FLASH
Shkruar nga Pamfleti
On the fourth anniversary of the passing away of the well-known historian, researcher, writer and publicist Agim Musta (July 24, 2019), former political prisoner, his daughters Elizabeta and Suela gave the right and exclusive right to publish to the media online Memorie.al, of one of the author's most prominent publications, such as the 'Black Book of Albanian Communism'. This work contains numerous data, evidence, facts, statistics and arguments unknown to the general public, on communist crimes and terror in Albania, especially against intellectuals, in the period 1945-1991. The publication for the first time of parts of this book is also the realization of one of the bequests of the historian Agim Musta, who, from the beginning of 1991 until he passed away, for nearly three decades was engaged with all his powers , working to raise collective memory, through book publications and publications in the daily press. All that voluminous work of Mr. Agim Musta, concretized in several books, is a contribution of great value to the disclosure of the crimes of the communist regime of Enver Hoxha and his successor, Ramiz Alia. A good part of the publications of Mr. Agim Musta, is also translated into English. Thanking the two daughters of the late Musta, who chose Memorie.al, to commemorate their father, from today we are starting the publication, piece by piece, of the 'Black Book of Albanian Communism'. for uncovering the crimes of the communist regime of Enver Hoxha and his successor, Ramiz Alia. A good part of the publications of Mr. Agim Musta, is also translated into English. Thanking the two daughters of the late Musta, who chose Memorie.al, to commemorate their father, from today we are starting the publication, piece by piece, of the 'Black Book of Albanian Communism'. for uncovering the crimes of the communist regime of Enver Hoxha and his successor, Ramiz Alia. A good part of the publications of Mr. Agim Musta, is also translated into English. Thanking the two daughters of the late Musta, who chose Memorie.al, to commemorate their father, from today we are starting the publication, piece by piece, of the 'Black Book of Albanian Communism'.
Overseas Security Killings
As early as the summer of 1944, the Albanian communist security recruited corrupt elements in the Albanian armed forces and in the "Balli Kombëtar" and "Legaliteti" organizations, who were ready to kill their own fathers for money. A part of these elements, with very secret orders, allegedly escaped from the partisan lines and joined the shattered forces of Ball and Legality, who left Albania at the end of 1944. They were placed in immigrant camps in Italy and south and in Greece. The book "History of Albania", published in 1984, claims that in 1951 alone, the Albanian State Security organized 135 actions against anti-communist elements inside and outside the country, which resulted in 144 deaths.
Usually, elements active against the government of Tirana, prominent anti-communist politicians, fighters sent by foreign intelligence and people who enjoyed reputation inside and outside the borders of Albania were destroyed. Until the end of 1948, actions for the elimination of Albanians abroad were organized with the help of Yugoslav intelligence, while starting from 1949, until 1961, every action outside Albania and inside it was done through advisers of the Soviet KGB. The Albanian State Security played the role of the ordinary killer, while the diabolical projects and plans in such actions were prepared by the Soviet Intelligence advisers.
In the United States of America on December 3, 1949, the Chairman of the "Committee of Free Albania", Mit'hat Frashëri, who had just arrived from France, was found dead in his room at the "Vonthrop" hotel in New York. It is said that Mit'hat Frashëri died through poisonous gas thrown from the keyhole in the room where he slept. This suspicion is confirmed by the American FBI, through Colonel Lok. In the United States of America, Ahmet Kuka with the pseudonym "Ariu", one of the leaders of the most successful subversive groups, who came to Albania several times in the Labëria area, was also eliminated by the Albanian Security. Likewise, the former Albanian weightlifting champion Aleksandër Kondo, who escaped from Albania in 1985, was eliminated with a car "accident" in 1986.
Në Damask të Sirisë, janë eliminuar me anën e helmimit në fillim të viteve ’50-të, ish-komandanti i Batalionit të “Ballit Kombëtar” të Kavajës, z. Liman Karuli dhe ish-nënkomandant i Policisë së Tiranës, z. Man Kukaleshi, i cili dinte shumë “sekrete” për udhëheqësit e Partisë Komuniste Shqiptare.
Ne Greqi është asgjësuar me anën e helmimit, në fillim të viteve ’60-të, Izet Vrazhdua, një nga komandantët e forcave nacionaliste të Labërisë, i ardhur shumë herë në Shqipëri me misione antikomuniste. Në Zelandën e Re, është asgjësuar në vitet ’70-të, Islam Kulla, djali i Begë Kullës nga Turani i Korçës, i cili luftoi heroikisht me forcat komuniste të Brigadës së Parë, gjatë viteve 1943-1944. Në Çikago të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, është asgjësuar në mënyrë misterioze në vitin 1986, shkrimtari antikomunist Bilal Xhaferi, i arratisur nga Shqipëria në vitin 1968. Pas disa atentatesh të dështuara ndaj Bilal Xhaferit, më në fund Sigurimi Shqiptar, gjeti mënyrën e zhdukjes së tij, duke e helmuar në një spital që ishte shtruar për kurim.
Në vitin 1982, Sigurimi Shqiptar helmon në Romë, gruan e z. Sabaudin Haznedarit, i vetëvrarë po atë vit në qytetin e Rrogozhinës, ku kishte ardhur së bashku me Xhevdet Mustafën. Më 8 shtator të vitit 1984, vritet në një hotel të Beogradit nga Sigurimi Shqiptar, i riu Ilir Pavllo, pasi kishte dhënë një intervistë në një emision televiziv në TV e Titogradit, pas arratisjes nga Shqipëria.
Sipas pohimit të ish-gjeneralit të Sigurimit Shqiptar, Halim Xhelo, i burgosur dhe i varur në spitalin burg të Tiranës, nga Sigurimi shqiptar, janë asgjësuar jashtë shtetit rreth 50 persona. Këto vrasje janë mbuluar me një mjegullnajë, që vetëm hapja e arkivave të ish-ministrisë të Punëve të Brendshme të Shqipërisë, mund të hedhë dritë mbi ato vrasje të mistershme.
Lufta brenda llojit komunist
Mendimtari italian, Françesko Niti, thotë se komunistët janë terroristë të terrorizuar. Dikush tjetër, thotë se komunizmi ishte si Kronosi i Mitologjisë Greke, që ushqehej duke ngrënë bijtë e vet. Kjo është vërtetuar plotësisht dhe në historinë e Partisë Komuniste Shqiptare, që u themelua e fundit në Evropë. Vrasjet brenda llojit, filluan fill që pas krijimit të Partisë Komuniste Shqiptare, me 8 nëntor të vitit 1941. Seriali i vrasjeve ndaj drejtuesve të Partisë Komuniste, fillon me vrasjen e Qemal Stafës, Sekretar i Rinisë Komuniste Shqiptare, më 5 maj 1942.
Nga të gjithë të dhënat e botuara nga shtypi i kohës gjatë periudhës 1991-2006 nuk ka asnjë dyshim se Qemal Stafa, është asgjësuar me denoncim në organet fashiste, nga udhëheqja e Partisë Komuniste Shqiptare të asaj kohe. U ekzekutua dhe u vra në mënyrë misterioze në vitin 1943, një nga komunistët e parë, Zef Ndoja, në shtëpinë e të cilit, ruhej arkivi i Partisë Komuniste. U vra mbrapa shpine në Gllavë të Tepelenës në vitin 1944, një nga kryetarët e Grupit Komunist të të Rinjve, Anastas Lula (“Qorri”), po kështu në vitin 1944, vritet mbrapa shpine në luftën e Krujës, një nga drejtuesit e Partisë Komuniste, Mustafa Kaçaçi.
Në vitin 1944, vritet misteriozisht në qarkun e Dibrës, një nga drejtuesit e luftës komuniste, Mustafa Gjinishi. Në Vlorë, vritet nga shokët e tij pa asnjë motiv, një nga drejtuesit e Partisë Komuniste të qarkut, Neki Ymeri. Në vitin 1947, e asgjësojnë duke e djegur në kaldajën e Ministrisë së Punëve të Brendshme, një nga drejtuesit e njësive guerile të Tiranës, të periudhës 1942-1944, ish-majori i Sigurimit komunist, Galip Hatibi.
Në vitin 1946, u vra krijuesi i të parës parti komuniste shqiptare, të themeluar në vitin 1937, mësuesi Hasan Reçi. U ekzekutuan pasi ishin dënuar më parë nga gjyqi, me 10 vjet burgim, krijuesit e grupeve komuniste të Korçës, Andrea Zisi dhe Aristidh Qendro. Në vitin 1947, u gjet i vrarë në zyrën e tij anëtari i Byrosë Politike, një nga udhëheqësit e Partisë Komuniste shqiptare gjatë luftës, kryetari i Komisionit të Planit të Shtetit, Nako Spiru.
Në dy dhjetor të vitit 1948 arrestohet:
Nuri Huta, drejtor i propagandës pranë Ministrisë së Punëve të Brendshme.
Të gjithë krimet e kryera nga Partia Komuniste Shqiptare, deri në atë kohë, ju faturuan këtij grupi. Koçi Xoxe u dënua me vdekje dhe u ekzekutua më 11 qershor 1949, kurse të tjerët u dënuan me burgime të rënda. Në vitin 1951, asgjësohet Njazi Islami, kandidati i Komitetit Qendror dhe ish-ministër. U fol se vrau veten! Po në vitin 1951, u gjet i vrarë afër Elbasanit, Sali Ormëni, ish-zv/ministër i Punëve të Brendshme. Në fillim u tha se kish vrarë veten, pasi ishte penduar që qe nisur për t’u arratisur në Jugosllavi! Në vitin 1954, kur Mehmet Shehu u emërua Kryeministër, nxiti Enver Hoxhën, për goditjen e Tuk Jakovës, ish-Zv/kryeministër dhe anëtar i Byrosë Politike.
Së bashku me Tuk Jakovën, u përjashtuan nga Byroja Politike edhe ish-ministri Bedri Spahiu, i vetmi kritikues i Enver Hoxhës në Komitetin Qendror të Partisë së Punës. Në vitin ’57, Tuk Jakova dhe Bedri Spahiu, u dënuan, i pari me 20 vjet burgim dhe i dyti me 25 vjet burgim. Tuk Jakova, (sipas dëshmitares në gjyqin e Kadri Hazbiut), kompozitores Dhora Leka, e helmojnë në vitin 1959, në spitalin-burg të Tiranës, me urdhër të Mehmet Shehut.
Në vitin 1964, arrestohet dhe dënohet me 10 vjet burgim, gjeneral Gjin Marku, ish-anëtar i Komitetit Oendror të Partisë Komuniste. Gjin Marku ridënohet edhe me 10 vjet burgim dhe vdes në burgun e Burrelit. Në vitin 1960, një nga gjeneralët më të aftë të Sigurimit komunist shqiptar, Hilmi Seiti, shok i ngushtë i Kundëradmiralit Teme Sejko, helmohet se nuk pranoi të merrte përsipër rolin, që luajti Teme Sejko në komplotin e sajuar nga Enver Hoxha, Mehmet Shehu dhe Kadri Hazbiu.
Në vitin 1966 ish-gjenerali i Sigurimit të Shtetit, Halim Xhelo, dënohet me 15 vjet burgim dhe më vonë u gjet i varur në spitalin-burg të Tiranës. Në vitin 1956, në Tiranë u organizua Konferenca e Partisë së Punës (Komuniste) për kryeqytetin, që do t’i paraprinte Kongresit të Tretë të Partisë. Enver Hoxha, me anën e gruas së tij Nexhmies, që e kishte bashkëpunëtore të ngushtë në punët e shtetit dhe të partisë, organizoi me elementë naivë në Konferencë, një debat kundër kultit të individit, nën shembullin e Partisë Komuniste Sovjetike, të drejtuar në atë kohë nga Nikita Hrushov.
Debati në Konferencën e Tiranës, papritur e pa kujtuar doli jashtë kornizës të organizuar nga Nexhmije Hoxha dhe mori përmasa të frikshme për pushtetin e Enver Hoxhës. Ai erdhi urgjentisht në Konferencë, duke ndërprerë pushimet që po kalonte në Vlorë dhe me “kërbaç të hekurt” në dorë, godit shumë kuadro të partisë-shtet, si; Pajo Islamin, Vehip Demin, Ihsan Budon etj., të cilët u arrestuan, u nxorën para një gjykate me dyer të mbyllura dhe u dënuan me burgime dhe internime të zgjatura. Po kështu në vitin 1956, u nxorën para një gjyqi ushtarak, Liri Gega, ish-anëtare e Byrosë Politike të Partisë Komuniste Shqiptare, Dali Ndreu, gjeneral dhe komandant i Korparmatës së Parë dhe Petro Bollati, ish-drejtor i Sigurimit të Qarkut të Shkodrës. Të tre u dënuan me vdekje dhe u ekzekutuan brenda javës.
Më 27 maj të vitit 1961, u dënuan me vdekje së bashku me Teme Sejkon, një grup kuadrosh të partisë-shtet. Në vitin 1973, u dënuan me burgime të rënda, ideologët e Partisë së Punës, anëtarë të Komitetit Qendror, Fadil Paçrami dhe Todi Lubonja. Ishte koha, që diktatori Hoxha, ishte goditur nga një iktus (hemorragji cerebrale) dhe në qarqet e larta partiake, po konturoheshin grupime rivale, për të marrë pushtetin në dorë, pas vdekjes së diktatorit. Grupimi më i fuqishëm ishte ai i trashëgimtares legjitime, Nexhmije Hoxhës (Xhuglinit), që kishte në krahun e djathtë shokun e saj intim të rinisë, anëtarin e Byrosë Politike, Ramiz Alinë, për të cilën flitej se për shumë vjet, ishte dhe shefi i Policisë sekrete të Enver Hoxhës.
Një grupim tjetër i fuqishëm, ishte klani i kryeministrit Mehmet Shehu, më në krye Kadri Hazbiun dhe një tufë ish-gjeneralësh të Ministrisë së Punëve të Brendshme. Grupimi i tretë, më pak homogjen dhe më pak i përgatitur nga ana politike për qeverisjen e vendit, ishte ai ushtarak, më në krye ministrin e Mbrojtjes, Begir Ballukun. Grupimi i tretë kishte një avantazh që nuk e kishin dy grupimet e para, ata urdhëronin një ushtri të armatosur deri në dhëmbë dhe të bindur verbërisht ndaj urdhrave të tyre.
Në rast vdekje të diktatorit, grupimi i tretë, mund të ndërhynte kundër rivalëve të tij, për të marrië pushtetin, me anën e një grusht shteti ushtarak. Këtë rrezik, e nuhatën grupimi i Nexhmije Hoxhës dhe i Mehmet Shehut, të cilët megjithëse i qëndronin njëri-tjetrit me thikë mbrapa shpine, u bashkuan me këtë rast, për të shpartalluar grupimin ushtarak.
Në vitin 1974 me akuza nga më absurdet që mund të ekzistonin, u godit Ministria e Mbrojtjes, duke dënuar me vdekje ministrin Beqir Ballukun, shefin e Shtabit të Ushtrisë, ish-gjeneralin Petrit Dume, dhe drejtorin e Drejtorisë Politike, ish-gjeneralin Hito Çako. U burgosën me dhjetëra oficerë të lartë dhe disa qindra u nxorën në lirim. Midis të dënuarve me burgime të rënda ishin:
Shumë prej të cilëve humbën dhe jetën në burgun e Burrelit, si Abaz Fejzo, Vaskë Gjino, etj. Pas eliminimit të grupit të ushtarakëve, në vitin 1975 u arrestuan dhe u goditën me “shpatën e demokleut” nga Enver Hoxha, pjesëtarët e “Grupit Ekonomik”, ku bënin pjesë ish-zv/kryeministrat Abdyl Këllezi dhe Koço Theodhosi. Përveç tyre, në këtë grup bënin pjesë edhe ministrat Kiço Ngjela dhe Vasil Kati. Dy zv/kryeministra u dënuan me vdekje dhe u ekzekutuan, ndërsa Kiço Ngjela dhe Vasil Kati, u dënuan me dënime të rënda.
Me “Grupin ekonomik”, komplikuan dhe anëtarin e Komitetit Qendror dhe sekretar i Komitetit të Partisë për rrethin e Fierit, Pirro Gusho, për të cilin u tha se vrau veten. Një tjetër personalitet i eliminuar ka qenë Koço Tashko, i dërguari i Kominternit në Shqipëri, që nga vitit 1937. Kryetar i Kontrollit të Revizionimit të Partisë. Arrestohet në vitin 1961 dhe dënohet me 10 vjet burgim. Pasi lirohet nga burgu, vdes në internim në fermën e Thumanës.
Pas eliminimit të grupimeve të mësipërme, shigjetat e padukshme u drejtuan kundër klanit të Mehmet Shehut. Sipas pohimeve të rojës personale të tij, Ali Çenos dhe të vetë djalit të Mehmetit, Bashkimit, Mehmeti ishte vënë në një survejim të vazhdueshëm dhe pothuajse të hapur, nga ana e grupit kryesor Nexhmije-Ramiz. Çdo lëvizje dhe bisedë e tij, regjistrohej dhe kontrollohej. Ish-kryeministri, jetonte në një gjendje ankthi. Vetëm një gjë mund ta shpëtonte Mehmet Shehun, vdekja e Enver Hoxhës.
Atëherë rruga për kryetarin e partisë-shtet, ishte e hapur dhe hakmarrja e tij ndaj klanit Nexhmije-Ramiz, do të ishte gjakësore dhe askush s’mund ta ndalonte. Parashikimi i një profesori mjek anglez, që kishte ardhur në Tiranë në mënyrë tepër sekrete, se diktatori Hoxha nuk do të kishte vdekje të shpejtë, por sistemi i tij nervor, do të vinte gjithmonë duke u acaruar dhe mjerë ata që kishte pranë, u vërtetua plotësisht.
Është mëse e vërtetë se në momente ndriçimi, Enver Hoxha jepte direktiva për punën e shtetit dhe të partisë dhe për asgjësimin e atyre që ai parashikonte se mbas vdekjes së tij, do të ishin të rrezikshëm. Metodat dhe kurthet, i përpunonte binomi Nexhmije-Ramiz. Kështu ia ngritën kurthin Mehmet Shehut, ish-kryeministrit për 27 vjet të Shqipërisë. Për vdekjen e tij më 17 dhjetor të vitit 1981, ekzistojnë disa variante, por më të besueshmit janë:
1) Mehmet Shehu, është helmuar nga gruaja e tij, Fiqrete Shehu (Sanxhaktari), të cilës iu premtua mos prekja e saj dhe e djemve pas eliminimit të Mehmetit, në qoftë se Fiqiretja merrte përsipër këtë detyrë, që ia ngarkonte partia, pasi ishte “vërtetuar” plotësisht që Mehmet Shehu, ishte poli-agjent i Fuqive Imperialiste Revizioniste. Komunikata zyrtare e partisë-shtet, që u shpall më 18 dhjetor, thoshte se kryeministri Mehmet Shehu, vrau veten në një moment nervozizmi.
2) Mehmet Shehu, është asgjësuar nga krahu i djathtë i tij, Kadri Hazbiu, i cili kishte nuhatur se grupimi i tyre, pritej të goditej nga dita në ditë. Ai e tradhtoi Mehmet Shehun dhe mori përsipër kryerjen e ekzekutimit të tij.
3) Mehmet Shehu, killed himself on the night of December 17, 1981, after the destructive criticisms that were made to him in the party plenum and Enver Hoxha's refusal to meet him that night. Just like a scorpion that surrounds itself with fire, stings itself and destroys itself, so did the sadist Mehmet Shehu, commit suicide.
After the murder of Mehmet Shehu, the former Minister of Internal Affairs, Feçor Shehu, the former Minister of Health, Llambi Zeçishti, the former Minister of Foreign Affairs, Nesti Nase, and many senior officials of the Ministry of Works were arrested and sentenced to death. of the Interior, such as Llambi Peçini, Bato Karafili, Mihallaq Ziçishti, Idriz Seiti, etc. The circuit of this vicious circle was closed by the execution of Kadri Hazbiu in 1983. The terrorist communists started and ended their lives with blood. / Memorie.al
Lini një Përgjigje