FLASH
Shkruar nga Pamfleti
The opposition, like the old one, or even the new one, is an incubator opposition. Just like those chickens that live in batteries where they are heated with electricity, breathe with electricity, fed in series with a transmission belt, these oppositions also stay in their "shelters" in Tirana, and when they come out, they do so simply for a television performance.. .
These days, a strong noise has been noticed in the networks, where there is a clash between the "new" opposition segments.
What stands out the most is the quarrel between Altin Goxhaj, who has set up a political initiative that seeks to turn it into a subject, with Adriatik Lapaj, who is building the infrastructure of a new party.
The clash between them is quite bitter, one accuses the other of being a 'remake' of Mjafti of 2005, the other as a caricature of Sali Berisha's ruthless opposition.
This is, in reality, only a segment of the big panorama of an opposition that does not grow, cannot walk on its own feet, falls and is killed as soon as it takes its first steps. And then, parts of the opposition energy, after spending a lot of kilowatts cursing Edi Rama, start throwing mud at each other.
Forgetting that in this state, the political attack on Edi Rama and his majority, only factors and strengthens it. When in fact, the people in their minds in the majority, are quite ready to make the change by overthrowing this ruling majority. They just want to know who will replace him.
The biggest problem, like the opposition that is in the pot, that is, in the Parliament, in the media, in the circle of daily politics, but also the one that is outside and does not have the power of the former, is only one. Its disconnection and great distance from the territory, from the people, from their problems.
See what is happening in the Kukës by-elections. Sali Berisha takes the candidates out of his pocket, where most of them don't even live in Kukës, while there is a missing person connected to the political structures, the community, their breathing, etc.
Staying in the incubator, these oppositions, as soon as they get out and take the first steps, they get very sick, get all the possible viruses, and no injection helps them. Fixed, like the birds that the peasants buy for fun, die as soon as they start to live independently.
An opposition has to live with its feet firmly planted in the territory on the first day, to receive antibodies, even though it may be difficult for a while. But then, these antibodies will give him the right immunity to deal with the viruses thrown by the majority.
But who are these antibodies?
Nothing but infatuation with people and their problems.
The opposition of the incubator, even when it dealt with people's problems, or fought some of them, stopped them when it did not benefit politically.
The opposition has never found the right way to address and solve people's concerns, as they only had the problem with themselves, how much they benefit politically. That's why people have no hope.
Për këdo është e njohur beteja e famshme e banorëve të Astirit. Opozita e bëri betejë publike, duke ndaluar edhe punimet për unazën e re. Thelbi i shqetësimeve të njerëzve që ju prishën shtëpitë ishin se ato banesa, nuk po trajtoheshin me vlerën reale nga shteti. Opozita e braktisi këtë betejë, sapo pa që nuk fitonte gjë elektoralisht. Kur krejt natyrshëm duhet ta vazhdonte betejën, ndoshta jo politikisht por me rrugët që ofron sistemi, duke ju ofruar asistencë ligjore, për ta çuar ankesën deri në Gjykatën e Strasburgut. Sa mirë Lulzim Basha dhe familja e tij e çoi në Strasburg hotelin që ja prishi Edi Rama në Vlorë dhe mori 13 milionë euro? Pse nuk e bëri këtë edhe për banorët e Astirit? Kështu edhe me çështjet e tjera. Pse çështja e Teatrit Kombëtar nuk u çua në Strasburg, siç ndodhi për oallatin e familjes?
Sepse nuk kanë pasur interes, e thjeshtë. Politika në fund të fundit është interes, por këtë interes e kanë edhe njerëzit që ndjekin zhvillimet më mirë se analistët e deputetët, që kujtojnë se vdes populli për ta kur i sheh në televizion.
Shikoni si flasin në media, edhe këta të rinjtë opozitarë. Fiks si zogj inkubatori, rrecitojnë përmendësh, madje aktrojnë, e kur dikush i ndërpret, bllokohen. Sepse nuk e njohin realitetin e njerëzve dhe bashkë me ta të flasin realisht si mund të zgjidhen problemet. Se në fund të fundit, edhe po erdhi opozita në pushtet sot, nuk i zgjidh dot sa hap e mbyll sytë. Duhet një proces, duhen menduar dhe gjetur rrugët për t’i zgjidhur. E këto rrugë duhet ti gjejnë që sot, duke folur me njerëzit, duke vuajtur me to, duke jetuar brenda tyre. Ta ndjejnë qytetarët se këta politikanë janë pjesë e tyre, ndryshe sa për kastë, atëherë njerëzit nuk duan riciklim. Pasi po erdhi një kastë tjetër, do të rrijë sa aktualja e problemet nuk marrin asnjëherë rrugën e zgjidhjes. Do Adriatik Lapaj apo edhe të tjerët vërtetë që të ndërtojnë një opozitë të re? Të mos rrijnë në televizione, por të zbresin në territor, në lagje, qytete e fshatra e të flasin me njerëzit. Të cilët dijnë më mirë sesa Lapaj se si zgjidhen hallet e tyre, thjesht ata nuk e bëjnë dot se nuk kanë përfaqësues. Një politikan, sidomos një opozitar, nuk është një orator apo gjeni, thjesht një përfaqësues, përcjellës i mendimeve dhe qëndrimeve, së bashku me zgjidhjet që kanë njerëzit. Ndryshe nga qytetarët që merren me përditshmërinë e halleve të tyre, një përfaqësues, thjesht ka kohën dhe vendosmërinë, natyrisht edhe diturinë për t’i çuar këto shqetësime në rrugën e zgjidhjes. Duke ndenjur në studio, zyra, rrjete, e lokalet e qendrës së Tiranës, apo mjediset diplomatike, ata janë thjesht zogj kapanoni, u mungon ajri, uji, guri dhe jeta reale. Sa të shkelin, do të sëmuren, siç ndodh me të gjithë krijesat artificiale./pamphlet
Lini një Përgjigje