FLASH
Shkruar nga Pamfleti
But, in the meantime, it remains clear that the main objective of Serbia in its efforts to realize the "Serbian World" remains the provocation of the new Albanian-Serbian war.
Kosovo and Albanians in general in the region, henceforth, with all the proven will, cannot decisively prevent the return of war in its security policy environment.
But we can make an important contribution. However, Kosovo cannot and must not allow its integrity and subjectivity to be jeopardized.
Far-reaching security policies are fundamentally based on the prevention of war. But, in the meantime, it remains clear that the main objective of Serbia in its efforts to realize the "Serbian World" remains the provocation of the new Albanian-Serbian war.
If Switzerland has the luxury of treating security as a long-term political objective, since the risks can be described as far from permanent influence within the borders of the state, Kosovo has security as a vital, short-term objective.
In addition to the power-political challenges after the war in Ukraine, other risks must also be taken into account: digital transformation, demographic upheaval, deglobalization, climate change and conflicts even in the most distant parts of the world, but which are important for the security of the Republic of Kosovo.
The Albanian Federation as a political platform for security in the region
At the beginning of December 2022, the German Language Association [Gesellschaft für deutsche Sprache] had selected as its word of the year "Zeitenëende" (Turning point) followed by the phrase "war for peace" and the compound word "Gaspreisbremse" ("price brake of gas").
If we Albanians had an institution similar to this German association, for the year 2023, we could easily choose the words: "coordination" and its antipode "non-coordination" together with the phrases "Open Balkan" and "World Serbian".
Of course, there will be no nonsense with the political semantics of the "Albanian Federation" as a complete opposition to the "Serbian World". Those notions represent the crisis that affects the daily and long-term interests of Albanian citizens in our two republics and throughout the Albanian space [in North Macedonia, Montenegro and South Serbia - Preshevo, Bujanoc, Medokë and Sanxhak. However, the phrase "Albanian Federation" has its future, not simply as the word of the year, but more and more it will be imposed as a political platform for the nation's future.
The model of federal organization is in line with our national interests. Especially the German federal model. The Central Government of the Albanian central government would have to be in Tirana and would have to be responsible for foreign policy, defense, finance and social policies, while other issues could be shared with the federal states.
The Albanian Federation should have two chambers of the Parliament: the Assembly and the Federal Council. The Assembly, which is elected by the people and represents the interests of Albanian citizens, and the Federal Council, which represents the two federal states. The Federal Council should have an important role in federal legislation, defining policies in cooperation with the Assembly.
The German model of federal organization has functioned as a means to manage the diverse diversity of states and to ensure adequate representation of the interests of states and citizens at the central and local levels of government.
This model could be applied at least for two or three decades in the Albanian Federation.
In the framework of the expected changes in the region, the Albanian Federation should also be seen as a security platform.
The war in Ukraine – breaking of the era in the international order
The war of Russian aggression in Ukraine, followed after a test pause by the invasion of Crimea [2014] now with the idea of devouring all of Ukraine in a few weeks, followed on February 24, 2022, marks the breaking of the era in the international order, starting with radical and long-term change in European and international security policy.
Over time, this war also reflected in Southeast Europe and the deterioration of the security situation in Kosovo. The Serbian-Russian services, as if to prove their presence in Kosovo, produced September 24 [2023], as a proof test for the re-annexation of Kosovo or at least its north.
That Putin's Russia claims to reopen the second war front in Europe with the recent developments in Bosnia, Montenegro and Kosovo, using its satellite - Serbia, is already very clear. This intention is closely related to Russian interests and its objective for the complete reoccupation of Ukraine, which would pave the way for the march towards the areas that Moscow has defined in its security doctrine as "Novaya Rasia". In these circumstances, even the use of tactical nuclear weapons on the war front in Ukraine is not excluded.
The return of this front now seems more real, not only from researchers in the field of security at the level of the West, but also from the centers of political decision-making. Renowned institutes in the field of international relations and security1 have warned that Serbia has long been preparing for an approach of this nature, imposing and making the creation of the "Serbian World" a fait accompli.
In this escalation of major crises, ethno-nationalism in Europe is again gaining ground, while in South-Eastern Europe, with an emphasis on Serbia, it has the dimensions of typical chauvinism and seriously endangers European order and peace. This danger is now evident as never before, since the end of the process of the disintegration of the former Yugoslavia and the war in Bosnia and Kosovo, which culminated in genocide against Bosniaks and Albanians.
Ruajtja e sovranitetit dhe integritetit të Republikës bashkë me sigurinë për qytetarët është një detyrë e rëndësishme themelore e politikës shtetërore. Në këto tri vite të qeverisë Kurti, Prishtina ka shtri sovranitetin në veriun e Republikës dhe po garanton integritetin e Republikës. Sidoqoftë, në aktualitetin që po jetojmë, politikat e sigurisë përfshijnë më shumë sesa thjesht mbrojtjen e territorit të Republikës nga sulmet e jashtme, qofshin ato nga organizata terroriste apo shtete, siç është rasti i Serbisë që ka pretendime territoriale dhe nuk pranon as ekzistencën e Republikës së Kosovës.
Por siguria si koncept edhe politik nënkupton gjithashtu që individët, shoqëria si tërësi dhe shteti gëzojnë gjendje të mirë ekzistenciale dhe prosperitet të plotë. Siguri d.t.th para së gjithash garantimi i jetës për qytetarët, i pasurisë së tyre, garantimi i rendit politiko-kulturor dhe shmangie e çfarëdo rreziku.
Në këtë plan, ndërtimi i kornizës së plotë të sigurisë, kërkon koordinimin në fushat e sigurisë dhe mbrojtjes, të politikës së jashtme dhe zhvillimit ekonomik etj. mes dy republikave tona tok me aleatët tanë strategjik.
Tirana – qendër rajonale politike dhe siguria bashkëpunuese
Cili do të ishte kontributi i Kosovës në sigurimin e paqes dhe rendit në Europë?
Fuqia ushtarake dhe politike e Kosovës është shumë modeste për të ndikuar në mënyrë efektive në parandalimin e shpërthimit të mundshëm të luftës.
Por, sidoqoftë, Kosova ka një fuqi të konsiderueshme të Soft Poëer-it. Kjo fuqi bazohet në njohuri, tek brezi i ri, tek vlerat perëndimore… Ky potencial duhet të përdoret gjithnjë e më shumë për sigurinë dhe politikën e jashtme të Kosovës.
Fuqia e butë luan një rol qendror në fushat e politikave të sigurisë dhe është e aftë të ndikojë në dinamikën e konfliktit. Ka kohë që Kosova që kishte dhe vazhdon të ketë kufizime në lëmin e sigurisë që kanë rol vendimtar në mjedisin e saj politik dhe të sigurisë. Por, Kosova siç e dëshmon bashkëpunimi i FSK-së me aleatët tanë strategjik, do ët mund të kontribuojë ndjeshëm, duke e thelluar këtë bashkëpunim. Nga perspektiva e politikës së sigurisë, do të ishte fatale nëse buxheti do të përcaktojë vullnetin për ndikim të gjerë dhe parandalues të politikës së sigurisë.
Agresioni rus ndaj Ukrainës, i cili shkeli ligjin ndërkombëtar, ka trandur në themel rendin dhe paqen të bazuar në rregulla në Evropë. Ndërkohë, kur kjo luftë ka hy në vitin e tretë dhe tendencat e Putinit për ta shtri atë, duke hapur frontin e dytë në Ballkan, janë të hapura, këtë rend ekzistues do ta shkatërroj tërësisht.
Në fakt, rendi i bazuar në rregulla është gërryer që nga fundi i mijëvjeçarit, edhe me kontributin e madh që kishte dhënë në atë plan nomenklatura shovene serbe përmes shpërthimit të katër luftërave njëra pas tjetrës gjatë procesit të shkërmoçjes së Jugosllavisë dhe tendencës së hapur për zgjerimin e saj në perëndim dhe shndërrimin e Kosovës në një Toplicë të dytë – pa shqiptarë.
Sidoqoftë, luftërat në ish Jugosllavi ishin menaxhuar nga faktori ndërkombëtar, prandaj flakët e tyre nuk kaluan kufijtë e ish Jugosllavisë. Kjo mundësi menaxhimi nuk është më e mundur, meqë multilateralizmi është në krizë, sado që aty këtu shënjohen suksese individuale.
Shtetet e vogla si Shqipëria politike apo Kosova, varen nga marrëdhëniet e besueshme ndërkombëtare. Këto marrëdhënie janë cenuar deri në pikën pa kthim. Prandaj, e drejta ndërkombëtare, e drejta për vetëvendosjen e kombeve, multilateralizmi dhe rendi i sigurisë bashkëpunuese marrin karakter shtesë në rangun e interesave nacionale. Shih për këtë, si përpjekjet e Kosovës për aderim në Këshillin e Europës, tani kur prej andej është larguar Rusia, edhe pengesat e pakuptimta që i vihen në këtë rrugë në trajtën e parakushtit që ka të bëjë me krijimin e Asociacionit të Komunave me shumicë serbe, duke e nxjerrë atë nga konteksti i Marrëveshjes Bazë të Brukselit [27 shkurt 2023], nuk i shërbejnë as qëllimit për një kthim në rendin që ekzistonte fill pas përfundimit të Luftës së Ftohtë. Një rend i ardhshëm i bazuar në rregulla e marrëveshje që i imponohen më të dobëtit, nuk mund të realizohet dot pa cenuar në themel vetëveten dhe atë që në fillet e ekzistencës së tij.
Ajo që është tani urgjente është rivendosja e besimit të lëkundur në marrëdhëniet mes partnerëve perëndimor dhe aleatëve tanë konkret. Po të vepronin në unison, konform interesave nacionale, Shqipëria politike dhe Republika e Kosovës, do të ishin fare lehtë në një pozicion të mirë fillestar në realizimin e kësaj kauze. Tirana, si piemonti i Kombit, fare lehtë do të mund të shndërrohej në një qendër politike me peshë për rajonin. Kjo u dëshmua me samitet e organizuara së fundmi në Tiranë por edhe me shprehjen e interesit nga ana e NATO-s për forcimin e krahut të saj jugor me rastin e promovimit të Bazës Ajrore të NATO-s në Kuçovë. Prandaj, forcimi i Tiranës si qendër politike rajonale është i rëndësishëm dhe nevojë urgjente që ndërlidhet me politikën e sigurisë.
Strategjia unike e mbrojtjes – pjesë e platformës së sigurisë
Në dy republikat tona së fundmi janë marrë vendime e qëndrime të mira në rrafshin e sigurisë, e që nënkupton faktin se dy ushtritë tona marrin atë që meritojnë – qasjen e qeverive konform interesit nacional, duke rritur buxhetin për armatim.
Në themel të Strategjisë së Sigurisë Kombëtare të Republikës së Shqipërisë është aspirata e popullit shqiptar, [theksohet qartë aspirata e popullit shqiptar – SR] dhe vullneti politik për të realizuar vizionin e përbashkët, për një atdhe që garanton siguri, drejtësi, barazi dhe mirëqenie për të sotmen dhe brezat e ardhshëm; një vend i lirë, demokratik dhe i zhvilluar, anëtar i përkushtuar i NATO-s dhe i integruar në Bashkimin Europian.2
Më tej në këtë dokument nënvizohet:
"Strategic importance for Albania is peace, stability and prosperity of the region. Our interest in a region integrated into European and Euro-Atlantic structures, where inter-ethnic and inter-religious harmony prevails, is realized through good neighborly relations, cooperation in good faith, respect for minorities and inclusiveness."3
But the transformation of Albania now into a chessboard of the Russian hybrid war, makes clear the fact how urgent it is to have a unique defense strategy.
Our army in war conditions, according to this strategy, should be transformed into a unique and guaranteeing force for the protection of national interests in a broad and comprehensive plan. This fact should be highlighted in this document that corrects this existing one. Meanwhile, its urgent adaptation to confront the scenarios that belong to the hybrid war with forms of cyber war, such as the one of July 15, 2023, led by Iran, or the latter after the summit of the Balkan countries with the EU in Tirana, when we had hot warnings from Moscow4; then to acts with elements of terror, such as the Serbian aggression of September 24, 2023, acts of sabotage and the Russian attack that are being warned against the energy sector in Kosovo5, the use of drones, the military use of artificial intelligence and so on, takes on the character of an emergency and vital interest.
Serbian aggression through a ground attack in Kosovo with mechanized and infantry units, even though it is considered unimaginable by military experts, taking into consideration the presence of KFOR, we dare not treat it as impossible. It is precisely the KFOR units that Putin would like to be attacked and humiliated and annihilated, even as a kind of revenge of his own kind for the support that NATO has been giving to Ukraine since the beginning of the war.
Sustainable power, in this case national, together with smart power [Smart Power] would be based on several pillars or factors: These include the consensus of freedom, as our greatest achievement at the end of the 20th century; the transformation of our two republics into functional democracies and genuine states of law; the protection of minorities, including the Serbian minority, by investing in the preservation of their cultural and linguistic identity; increasing economic performance through innovation and productivity; ensuring broad-based prosperity and social security…
The lack or weakness of one or more of these factors can lead to a weakening of social cohesion, the appearance of strategic weaknesses and finally to a kind of systemic instability.
Lini një Përgjigje