FLASH
Shkruar nga Ylli Pata
We have not had a judiciary that has had strong power over the country's developments until today...
In fact, everything is politics, although things in an ethical system such as democracy have separate names. Since ancient times, justice has been a power that has shaken foundations, in every ancient organization or empire, to modern states with universal elections, justice has been an engine of the state that has nurtured or influenced political development. According to cases, there have also been clashes, even very strong ones, to the most extreme point. Where sometimes one and sometimes the other have prevailed and won or even lost.
We have not had a justice system that has had a strong power over the country's developments until today. It has been politics that has prevailed and turned justice into a blind tool. Every time there was room for "independence mushrooms" someone like Enver Hooxha emerged and dissolved the Ministry of Justice, or Sali Berisha who sought to take Zef Brozi, the head of the Supreme Court, hostage, or call the Chief Prosecutor of the Republic a "boulevard whore". For a few years now, we have been experiencing through SPAK a monstrous power that has the ability to destroy careers, lives, pores and influence the political environment of the country. But how real can this really be?
In fact, we are not in a field that has not been plowed. The West, to which we want to belong, faces a permanent challenge every day between political fusion in justice and vice versa.
But to bring a more understandable picture to us, to our terrain, it is enough to look at the situation in our neighboring country, Italy, where we understand it better, as many have followed these developments, which have been spectacular from time to time.
In 1992, as is known in Italy, a major investigation took place by a group of Milan prosecutors into the corruption of the main parties that held power in the country. The so-called "Penta partiti" (five parties).
The investigations brought a huge avalanche that swept the old political class, wiping out almost the entire old political class with a few summonses, arrests, and fewer trials.
But in reality, Mani Pulite, although it brought about a great development not only in Italy, but also in Europe and beyond, in the logic of finding corruption in politics, failed to bring uncorrupted politicians to the top. On the contrary!
Silvio Berlusconi, the closest man to the most accused politician from the old system, was voted into office.
As soon as he entered office, a series of investigations began against him that lasted as long as he was alive. Berlusconi turned this phenomenon from a weak point into his strong point, waging a permanent political battle with the judiciary.
Por nuk është vetëm Berlusconi i vetmi politikan i lartë që është përplasur me drejtësinë gjithë kohën. Ka politikan të së majtës dhe të djathtës, të qendrës dhe ekstemeve, të cilët nga përkrahës të zellshëm të drejtësisë “jacobine” janë kthyer në viktima të sistemit.
Themeluesi i Lëvizjes pesë Yje, Beppe Grillo, është realisht viktima më e madhe. Partia e të cilit u ngrit mbi kudhrat politik të antimafias dhe antikorrupsionit, por më në fund komediani politikan ran ga një çështje penale fatkeqe e të birit ndaj një vajze të mitur.
Sipas mjaft gjasave, çështja në fjalë mund të ishte një rast i montuar, i prodhuar në epruvetë në mënyrë perfekte nga mjeshtra për ta rrëzuar.
Shumë thonë se ka qenë e tillë, por Grillo nuk e kishte mundësinë për tu mbrojtur apo kundërsulmuar mbi këtë montim, nëse ka qenë i tillë. Pasi kishte agresuar kundërshtarët në mënyrë më të egër sapo një prokuror kishte hapur çështje.
Matteo Renzi, sot është lideri i një partie të vogël të koalicionit të qendrës së majtë. “Italia Viva” quhet. Para disa vitesh ka qenë kryeministër i Italisë dhe lider i partisë më të madhe të së majtë: Partia Demokratike. Renzi, një politikan i shkathët ambicioz arriti të rrisë kuotat e së majtës, duke sjellë më shumë qendër në politikën e tij. Aty u ndëshkua nga armiqtë e shumtë. Një hetim i hapur në qytetin e tij të lindjes ku ka qenë edhe kryebashkiak, Firenze, goditi jo vetëm atë personalisht, duke i shkatërruar karrierën pore dhe familjen e tij.
I futën në burg babain dhe mamanë, për mashtrime faturash fiskale. i hetuan fondacionin e partisë dhe kontrolluan shtëpitë e zyrat e të gjithë bashkëpunëtorëve. Mediat, siç ndodh shpesh i bënë gjyqin publik, por Renzi mbajti qëndrim duke i konsideruar akuzat e padrejta. Në fund, në të gjithë shkallët e gjyqësorit ai fitoi. Prindërit u liruan, por jeta e tyre nuk ishte si më parë. Renzi u rrëzua nga kryeministër e Giorgia Meloni erdhi në qeveri duke sulmuar kundërshtarin e tij.
Sot këta politikanë janë përballë. Meloni ka nën hetim thuajse pjesën më të madhe të qeverisë. Një ministre e saj, përkatësisht Daniela Santanchè është e akuzuar nga prokuroria për mashtrim fiskal. Meloni jo vetëm nuk e largoi por e mbrojti, duke bërë një betejë me drejtësinë.
Para disa ditësh mazhoranca miratoi një ligj ku vendosi ndarjen e karrierës. Ku një prokuror apo një gjykatës nuk mund të bëjë as analistin, e as opinionistin apo një zanat tjetër.
Megjithatë, duhet thënë se sa e fortë ka qenë reagimi i politikës, aq më i fortë është bërë krijimi i një opininoni apo lobingu nga një numër prokurorësh dhe gjykatësish që nuk pushojnë të bëjnë betejë për një politikë të pastër. Mjaft prej tyre janë bërë depuetë, senatorë, madje Pietro Grasso, një nga ikonat e prokurorisë antimafie arriti të bëhet edhe president i Senatit.
Italia natyrisht nuk është e vetme, pasi kemi pasur këtë panoramë edhe në SHBA në rastin e hetimeve ndaj Trump, Biden apo Hillary Clinton, pore dhe në Francë, apo vende të tjera.
Today, as we speak, the Prime Minister of Spain, Pedro Sanches, is under attack from the judiciary, while he considers it politics through the judiciary. This war is apparently part of the system, but the courts, they do not move, but put their stamp, which everyone respects...
Lini një Përgjigje