FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Nach 1569 Kriegstagen sieht sich der Kreml mit Gebietsverlusten, tiefgreifenden Angriffen im Inneren Russlands und hohen menschlichen Verlusten konfrontiert, die Moskaus langfristige Strategie auf die Probe stellen...
Russlands umfassender Krieg gegen die Ukraine hat nun einen symbolträchtigen und düsteren Meilenstein erreicht: 1569 Tage. Die großangelegte Invasion dauerte länger als der Erste Weltkrieg, ein Konflikt, mit dem die blutigen und schlammigen Schützengräben der Frontlinie in der Ukraine oft verglichen wurden.
Als der russische Präsident Wladimir Putin im Februar 2022 Truppen in die Ukraine entsandte, tat er dies in der Überzeugung, das Land würde innerhalb weniger Tage fallen. Doch die Ukraine, massiv unterstützt vom Westen, leistete entschlossenen Widerstand und hat seither eine außergewöhnliche Verteidigung aufgebaut.
Viele mögen meinen, die Zeit spiele Russland in die Karten, schließlich sei es die größere Macht mit mehr Ressourcen, einer höheren Verlusttoleranz und einer entwickelteren Rüstungsindustrie. Doch das könnte für Moskau ein trügerisches Sicherheitsgefühl sein. Die Uhr tickt zunehmend gegen Putin.
Die Ukraine hat nicht gewonnen. Russland ist nicht zusammengebrochen, zumindest noch nicht. Es gibt jedoch fünf ernstzunehmende Warnzeichen für den Kreml, die darauf hindeuten, dass der Kriegsverlauf nicht unbedingt zu seinen Gunsten verläuft.
1. Der Krieg ist zu einer Anklage gegen Putin geworden.
Die Dauer des Konflikts wird oft als Vorteil für Russland gesehen, da man annimmt, der Kreml könne Sanktionen standhalten, sich auf strategische Partner wie China und Nordkorea stützen, nationalistische Rhetorik im Inland schüren und weiterhin neue Soldatenwellen an die Front schicken. Doch Russlands anfängliche Strategie war nicht Geduld, sondern Schnelligkeit.
Die Tatsache, dass dieser Krieg bereits länger dauert als der Erste Weltkrieg, zeigt, wie sehr die Realität vom ursprünglichen Plan abgewichen ist. Ein langer Krieg kann durchaus von der größeren Seite gewonnen werden. Die Geschichte liefert zahlreiche Beispiele dafür. Doch Putins Problem ist spezifischer.
Die Zeit hat der Ukraine die Möglichkeit gegeben, zu lernen, sich anzupassen, ihre Lieferketten zu diversifizieren und das Schlachtfeld durch den massiven Einsatz von Drohnen zu verändern. Gleichzeitig entwickelt Kiew durch die heimische Raketenproduktion immer größere Fähigkeiten für Langstreckenangriffe.
Der Krieg, der als Versuch einer schnellen Eroberung begann, hat sich zu einem Test für Russlands Fähigkeit entwickelt, eine große Anzahl von Soldaten und Raketen in konkrete Erfolge umzusetzen. Und diese Erfolge werden immer begrenzter. Mit jedem weiteren Jahr wird diese Geschichte, wie Putin es sieht, weniger zu einem Versuch, die Geschichte zu „korrigieren“, sondern vielmehr zu einer Geschichte des Scheiterns, einen kleineren Nachbarn schnell zu besiegen.
2. Die Karte belohnt Putin nicht mehr.
Sinjali më i rëndësishëm paralajmërues është ai territorial. Instituti për Studimin e Luftës (ISW) vlerësoi më 1 qershor se forcat ruse morën kontrollin ose depërtuan në rreth 41 kilometra katrorë territor ukrainas midis dhjetorit 2025 dhe majit 2026. Gjatë së njëjtës periudhë një vit më parë, forcat ruse kishin avancuar në rreth 516 kilometra katrorë. Sipas ISW-së, ritmi i këtij viti përbën më pak se 8 për qind të avancimit të një viti më parë.
Instituti theksoi se humbja e kontrollit mbi rreth 281 kilometra katrorë nuk do të thotë domosdoshmërisht se Ukraina i ka çliruar të gjitha ato zona, pasi disa prej tyre janë riklasifikuar si zona infiltrimi ruse dhe jo si territore nën kontroll të plotë rus. Megjithatë, tendenca është e qartë.
Grupi ukrainas i monitorimit DeepState vlerësoi se maji ishte muaji i parë që nga viti 2023 kur avancimi neto rus shënoi rënie. Ndërkohë, komandanti i përgjithshëm ukrainas Oleksandr Syrskyi deklaroi se forcat ukrainase rimorën gati 100 kilometra katrorë më shumë sesa humbën gjatë muajit maj dhe kanë fituar mbi 600 kilometra katrorë që nga fillimi i vitit 2026.
Nëse këto të dhëna analizohen me kujdes, tabloja nuk është inkurajuese për Moskën. Putini mund të vazhdojë të shkatërrojë dhe të vrasë, por harta e luftës nuk po e shpërblen më qartë për këtë.
3. Prapavija ruse po shndërrohet në vijë fronti
Fushata ukrainase e goditjeve në thellësi të territorit rus është një tjetër shenjë se lufta që Putini përpiqej ta kufizonte brenda Ukrainës po kthehet gjithnjë e më shumë në territorin e vet.
Të mërkurën, një seri sulmesh ukrainase me rreze të gjatë veprimi goditën objektiva ushtarake dhe energjetike në thellësi të Rusisë. Presidenti Volodymyr Zelensky deklaroi se raketat ukrainase FP-5 Flamingo goditën një objekt në qytetin Çeboksari, më shumë se 900 kilometra larg vijës së frontit.
Ai shtoi se forcat ukrainase goditën gjithashtu një rafineri në rajonin Samara dhe dy objekte të infrastrukturës së naftës në rajonin Vladimir. Rasti i Çeboksarit ilustron më së miri ndryshimin e natyrës së luftës. Një qytet qindra kilometra larg Ukrainës është bërë pjesë e hartës së konfliktit. Këto sulme nuk kanë nevojë të paralizojnë menjëherë makinerinë ushtarake ruse për të pasur efekt.
Mjafton që ta bëjnë prapavijën më pak të sigurt, më të kushtueshme dhe më të dukshme për publikun rus, i cili për vite me radhë është mësuar ta perceptojë luftën si një operacion të largët. Strategjia e Putinit mbështetet te asimetria. Ukraina supozohej të jetonte nën kërcënim të vazhdueshëm, ndërsa territori rus të mbetej psikologjikisht i mbrojtur.
Goditjet në thellësi po e zbehin këtë avantazh.
4. Korridori tokësor drejt Krimesë po kthehet në kurth për Rusinë
Rusia ndërtoi një korridor tokësor që lidh territorin e saj me Krimenë. Tani Ukraina po përpiqet ta shndërrojë atë në një rrugë furnizimi me kosto gjithnjë e më të lartë për Moskën.
Rruga R-280, e riemërtuar nga autoritetet pushtuese ruse si rruga "Novorossiya", lidh Rostov-mbi-Don me Krimenë përmes Mariupolit, Berdianskut dhe Melitopolit të pushtuar. Sipas Brigadës së 412-të ukrainase "Nemesis", njësitë e dronëve ukrainas kanë vendosur kontroll zjarri mbi këtë aks, duke goditur automjete ushtarake ruse dhe duke ndjekur ato që përpiqen të shmangin rrugën kryesore përmes shtigjeve alternative.
Brigada deklaroi se Rusia e mbylli përkohësisht rrugën në fund të majit për shkak të sulmeve me dronë. Më vonë, trafiku në urën Çonhar, një nyje kyçe që lidh korridorin me Krimenë, u pezullua pas sulmeve të reja ukrainase.
Komandanti i Forcave të Sistemeve Pa Pilot të Ukrainës, Robert Brovdi, tha se trafiku i ngarkesave ushtarake në këtë arterie jetike ka rënë me 71 për qind brenda dy javësh – nga rreth 3.800 automjete në ditë në afërsisht 1.100.
Kjo mbetet një deklaratë ukrainase dhe duhet trajtuar si e tillë. Megjithatë, logjika operacionale mbetet e qartë. Ukraina po godet nyjat logjistike të pushtimit: rrugë, ura, kolona furnizimi, ekipe riparimi, cisterna dhe hekurudha. Një ushtri mund të mbajë territor në hartë, por të ketë vështirësi serioze për të furnizuar dhe rotacionuar forcat që ndodhen atje.
5. Rusia po riciklon ushtarë, jo po krijon vrull të ri
Sinjali më shqetësues lidhet me cilësinë e burimeve njerëzore të ushtrisë ruse. Qeveria britanike deklaroi më 3 qershor se vlerësimet e inteligjencës së GCHQ tregojnë se pothuajse 500 mijë ushtarë rusë janë vrarë që nga fillimi i pushtimit të plotë. Sipas të njëjtit vlerësim, ushtria ruse po shkon prapa në fushëbetejë, ndërsa humbjet mujore mbeten shumë të larta dhe përparimet territoriale po ngadalësohen ndjeshëm gjatë vitit 2026.
Deklarata britanike shtoi se ritmi, tashmë i ngadaltë, i avancimit rus është përgjysmuar gjatë këtij viti. Ndërkohë, po shtohen raportet se ushtarë rusë me plagë të rënda janë rikthyer në front.
Mes rasteve të dokumentuara përmenden ushtarë me dëmtime serioze në kokë, probleme të rënda me shikimin, kocka të thyera dhe raporte mjekësore që i konsideronin të papërshtatshëm për luftim. Në një analizë për Carnegie Politika, analisti Dmitry Kuznets shkruan se raportet e shpenzimeve federale dhe rajonale tregojnë se Rusia ka rekrutuar mes 30.000 dhe 40.000 ushtarë me kontratë çdo muaj gjatë dy viteve të fundit.
Megjithatë, rekrutimi po bëhet gjithnjë e më i kushtueshëm dhe numri i personave të gatshëm të shkojnë në luftë për arsye financiare po zvogëlohet. Rusia nuk po mbetet pa njerëz. Por po i mbarojnë opsionet e lira dhe cilësore.
Ende nuk ka vend për deklarata fitoreje
Kjo është arsyeja pse këto janë sinjale paralajmëruese dhe jo shenja të një fitoreje të afërt për Ukrainën.
Një shtet që vazhdon të lëshojë raketa mbi qytete dhe të përballojë humbje të mëdha mbetet një kundërshtar i rrezikshëm. Por rreziku dhe suksesi nuk janë e njëjta gjë.
Wenn Russland immer mehr Soldaten für immer weniger Territorium opfert, wenn sein Rücken zum Ziel wird und der Landkorridor zur Krim zu einer logistischen Belastung wird, dann wird der Krieg für den Kreml immer teurer.
Putin kann den Krieg fortsetzen. Die entscheidende Frage ist, ob dessen Fortsetzung noch immer Russlands Stärke beweist oder zunehmend die Kosten eines Scheiterns der ursprünglich geplanten Beendigung offenbart. /Adaptiert aus einer Broschüre von Newsweek/
Lini një Përgjigje