Tel Aviv. For this reason, no one wants to throw away a "grenade" and pick up a "bomb", with the intention of escaping without "being killed".
Por edhe nëse do ishte kështu, fakti që Rama dhe Berisha janë ekspozuar aq shumë në partneritetin e tyre sa të fshehtë e po aq të hapur, e bën kërcënimin Berisha të pavlerë, pasi të gjithë e dinë se “sa herë paguan për Ramën, blen Berishën” e anasjelltas! Ndaj vështirë se ky argument është i vlefshëm për ndërkombëtarët.
Opsioni i dytë që qarkullon jo pak nëpër korridoret e politikës shqiptare, ka të bëjë me aftësinë e madhe lobuese të Ramës, për të mos i vënë emër tjetër. Qartësisht qokat e rënda në rastet e kampit të emigrantëve në Shëngjin, pjesëmarrja në Bordin e Paqes në Gaza, shpallja organizatë terroriste e Gardës Revolucionare të Iranit dhe dy projektet e impiantit të gazit lundrues dhe investimeve të Sazanit dhe Zvërnecit, janë indicie të qarta se në rastin e lobimeve të forta, “ku ka zë nuk është pa gjë”.
Por nga ana tjetër, shfaqen edhe disa projekte në fushat e infrastrukturës kritike si Porto-Romano, evazioni gjigant i Bankers, Smart City, çështja e AKSHI-t, dosja e AZHBR-së dhe Aeroporti i Vlorës, që kanë shkaktuar shqetësim të madh për cënim të interesave strategjike të vetë Shqipërisë e perëndimorëve në vendin tonë. E meqenëse siguria kombëtare e vendit tonë është e lidhur pazgjidhshmërisht me atë të NATO-s e BE, nuk ka sesi të mos vërehet një mospërputhje e madhe mes këtyre episodeve pozitive dhe negative njëkohësisht, në marrëdhëniet trekëndore Shqipëri-SHBA-BE!
Por çudirat nuk mbarojnë këtu. Për ata që kanë memorie afatshkurtër, thagmat e Ramës me talljen publike ndaj Presidentit Trump në Paris, këshillat e pavëna ndaj qasjes së Evropës lidhur me konfliktin Rusi-Ukrainë apo më keq akoma flirtet-kërcënime të çuditshme në mes të Tiranës me Kinën (“jemi pika e mjaltit për Kinën”, e thënë në sy të të Dërguarës me Punë të SHBA), na çojnë edhe në një skenar të tretë të trimërimit të Ramës dhe hezitimit të perëndimorëve. Mbase Rama përdor kartën e kërcënimit të shkëputjes nga Perëndimi drejt Lindjes, nëse cënohet pushteti i tij prej ndërkombëtarëve.
E natyrisht që duke i pasur shpatullat e ngrohta prej pafuqisë apo dhe bashkëpunimit të Berishës, nuk përjashtohet që edhe ky opsion të jetë i vërtetë. Aq më tepër që këtë “sport” shantazh-shpërblim po e luan për mbijetesën e vet me sukses edhe bashkëudhëtari i tij Aleksandër Vuçiç, që në njërën anë organizon stërvitje të përbashkëta me Kinën e kërcënon rajonin nga Kosova në Bosnje, e në anën tjetër kërkon të përshpejtojë integrimin e Serbisë në BE!
Megjithatë nuk është e thënë që njëri nga këto variante të jetë i vërteti. Mbase qëndrojnë apo përdoren edhe të treja njëkohësisht. Ajo që ulërin është “trimëria” e Ramës për të bërë lojëra prestigji me rrezikshmëri të lartë, pa i hyrë gjemb në këmbë. A do të zgjasë shumë kjo lojë? Këtë nuk e di askush. Por që ky trimërim është më së paku absurd e më së shumti tejet perfid, përbën një fakt të pakundërshtueshëm.
Until then, Europeans and Americans, since Albanians are not even discussed, would do well to applaud the group decoration of the convicted or detained in the Peqin and Durrës prisons, for charges of corruption and involvement in organized crime activities. Because the next day somewhere in Tirana or in a Western chancellery, Rama will also receive a medal of gratitude for valuable international services!
Lini një Përgjigje