FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Shenja më e dukshme e varfërisë mund të gjendet në një kishë protestante në qytet ku priftërinjtë kanë ngritur gjashtë qendra shpërndarjeje për bukë falas në të gjithë zonën, më e ngarkuara në vetë Irpin. Atje, në shumicën e ditëve, rreth 500 njerëz mund të gjenden në radhë për të marrë një bukë falas...
Në dyqanin e pengjeve në Kiev, Oleksandra, 40 vjeç, një grua e bukur me një pallto leshi me kapuç dhe atlete Nike, ka ardhur për të blerë makinat e saj të qepjes. Si të gjithë ata që vizitojnë dyqanin, ajo nuk dëshiron të japë emrin e familjes së saj.
Ajo thotë se kur Rusia pushtoi Ukrainën në shkurt 2022 , ajo punonte si kontabiliste për një firmë që punësonte 14 persona, të cilët të gjithë u pushuan nga puna për shkak të konfliktit. Që atëherë ajo ka luftuar për të gjetur punë të rregullt. Me mbarimin e kursimeve, si shumë të tjera në Kiev, ajo u detyrua të linte peng gjithçka kishte për t'ia dalë mbanë. U desh 1 vit që ajo të gjente një punë që më pas të kishte mundësi të ri blinte përsëri makineritë e saj.
Ndërsa Oleksandra largohet duke shtrënguar gjërat e saj, me përjashtim të një celulari që ka vendosur të mos e blejë, arkëtari, Oleksandr Stepanov, tregon nga prapa dritares së tij të ngurtësuar se në një ditë të ngarkuar dyqani pret deri në 50 persona të cilët vijnë për të dorëzuar celularët dhe Pajisje shtëpiake në këmbim të parave.
Ata që kanë mundësi, thotë ai, do të kthehen për të marrë mallrat e tyre brenda dy javësh. Pothuajse gjysma, shton ai, nuk do të kthehen, duke e lënë Treasure për të shitur artikujt nga një dhomë e pasme.
“Njerëzit po luftojnë për shkak të luftës. Ata nuk kanë para. Shumë prej tyre kanë humbur punën, ndërsa çmimet janë rritur shumë edhe për ata që kanë punë”, thotë ai.
Skena në dyqanin e pengjeve ilustron krizën e varfërisë në rritje në Ukrainë, realiteti i së cilës qëndron në kontrast me rrëmujën sipërfaqësore të restoranteve dhe bareve të ngarkuara të Kievit, ku shpesh është e vështirë të gjesh një tavolinë, ku shumë jetojnë në frikë dhe pasiguri.
Varfëria u rrit nga 5.5% në 24.2% në Ukrainë në vitin 2022, duke shtyrë 7.1 milionë njerëz më shumë në varfëri me ndikimin më të keq në fshatrat rurale, sipas një raporti të fundit nga Banka Botërore.
Me papunësinë jozyrtarisht në 36% dhe inflacionin në 26.6% në fund të vitit 2022, drejtori rajonal i institucionit për Evropën Lindore, Arup Banerji, kishte paralajmëruar se varfëria mund të rritet. Pas dritares së tij në Thesar, Stepanov, ai përshkruan vështirësitë e përjetuara edhe nga ata që kanë punë.
“Çmimi i gjithçkaje është rritur. Ushqimi është më i shtrenjtë dhe më pas është karburant për makinën. Disa gjëra janë rritur me 40-50%. Para luftës gruaja ime shkonte në supermarket për të blerë dhe kushtonte 200 hryvnia, tani i njëjti dyqan kushton 400-500”, tha ai.
Për ata që janë në rrethanat më të vështira, kjo do të thotë të mbështeten në fletëpalosje, sado të vogla. Në qytetin e Irpin pak jashtë Kievit, ku luftime të ashpra u zhvilluan në fillim të luftës, ndërsa kolonat e blinduara ruse u përpoqën të merrnin kryeqytetin, ura e shkatërruar që përdorej si rrugë shpëtimi nga refugjatët e arratisur po rindërtohet. Në vende të tjera ndërtesat e dëmtuara po riparohen, vinçat dhe ekipet e punës janë të zënë. Por ndërsa lufta tokësore shumë kohë më parë u tërhoq nga Irpin, pasojat ekonomike të konfliktit janë ende duke u ndjerë ashpër në një qytet ku popullsia është rritur nga të zhvendosurit brenda vendit që po ikin nga vijat e frontit në jug dhe në lindje.
Shenja më e dukshme e krizës së varfërisë mund të gjendet në një kishë protestante në qytet ku priftërinjtë kanë ngritur gjashtë qendra shpërndarjeje për bukë falas në të gjithë zonën, më e ngarkuara në vetë Irpin. Atje, në shumicën e ditëve, rreth 500 njerëz mund të gjenden në radhë për një bukë falas, me tavolina dhe një tendë të ngritur gjithashtu jashtë qendrës ditën që The Guardian viziton, duke ofruar këpucë të përdorura falas, rroba dhe lodra për fëmijë.
Një banore e Irpin, Veronika Pravyk po shikon rrobat dhe po përpiqet të gjejë pelena dhe qumësht falas për fëmijën e saj, të cilat ndonjëherë janë të disponueshme, por jo sot. Ajo tregon një histori tipike. Duke punuar në shitje me pakicë para luftës, 30-vjeçarja humbi punën dhe iku me familjen e saj në Spanjë për gjashtë muaj, ku dogji kursimet e saj para se të kthehej në Ukrainë në vjeshtë.
"Unë nuk jam duke punuar, por burri im është. Por të gjitha çmimet janë rritur për shkak të luftës dhe rroga e burrit tim blen më pak se dikur për shkak të rënies së kursit të këmbimit me dollarin. Ne duhet të gjejmë ende para për të paguar apartamentin tonë dhe për ta ngrohur atë gjatë dimrit. Nuk e kisha imagjinuar kurrë se do të jetonim kështu. Para luftës ne arritëm gjithçka. Është shumë e vështirë dhe të gjithë po vuajnë njësoj”, rrëfen ajo.
Në zyrën e tij në kishë, pastori Vitali Kolesnyk, i cili organizoi shpërndarjen e bukës, e cila bëhet pesë ditë në javë, me kolegun e tij Vasyli Ostriy, përshkruan situatën në Irpin. Një nga punëdhënësit më të mëdhenj privatë, tregon ai, ishte një biznes gdhendjeje druri me një fuqi punëtore prej 400 personash të shpërndarë në tre lokacione, por fabrikat e tij u dëmtuan rëndë gjatë luftimeve.
Ajo u zhvendos në Ukrainën perëndimore dhe si pasojë punëtorët në Irpin u larguan nga puna.
"Shumë njerëz janë gati të punojnë për kikirikët këtu. Pagat janë tashmë më pak [seç ishin]. Por njerëzit do të bëjnë gjithçka për të fituar para”, rrëfen ai.
Ndërsa ai thotë se disa nga ata që vijnë për bukë janë të zhvendosur brenda vendit, ai ofron një anekdotë që përshkruan se si njerëzit po përpiqen të menaxhojnë burimet e tyre në pakësim.
“Ju shihni disa njerëz që vijnë me makina për një copë bukë falas që do të kushtonte 1 dollarë. Kjo ju jep një ide se sa me kujdes njerëzit po shikojnë çdo qindarkë të shpenzuar. Ne flasim dhe lutemi me njerëzit për atë që po ndodh. Ata flasin për ekonominë dhe na tregojnë se sa e vështirë është bërë”, përfundoi ai.
Ekonomistja Olena Bilan sheh një krizë të thelluar, por thotë se pa një paketë të madhe mbështetjeje financiare nga komuniteti ndërkombëtar, duke përfshirë premtimet me vlerë 43 miliardë dollarë (34 miliardë £), situata do të ishte më e keqe.
“Ne kemi parë rënie të PBB-së me 30% në një pjesë të madhe, sepse Ukraina eksporton 80% të mallrave të saj përmes porteve, ku nuk ka më akses. Ne kemi pasur inflacion prej 26% – përsëri që mund të ishte më keq – por pagat e njerëzve gjithashtu kanë qenë të sheshta dhe monedha është zhvlerësuar kundrejt dollarit me 20%. Sfida më e madhe do të jetë se si të krijohen vende të reja pune,” thotë ajo.
Në Irpin, radha e gjatë, e gjarpëruar poshtë pemëve, për të marrë bukë të shtypur me fjalën "fitore" po rrallohet. Në një nga tezgat e rrobave, një vullnetare e kishës, Larysa Kuzhel, shprehet jo optimiste.
“Mendoj se do të jetë më e vështirë sidomos për të rinjtë. Pensionistët që shihni këtu marrin mbështetje. Është vetëm 50 dollarë në muaj, por është diçka. Por janë të rinjtë që kanë humbur punën ata që po vuajnë vërtet”, përfundoi ajo./ Përshtati “Pamfleti” nga “The Guardian”.
Lini një Përgjigje