FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Exactly 39 years ago, at midnight on April 11, 1985, after two days in a coma, the main leader of communist Albania, dictator Enver Hoxha, the man who had ruled his country with an iron hand since November, died. of 1944, when he came to power immediately after the departure of the German forces, which also marked the end of the War.
His death also came as a result of a disease (diabetes), which had appeared to him since the first years after the war, which also caused an acute heart attack, which he suffered in 1973, narrowly escaping death. , but since the beginning of the 80s, he became extremely irritated, giving him a lot of complications, this also led to his death at midnight on April 11, 1985.
The deterioration of Enver Hoxha's health began in the first days of February 1984, which caused a real alarm among the "leadership comrades", making Ramiz Alia, the man whom Enver, after the elimination of the ex- Prime Minister Mehmet Shehu, in December 1981, had "baptized and promoted him as his successor, to gather several times in work meetings the members and candidates of the Political Bureau, to inform them about the serious health situation, which was going through The "Commander", or communicated from time to time, about his illness and "the measures the Party was taking", to overcome that very difficult situation.
Among other things, this fact is made known by several documents with the motto "Highly secret of a special importance", extracted from the Archive of the former Central Committee of the APS, (Fund 14, Ap. OU)
The first thing that stands out from these documents and the minutes of the meeting of the Political Bureau, held on February 17, 1984, is the fact that Ramiz Alia had already taken the "reins" of the Albanian state and in some way he was already the "de facto" head of the Labor Party of Albania, deciding everything himself. And the other thing that can be noticed in these documents is the great preoccupation of Ramiz Ali and all the "friends of the leadership" to keep Enver's illness and his health condition as secret as possible.
After making a summary of the health condition of Enver Hoxha and the team of Albanian doctors who were engaged in that direction, Ramiz Alia discussed with the "friends of the Bureau" also about the possibility of bringing some specialist doctors from abroad, mainly from France, but it was not accepted by Enver himself, nor by Ramizi and Nexhmija, as they were afraid of the news of the world press, because a Greek newspaper had written that Enver Hoxha had died.
Based on this, in those meetings, Ramiz Alia ordered the "friends of the Bureau" to be careful in maintaining the secret "about Comrade Enver's health", not even to talk to their family members at home or in public , keep laughing, so that the people do not understand anything.
But for more, we are familiar with the following documents with the minutes of the meetings of the Political Bureau of February 17 and November 11, 1984, which we are publishing.
ARCHIVE DOCUMENT WITH THE MINUTES OF THE POLITICAL BUREAU MEETING ON THE HEALTH CONDITION OF ENVER HOXHA
"Top secret, of special importance"
Minutes of the meeting of the Political Bureau of the Central Committee of the Party of Labor of Albania, dated November 11, 1984
This meeting of the Political Bureau was called by the Secretary of the Central Committee of PPSh, Comrade Ramiz Alia, to inform the main comrades of the party leadership, about the health condition of Comrade Enver.
They gathered in the small break room, upstairs, and Comrade Ramiz's speech was transcribed.
COMRADE RAMIZ ALIA: The French are more inclined to the view that this condition is a consequence of a cardiac embolism. From an objective point of view, this does not play any role, but French specialists are convinced that all these phenomena came from the heart. Only on this issue were discussions between the French and our specialists, there were no other problems.
Our doctors, even with regard to the phenomenon of dragging the leg and twisting the hand, have thought that we are not dealing with any phenomenon of Parkinson's disease. Even in this matter, ours did not agree with the French.
They are of the opinion that with Comrade Enver, we are not dealing with this disease. The dragging of the leg and the trembling of the hand are a consequence of the weakening of the cardiovascular organs, especially the weakening of the heart.
The French specialist who spoke about Parkinson's expressed the opinion that such is his point of view, based on the data that was presented, that in order to give an accurate opinion, he asked to see the patient himself.
"Although we are not dealing with Parkinson's disease," he said, "I think that the cure against this disease, if proven, is well done."
From the point of view of therapy, the French therefore recommend the same medicines given by our doctors, with a very slight difference in the administration of any medicine of the same family.
For example, they know that Comrade Enver likes to use salt in his food, while our doctors have advised him not to eat it.
However, by giving him food without salt, he does not eat it. The French doctors say that in his conditions, especially us, we care that the patient eats all the necessary food, so let him take some salt, and after the bread, we give him medicine to discharge it.
Mirëpo ilaçi që iu tha për shkarkimin e kripës, atë e lodhte shumë. Kur tanët ua vunë këtë në dukje francezëve, ata e rekomanduan të përdorej një diuretic, me efekt të vonuar.
Këtu qëndronin ndryshimet në terapinë midis specialistëve francezë dhe mjekëve tanë. Asnjë gjë tjetër esenciale nuk ka midis tyre, dhe kjo është shumë pozitive, se tregon që trajtimi nga mjekët tanë, ka qenë dhe është shumë korrekt.
Megjithëse mjekimet edhe kundër Parkinsonit, shoku Enver i janë bërë në rregull, për të hequr merakun pardje biseduam me shokun Enver, që ta thërrisnin profesorin specialist për këtë sëmundje, por ai nuk ishte dakord, madje siç më tregoi Nexhmija, një ditë më parë, kishte biseduar edhe ajo vetë për këtë çështje me të.
“Përse të vijë”?!- na tha ai. Po ne i shprehëm mendimin se, nuk humbasim ndonjë gjë sikur të vinte, se francezët tani i dinë të gjitha këto që dinë mjekët tanë dhe ne do të marrim masa, që asnjeri të mos e marrë vesh një gjë të tillë, duke e sjellë mjekun francez si turist.
Sidoqoftë, me ca zor, por e bindëm. Kjo as shton as pakëson gjë, se mjekimet i janë bërë në rregull edhe kundër Parkinsonit, madje francezët thanë se keni bërë shumë mirë, që ia keni filluar edhe këtë kurë, mbasi ilaçi i përdorur, nuk sjell asnjë dëm edhe sikur mos ta ketë këtë sëmundje.
Të gjitha këto që jua thashë, shoku Enver i di, po jo në këtë shkallë shqetësuese që ju tregova. Kështu, për specialistin francez, që është thirrur të vijë, nuk i kemi thënë se do ta vizitojë për Parkinsonin, po për të parë mënyrën e dhënies së kurave.
Edhe për insuficiencë e theksuar kardiake, gjithashtu nuk i kemi folur me atë seriozitet që është gjendja e tij, dhe duhet njohur se kjo gjendje është shumë serioze, prandaj duhet të jemi të gjithë shumë të ndërgjegjshëm, megjithëse shokut Enver, ia kemi treguar në mënyrë të moderuar gjendjen e tij.
Terapia e re që është filluar, t’i bëhet, mund të sjellë ndonjë përmirësim, dhe ne urojmë që shoku Enver ta marrë veten. Po këtë do ta shikojmë. Në këto kushte, natyrisht edhe gjendja e tij shpirtërore ka ndryshuar. Shoku Enver është bërë i ndjeshëm. Ja, kur vajta pardje dhe po i flisja për pusin e ri fontanë, që është hapur, filloi të ngashërehet dhe u prek shumë.
Gjithashtu, sa sheh diçka në TV, preket. E tillë është edhe sëmundja. Në këtë gjendje ne kemi ndjekur e do të ndjekim rrugën, që të mos e rëndojmë me punë shokun Enver, mbi mundësitë e tij fizike të tanishme; do ta ngarkojmë me aq sa mund ta përballojë, për të mos i sjellë asnjë vështirësi.
Unë jam përpjekur për ta mbajtur në korrent të punëve, natyrisht shumë shkurt dhe pa e futur në hollësi. I shkoj vazhdimisht në shtëpi dhe ai vetë më merr ndonjëherë në telefon. Edhe shokun Adil, e merr në telefon, dhe ky gjithashtu i dërgon vetëm ndonjë material të domosdoshëm.
Pra duke marrë parasysh gjendjen e rëndë shëndetësore të shokut Enver, jam përpjekur të mos e ngarkoj, por ta vë në dijeni për problemet e aspektit politik, pa e futur në detaje.
Këtë praktikë do ta ndjekim edhe në të ardhmen, që të mos e rëndojmë. Madje tani na del problemi i Spartakiadës, që do të bëhet me rastin e 40-vjetorit të Çlirimit, ku është e domosdoshme që ai të marrë pjesë, pasi me daljen e tij në publik, e kërkon interesi i Partisë.
Në këtë manifestim të madh fizkulturor, do të jetë tërë populli dhe rinia e Tiranës, që ka dëshirë të shikojë Komandantin. Për këto arsye u detyrova ta shtroj para jush këtë çështje, mbasi jemi përpara situatave të reja.
Ne i kemi marrë të gjitha masat, për të siguruar daljen e tij para publikut të kryeqytetit, pa i krijuar asnjë vështirësi, se ecjen në tribunën e stadiumit, ia kemi siguruar ta bëjë në rrugë fare të shkurtër dhe horizontale, vetëm 6-7 hapa, derisa të zërë vend në kolltukun ku do të ulet dhe andej nuk do të lëvizë më, deri në mbarim të manifestimit.
Ndonjë shok mund të ketë mendimin që të shtyhet edhe ca ditë më tutje Spartakiada, por duhet kuptuar mirë, se këtu nuk kemi të bëjmë me një sëmundje gripi, fjala vjen që zgjat ca ditë, i sëmuri përmirësohet dhe del përsëri në punë.
Gjendja e shokut Enver është ndryshe. Ai po kalon tani disa vështirësi më të mëdha, nga sa kishte përpara, gjë që e vutë re të gjithë në seancën e parë të Plenumit të 9-të të Komitetit Qendror të Partisë, megjithëse atë ditë ai erdhi në mbledhje me këmbët e veta, kurse tani e ka më të vështirë të ecë.
Sidoqoftë, çështjen e daljes së tij në manifestim, do ta shohim, vetëm dua të them se kjo ka rëndësi të madhe, mbasi të gjithë dëshirojnë ta shohin atje, dhe jo vetëm populli i Tiranës, po i tërë Shqipërisë.
Në stadium ne do të vendosim për këtë qëllim aparaturat e televizionit, si në të gjitha rastet e këtij lloji. Prandaj do të përpiqemi ta rregullojmë daljen e tij, me qëllim që populli të gëzohet.
Megjithatë, çështjen do ta shohim ditët e ardhshme. Unë mendoj që edhe sikur ta shoqërojë njeri për krahu, nuk ka gjë. Pastaj e marrin të gjithë me mend, që si mosha edhe sëmundja, i kanë këto fenomene.
Sidoqoftë, për pjesëmarrjen e tij në Spartakiadë, kemi akoma edhe shumë ditë kohë për të vendosur, prandaj të mos shpejtohemi.
Të them të drejtën, nuk mundja ta mbaja vetë këtë shqetësim, prandaj ju mblodha t’jua thosha të gjitha këto që ta dijë, Byroja Politike.
Megjithatë, mjekët tanë janë në krye të detyrës dhe vetë shoku Enver, me shumë rigorozitet zbaton të tëra kurat që i japin ata. Të gjitha këto që thashë, duhet t’i mbajmë për vete.
Tani të vëmë të tëra forcat, për të kryer në këto kushte detyrat. Ky do të jetë edhe lehtësimi më i madh për gjendjen e tij, që të mos e shqetësojmë për problemet e mëdha që kemi përpara dhe që na shqetësojnë të gjithëve, por ca më shumë atë.
Prandaj, sa më shumë suksese të kemi në punët e Partisë dhe të shtetit, aq më tepër do të ndikohet pozitivisht dhe në përmirësimin e gjendjes shpirtërore dhe fizike të shokut Enver.
This will be good for him and this is now our main task. All the services we are doing and will do, and I hope that Comrade Enver will overcome this difficulty thanks to the care that is being shown and the medicines that have been provided to him, and to recover, which will be very important for the Party./ Memorie.al
Lini një Përgjigje