FLASH
Shkruar nga Pamfleti
In the column "Legends Speak", former national team midfielder Migjen Basha recalls his memories and journey with the red and black jersey, a story built on expectation, sacrifice and absolute dedication.
From the long wait to wear the red and black jersey, to the historic nights that led the National Team to its first qualification for a European Championship, Migjeni dwells on the emotions, challenges and pride of being part of a generation that wrote golden pages in the history of Albanian football.
A story that connects the past with the present and conveys the values that the red and black jersey should always carry: sacrifice, discipline, and faith.
Migjen Basha of Albania
– Do you remember the moment when you received the invitation from Albania to represent the red and black colors? What was it like, can you tell us about it?
I remember the moment very well, because for those who were supposed to be part of the national team, there were problems with Albanian passports. At that time I had a Swiss passport. My procedure there was very long and I lost three years away from the national team.
The whole procedure was advanced when De Biasi approached Torino. It was advanced because they wanted me to be part of Albania as soon as possible. I remember it very well, because even though it was a long time ago, I got the green light shortly before the match with Norway, in March 2013.
That whole time was a bit stressful because at no point did I know when it would really be the green light for me. From that moment on, I was part of the National Team and the doors opened for all the guys from Switzerland who were then coming to the National Team.
– What is the moment you will never forget from wearing the red and black jersey?
The moment when the match in Armenia ended after it gave us qualification for Euro 2016. That was the best moment. The three days before Armenia were very stressful, because we lost against Serbia in Elbasan. It was more difficult, because it was hard for us to lose against Serbia as well.
The moment the match in Armenia ended was a great joy for everyone, because it was the first time. At that moment, no one expected Albania to be second in the group after Portugal, because we were in a difficult group. It was a great joy.
– Which match was the most difficult for you with the National Team and why?
The most difficult in terms of the result is the match against Serbia, when we lost 0-2 in Elbasan, because it was in the last moments. We all thought that the result would be 0-0, then we conceded a goal on a counterattack and lost hope. That was the most difficult moment and it makes it doubly difficult that we lost against Serbia.
– You started with a win in the transfer to Norway and ended with a loss to Iceland. What is your regret with the national team in the 34 matches played?
Pengu më i madh është fakti që vendosa të largohem nga kombëtarja disa muaj para inagurimit të stadiumit “Air Albania”. Dhe nuk e kam pasur fatin që të luaj një ndeshje në këtë stadium. Sepse realisht, kur e sheh një ndeshje sot në televizor apo në stadium, është një moment shumë i mirë dhe atmosfera është shumë e mirë.
Pavarësisht se unë i kujtoj me shumë mall edhe momentet që kemi qenë në “Qemal Stafa”. Edhe atëherë ka qenë atmosfera super. Fakti që nuk kam luajtur një ndeshje në stadiumin e ri e kam disi peng. Por të gjitha momentet që kam pasur me Kombëtaren kanë qenë super.
– Tetor 2015, Jerevan, Armenia kundër. Na përshkruaj pak atë fitore historike që na kualifikoi në Europian për herë të parë.
Të thashë, kemi pasur shumë stres në ndeshjen përpara Armenisë sepse humbja me Serbinë bëri që mos të ishim të qetë. Në fillim të ndeshjes u ndje, sepse Armenia pati raste për të shënuar. Nëse shënon në fillim, kthehet në problem më pas. Realisht patëm fat që u bë 0-1 për ne dhe më pas 0-2, 0-3 final. Dhe kjo na bëri të liroheshim dhe të gëzoheshim për kualifikimin në Europian.
– Ndeshjet me Armeninë janë të veçanta për ju edhe për një arsye tjetër. Më parë ndaj këtij kundërshtari kishte debutuar me Shqipërinë edhe Vullneti, vëllai yt. Si u ndjeve si vëlla për të?
Krenari e madhe sepse Vullneti ishte në momente të mira të karrierës. Kam qenë lojtari i parë që vija nga Zvicra sepse pastaj u hapën dyert dhe erdhën Vullneti, Abrashi, Taulanti, Ajeti. Ishte krenari e madhe. Por fatkeqësisht, pastaj Vullneti pati probleme dhe nuk i shkoi si duhet. Po prapë se prapë, luajti një ndeshje me fitore. Ka filluar mirë, ka mbaruar mirë dhe u largua. Prapë se prapë jam krenar.
– Për të qëndruar tek emocionet. Na trego pak më shumë për Euro 2016. Ndjesia kur mësove se kishe emrin në listë, eksperienca në Europian, fitorja me Rumaninë.
Emocionet ishin të ndryshme. Në Austri ishim diku te 27 lojtarë, nuk më kujtohet mirë. Dhe në fund të përgatitjeve, 4 lojtarë duhet të largoheshin sepse lista përfundimtare nuk dihej. Ka qenë stres jo vetëm për mua, por për të gjithë sepse nuk e kishim të sigurt kush do të ishte në listë.
Momenti kur doli emri, që do të isha pjesë e finaleve, ka qenë shumë gëzim. Në ndeshjet me Zvicrën dhe Francën nuk kam qenë titullar, por në ndeshjen me Rumaninë isha në fushë, ku edhe fituam. Kemi bërë një fitore që pas asaj, nuk e dinim nëse kishim ende shanse për t’u kualifikuar më tej. Ka qenë një eksperiencë shumë e madhe dhe e mirë për ne.
– Nëse do ishe para një zgjedhjeje, për të qenë pjesë e Euro 2016 apo Euro 2024, cilën do zgjidhje?
Euro 2016. Nuk e ndërroj sepse ishte hera e parë për ne. Ndoshta nuk kishim shanse në fillim sepse kishim Portugalinë, Danimarkën, Serbinë. Pastaj ishim ne dhe Armenia. Por pavarësisht asaj që ndodhi me Serbinë, ne kemi qenë një skuadër që fituam në Portugali 1-0, kemi bërë 0-0 me Danimarkën në transfertë dhe 1-1 me danezët këtu. Nuk ishte e lehtë për kundërshtarin dhe për ne. Nuk e ndërroj. Ai grup ka qenë tepër i mirë dhe angazhimi e ka bërë që ne të kualifikoheshim për në Euro 2016.
Migjen Basha për Kombëtaren aktuale
– Si e sheh sot Kombëtaren shqiptare, nga përvoja jote si ish-lojtar?
E shoh shumë mirë. Këto rezultate nuk janë rastësi. Besoj që puna e tanishme, që Kombëtarja ka rezultate pozitive ka nisur shumë më herët. Shihet edhe te përmirësimi i infrastrukturës, te kushtet. Ne kemi pasur kushte më ndryshe atëherë.
Po shihen rezultatet që vijnë avash-avash. Sa i përket kualitetit të lojtarëve, kemi lojtarë si Broja, Asllani, Gjimshiti. Më pëlqen shumë Mitaj në krah, qetësia e tij. Kualiteti është shumë i mirë sot dhe besoj se kemi shanse për kualifikim.
– A ka një lojtar aktual që të kujton stilin tënd në fushë?
Të them të drejtën e vështirë ta them sepse janë më të mirë tani sesa ne që ishim atëherë. E kam thënë gjithmonë dhe fakti që ne kishim angazhimin, Lila, Abrashi, Xhaka, Memushaj. Ne kemi qenë shumë punëtorë. Ndoshta kualiteti është më i mirë sot, nuk është kritikë për tani. Ne kemi qenë një skuadër punëtore, tani kemi më shumë kualitet. Sot skuadra është ndryshe.
– Sa shanse ka ky ekip te kalojë fazën e play-offit dhe të bëjë realitet ëndrrën botëror?
Me % nuk mund ta them, por skuadra i ka të gjitha kualitetet për t’i fituar ndeshjet edhe jashtë.
– Nëse sot do ishe në dhomën e zhveshjes para play-offit. Çfare do t’i thoje ekipit?
E para është guximi. Shpresoj që në atë ditë të jenë të gjithë në super formë dhe besoj se do jenë sepse nuk ka dy ndeshje. Është vetëm një ndeshje direkt dhe uroj të jenë të gjithë në formë. Pavarësisht se kush është titullar, apo në pankinë, të gjithë duhet të jenë bashkë dhe synimi të jetë një për të gjithë.
Trashëgimia e Migjen Bashës dhe aktualiteti
– Çfarë do të thotë sot për ty të jesh pjesë e historisë së Kombëtares?
E vështirë ta përshkruaj të them të drejtën. Ne realisht gjithmonë kur na takon dikush në Tiranë apo jashtë, na shohin si legjenda. Gjë që mua nuk më pëlqen sepse për mua është e tepërt. Fakti që kam qenë pjesë e asaj skuadre, historisë është një krenari e madhe për ne të gjithë. Jam shumë krenar që kam qenë pjesë e asaj skuadre në ato momente.
– Cilën vlerë nuk duhet të humbasë kurrë fanella kuqezi?
Besoj e para është sakrifica. Pastaj vjen disiplina. Ne kemi bëre sakrificë. Kushtet që kemi pasur, jo se kanë qenë katastrofë, por kanë qenë më ndryshe se sot.
– Me çfarë po merresh aktualisht?
I work for the Lausanne team in Switzerland. I am a collaborator on the first team staff. I also have a dual role with the U-21 team. I collaborate with both teams, I work with both and we prepare training and matches together.
– You have developed all the UEFA coaching course licenses in Albania. How do you assess the level not only of the lecturers, but of the entire course from UEFA B to UEFA Pro now?
I started with the UEFA B course, then A and now PRO. The value of the instructors has also increased a lot. Now I am lucky enough to take lessons from Alban Tafaj and Sulejman Starova who are here. In addition to football, we also learn about other topics such as sports psychology, communication, etc. All the instructors are of great value and it is something that helps us in the future.
Short questions
– Who named it?
My uncle left me the name, who unfortunately is no longer alive today.
– Your debut with the National Team — excitement or pressure?
Emotion.
– One word that describes the red and black jersey?
Sacrifice.
– The coach who has influenced you the most in the National Team?
De Biasi.
– The teammate you connected with the most?
It's difficult because I have good relations with everyone. But in recent years I have had more relations with Berisha, Cana, Mavraj.
– The game you would replay one more time?
With Italy. Defeat in Shkodra.
– The match where you felt the most support from the fans?
With Romania in the European Championship.
– The national team today: stronger or more mature?
Stronger.
– What should never be missing from a National Team player?
Persistence.
– In one sentence: what is the National Team for Migjen Basha?
It's my house.
Lini një Përgjigje