FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Ish-drejtori i Fierzës dhe Komanit, ish-ministër i Ndërtimit dhe një nga figurat më të spikatura të energjetikës shqiptare, largohet duke lënë pas veprën, integritetin dhe kurajën për t’i qëndruar përballë pushtetit kur pak vetë guxonin.
Ka njerëz që kalojnë nëpër institucione dhe lënë pas vetëm emrin në një dokument. Ka të tjerë që lënë pas vepra, të cilat vazhdojnë të flasin edhe kur ata nuk janë më. Ismail Ahmeti i përkiste kësaj kategorie të rrallë.
Me ndarjen e tij nga jeta, Shqipëria humbi një nga figurat më përfaqësuese të sektorit energjetik, një nga njerëzit që e lidhi jetën e tij me veprat më të mëdha industriale të vendit dhe me një epokë kur hidrocentralet nuk ishin vetëm burim energjie, por simbol i krenarisë kombëtare.
Ismail Ahmeti mbajti mbi supe përgjegjësi të mëdha. Ai drejtoi hidrocentralet e Fierzës dhe Komanit, dy prej veprave më të rëndësishme energjetike të Shqipërisë. Në një kohë sfidash teknike, ekonomike dhe politike, ai u dallua për profesionalizëm, përkushtim dhe karakter. Më pas shërbeu edhe si ministër i Ndërtimit, duke mbetur gjithmonë një njeri i lidhur me punën konkrete, me veprën dhe me përgjegjësinë publike.
Por Ismail Ahmeti nuk do të kujtohet vetëm për postet që mbajti. Ai do të kujtohet për kurajën e tij. Në një kohë kur pak vetë guxonin të kundërshtonin vendimmarrjen e pushtetit, ai pati forcën morale të shprehte bindjet e tij dhe të mbrojë atë që e konsideronte të drejtë. Ishte nga ata njerëz që nuk e matnin vlerën e fjalës me interesin e çastit, por me ndërgjegjen e tyre.
Brezi i inxhinierëve dhe drejtuesve të asaj kohe ndërtoi vepra që edhe sot mbajnë peshën e ekonomisë shqiptare. Ismail Ahmeti ishte një prej tyre. Ai i përkiste atij brezi që besonte se detyra publike ishte shërbim dhe se puna duhej të linte gjurmë.
Sot, kur emri i tij i bashkohet kujtesës së atyre që ndërtuan Shqipërinë moderne, mbetet respekti për njeriun, profesionistin dhe drejtuesin që nuk iu shmang kurrë përgjegjësisë.
Familjes, miqve, bashkëpunëtorëve dhe të gjithë atyre që e njohën, u shprehim ngushëllimet më të sinqerta.
Vepra e tij mbetet. Kujtimi i tij do të jetojë gjatë në historinë e energjetikës shqiptare dhe në kujtesën e atyre që patën fatin ta njohin.
Lamtumirë, Ismail Ahmeti.
Nderim për jetën, punën dhe kurajën tuaj./Pamfleti
Lini një Përgjigje