FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Memorie.al/ publishes some archival documents, extracted from the Central State Archive in Tirana (the fund of the former Central Committee of PPSh), which also houses the personal archive of the former leader of communist Albania, Enver Hoxha, who in his political diary, which belongs to a long period of time, starting from May 1967, until December 1983, he kept notes on the events of the Middle East, such as; the long Israel-Palestine conflict, the ongoing wars between Israel and the Arab countries, the six-day war in 1967, where Israel defeated Egypt and a coalition of Arab countries, occupied the Golan Heights, the Yom Kippur war in 1973, where again Israel, after defeating the coalition of Arab countries (Egypt, Algeria, Syria, Iraq, Jordan, Yemen, Lebanon, Morocco, etc.) occupied the Sinai Peninsula, which he surrendered in 1979, blocking and closing the Suez Canal, (where Albania had vital interests, due to the aid that came from China by sea), until the civil war in Lebanon, at the beginning of the 80s, etc.
What did the dictator of communist Albania, Enver Hoxha, write in his political diary where he analyzed, and what was the position of the official Tirana, about the conflict between Israel and the Arab countries, as well as the various countries that support them, such as; Soviet Union, USA, Great Britain, People's Republic of China, Federal Republic of Yugoslavia, etc.?! Was the information that Enver Hoxha had in June 1967 true, according to which, official Moscow would offer assistance to Egypt, bringing its Naval Military Fleet to the Mediterranean, in the event that official Tirana would accept that Soviet ships, to anchor in the ports of Durrës, Vlora, Shengjin, etc., or was it a paranoia of Hoxha, which caused the Albanian Army to switch to combat readiness no. 1, even mobilizing the reserve forces and those of the volunteer squads?! Regarding this, etc., we know the political diary of the former main leader of communist Albania, which will be published in several issues by Memorie.al
THE SITUATION IN THE MIDDLE EAST HAS BEEN AND REMAINS TURBULENT
The speech of the Egyptian president Sadat continues to resonate in the world. The reaction of the Soviets was expected, which did not fail to be given through a communiqué of the TASS agency. Of course, the reaction was as if there was nothing alarming for them, that this happened "was a common, regular thing", a "cordial" agreement, already between the two states.
Soviet specialists had gone to Egypt to instruct the Egyptians, now they successfully completed their task and returned to their homeland, wise and gentle. Nothing has changed in the friendship so deep and so sincere, between Egypt and the Soviet Union. The latter will continue to help Egypt in a brotherly manner against Israel, for the liberation of the lands occupied by it, etc., etc.
TASS speaks with this language, before the buffet that the Soviet Union ate from Egypt. The Soviet revisionists must soften this defeat and the reasons given by Sadat for expelling the Soviets are so clear that they do not at all suggest that they agreed to the removal of the specialists whose mission, according to Sadat's statements, it was not only "to teach the Egyptian soldiers with the new weapons", but also to command and lead the Egyptian state.
After the TASS communiqué, "many Soviet rubles must have arrived for Egypt", why "Egyptian appeasement" began, either from the communique of the Egyptian embassy in Moscow, or from the main article of "Al Ahram", which "exalt Soviet friendship" , Soviet aid, etc., which want to say "we align ourselves with the tone of TASS".
Apparently, the Egyptian leaders expected a strong reaction from the Soviets, but they calmed down, and now that the blackmail has passed, they are operating by talking to the Soviets, to the Americans, to the French, but also to the Israelis, behind the scenes. Sadat is swimming "freely" in these situations, he told the public with his speech that "the attack on Israel was not done, that the Russians did not give us weapons, so we have to find somewhere else, so wait until the sources are fixed the other".
The Soviet specialists are said to have started to flee, but how many will flee, who will flee and when, is unknown. The situation in the Middle East has been and remains turbulent. American imperialism and Soviet social-imperialism have set foot there. They hardly left there with Sadat's p... No matter how noisy they are, they are and remain p...!
SUNDAY, OCTOBER 7, 197
NEW WAR BETWEEN EGYPTIANS, SYRIANS AND ISRAELITES
The war of the Egyptians and the Syrians against Israel began yesterday. As it seems, however this does not matter why the Arabs, they are in their right, they are the ones who attacked first and Israel, as if caught by surprise. The Egyptians crossed the Suez Canal and, according to them, settled on its right bank, occupying the Israeli fortifications of the "Barlev" line.
The Syrians also attacked the Golan Heights and Hebron and occupied Israeli positions. The aviation duel is huge. You can't trust communications too much. The point so far is this: the Arabs have advantages. Will they maintain and develop them and how? The 6-day war of 1967 has become a lesson for them
Deri tash Izraeli nuk i ka zënë në befasi si më parë. Ç’do të ngjasë më vonë, do të shohim. Do të shohim po ashtu shkallën e përgatitjes së arabëve, taktikën dhe strategjinë e tyre, si dhe atë të Izraelit. Arabët duken si pak të atamuar, izraelitët më shumë. Mos vallë luhet këtu ndonjë manovër e madhe e përbashkët dhe e koordinuar? Arabët bënë një ofensivë për të fituar disa pozita nga të cilat të rikthehen pastaj në “vallen e OKB-së”, dhe të bien në kurthet e Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe të sovjetikëve.
Të tërë fitojnë nga një çikë; për të mos humbur gjithçka, të gjithë të humbasin nga një çikë dhe të vazhdojnë përsëri gjendjen “as luftë, as paqe”, të vazhdojnë diskutimet! Këtë do ta shikojmë, po e ndjekim me vigjilencë. Ne do t’i mbrojmë arabët, me të gjitha mjetet tona propagandistike dhe do të demaskojmë Izraelin, sovjetikët dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Dhashë urdhër që forcat e bregdetit, të Marinës dhe të Aviacionit, të jenë në gatishmëri të plotë, pse këto situata janë të mbarsura me rreziqe.
E PREMTE, 12 TETOR 1973
LUFTA NË LINDJEN E MESME VAZHDON
Egjiptianët po përparojnë duke luftuar në Sinai dhe deri tash, nuk duket ndonjë lëkundje në ta. Sirianët po luftojnë edhe ata mirë me sulme, me zmbrapsje dhe kundërsulme. Thuhet nga të dyja palët, se luftohet në Golan. (nga sirianët), në afërsi të Damaskut (45 km. larg nga ana e Izraelit). Por e vërteta duhet të jetë se sirianët, kanë zënë vijën e parë të tyre të mbrojtjes dhe nuk e lëshojnë. Izraeli po mburret se “do ta marrë Damaskun, se shkatërroi ushtrinë siriane. etj.”, po asnjë nga këta objektiva nuk ka arritur dhe po pëson humbje të rënda, në tanke dhe në avionë.
Miti i “luftës rrufe”, “i pathyeshmërisë” së tij, dështoi. Izraeli gjendet në vështirësi dhe këtë e tregon ndihma e hapët që kanë filluar t’i japin Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Uniteti i vendeve arabe, duket më i mirë, aq sa mund të jetë një unitet mbretërish, feudalësh dhe borgjezësh kapitalistë. Këtu qëndron rreziku. Agjenturat e imperializmit amerikan dhe të atij sovjetik, punojnë brenda radhëve të tyre. Këta përpiqen të shuajnë zjarrin, që nuk u leverdis, se cenon interesat e tyre dominues dhe shfrytëzues.
Të dyja superfuqitë ndodhen keq dhe kanë frikë mos ndërlikohet gjendja, se mos fitorja e arabëve ose, e izraelitëve, vë në rrezik dominimin e amerikanëve, ose të sovjetikëve. Prandaj që të dyja bëjnë sikur ndihmojnë, por përgatitin “pompat e mëdha të shuarjes së zjarrit”, pse kështu ruajnë statukuonë “as paqe, as luftë” dhe forcojnë dominimin. Çka po bëjnë arabët tash është pozitive, revolucionare. Të tërë, Brezhnjev e Tito dhe të gjithë llojet e tyre, gjithë bota kapitaliste, janë kundër popujve arabë. Prandaj Kina, ne dhe gjithë revolucionarët në botë, duhet ta ndihmojnë luftën e këtyre popujve
E ENJTE 25 TETOR 1973
ARMIQTË ME TË MËDHENJ TE, POPUJVE ARABE
Gazeta “Zëri i popullit” do të botojë nesër artikullin tonë demaskues për dy superfuqitë, me titull: “Imperializmi amerikan e social-imperializmi sovjetik – armiqtë më të mëdhenj të popujve arabë”.
E ENJTE, 31 JANAR 1974
NE VENDIN TONE VJEN NJË DELEGACION I “AL FATAHUT”
Sot në vendin tonë, vjen një delegacion i miqësisë i Lëvizjes Nacionalçlirimtare Palestineze, “Al Fatah”.
E MËRKURE, 13 SHKURT 1974
PALESTINEZET DUHET TE VAZHDOJNË LUFTËN E TYRE
Sot u vura në dijeni për bisedimet që shokët tanë të Ministrisë së Mbrojtjes Popullore, patën me delegacionin palestinez të “A1 Fatahut”. Bisedimet kanë qenë të përzemërta. Palestinezët bënë disa kërkesa ushtarake, por unë i pata porositur shokët më parë, që t’u përgjigjeshin se këto çështje, do t’i shikojmë më vonë. Palestinezët duhet të vazhdojnë të luftojnë pareshtur dhe në kushte shumë të vështira, për shumë arsye: Ata, megjithëse luftojnë për një çështje të përbashkët, janë të përçarë.
Natyrisht, korrentet e ndryshme që ekzistojnë në gjirin e tyre, nuk arrijnë të koordinojnë, as programin e tyre minimal të përbashkët, për këtë luftë dhe për qëllimet e saj. Programi i tyre, me sa dëgjojmë, se asgjë të botuar nuk kanë, është çlirimi i Palestinës nga çifutët. Po çifutët dhe shteti i Izraelit, ç’do të bëhen? Aktualisht palestinezët, luftojnë nga tokat e të tjerëve, derisa këta të tjerë, janë në luftë me Izraelin.
Megjithëkëtë, edhe tash, ata nuk luftojnë dot si duhet dhe si duan. Duhet t’i nënshtrohen politikës së shtetit arab, nga territori i të cilit veprojnë. Por kur këto shtete arabe.do ta pushojnë luftën kundër Izraelit, dhe me siguri që do ta pushojnë si Egjipti, edhe Siria, ç’do të bëjnë palestinezët? Perspektivë e errët dhe luftë e vështirë, që duhet të vazhdohet në kushte të reja.
E ENJTE, 5 QERSHOR 1975
U RIHAP KANALI I SUEZIT
Sot u njoftua rihapja e Kanalit të Suezit, që ishte mbyllur më 5 qershor të vitit 1967, për shkak të agresionit ushtarak izraelit. Që Kanali u rihap, u bë mirë, sepse do të përfitojmë edhe ne: anijeve tona do t’u shkurtohet rruga për në Oqeanin Indian. Por, konditat në të cilat u bë kjo rihapje, janë të rënda, në dëm të interesave të luftës së popujve arabë, në favor të Izraelit dhe të dy superfuqive
E HËNË, 19 SHTATOR 1977
TE DEMASKOHEN FORT ARMIQTË E POPUJVE ARABE
Teza për artikullin, për vizitën që Anvar el Sadati do të bëjë pas disa kohësh në Izrael. Bisedova me Ramizin, për vizitën që Anvar el Sadati, do të bëjë pas disa kohësh në Izrael. Është rasti që; t’u bëjmë një demaskim të fortë armiqve të popujve arabë e, në mënyrë të veçantë, të popullit palestinez, imperialistëve amerikanë, social-imperialistëve sovjetikë dhe qarqeve reaksionare arabe. Udhëtimi i Sadatit në Izrael, është pjesë e komplotit të përbashkët, imperialisto-sionist dhe i reaksionit arab, kundër interesave dhe të drejtave të popujve arabë.
Për këtë çështje, i dhashë Ramizit udhëzime të hollësishme dhe teza të zgjeruara për një artikull, në të cilin të demaskohen edhe vepra e politika kapitulluese e Sadatit, por pa e përmendur atë me emër. Agresorët duhen izoluar, ata duhen demaskuar e duhen luftuar. Një agresor i tillë, kundër popujve arabë, kundër lirisë, pavarësisë dhe tërësisë territoriale të tyre është Izraeli. Ky i ka gjakosur popujt vëllezër arabë, ka pushtuar tokat e tyre.
Izraeli, çdo ditë e vazhdimisht, godet, vret e pret, një popull të lavdishëm, siç është populli vëlla palestinez, të cilin sionistët, të mbështetur nga imperialistët amerikanë, e kanë lënë pa atdhe. Populli heroik palestinez, tani është shpërndarë dhe jeton i mjeruar si muhaxhir, si mik në shtëpitë e vëllezërve të tij arabë. Megjithëse i vrarë e i copëtuar, ky popull ka një frymë e një ndërgjegje të lartë luftarake. Ai kurrë ndonjëherë, nuk i ka ulur armët, për të fituar lirinë, të drejtat dhe atdheun e vet.
Populli shqiptar, ushqen një dashuri, një respekt e admirim të madh, për këtë popull trim e të shumëvuajtur dhe ka besim të patundur në fitoren e tij përfundimtare. Të bihet në ujdi e të bëhet kompromis me Izraelin, të lihen mënjanë dhe të merren nëpër këmbë interesat e popujve arabë, sidomos interesat e popullit palestinez e, të atij sirian, është e dënueshme.
Populli shqiptar, si mik i ngushtë e besnik i popujve arabë, e konsideron këtë si një veprimtari të drejtuar, kundër interesave të arabëve, si pro-imperialiste e që nxit agresionin imperialisto-izraelit. Gjithë opinioni i shëndoshë arab, që nga vetë palestinezët e sirianët, algjerianët, irakianët, libianët e deri tek egjiptianët, është prononcuar kundër ujdisë, e kundër kompromisit me Izraelin.
Gjithashtu, të gjithë ata që janë luftëtarë të vërtetë kundër imperializmit amerikan e social-imperializmit sovjetik, kundër reaksionit e shtypjes, të gjithë ata që janë për lirinë e popujve dhe për luftën e tyre çlirimtare, e kanë dënuar dhe e kanë kritikuar pa ekuivok gjunjëzimin ndaj Izraelit, kanë mbajtur qëndrim të prerë kundër kompromisit me Izraelin. Por vihet re se nuk po luan fare karta e “të paangazhuarve”. Dhe kjo nuk është e rastit. Falsitetin e “teorive” ose të “lëvizjeve” që janë destinuar për mashtrimin e popujve, e nxjerrin në shesh ngjarjet konkrete, zhvillimi i luftës së klasave.
Ç’të thonë partizanët e lëvizjes së «të paangazhuarve», kur protagonistët e kompromiseve të tilla, që janë edhe flamurtarë të “mosangazhimit”, e tregojnë hapur se janë të angazhuar dhe të varur nga imperializmi, se bëjnë lojën e tij, se politika që ndjekin, formalisht është e pavarur, por, në realitet, diktohet nga të tjerët, mbron interesa të huaj për popujt arabë. Nuk po duket, gjithashtu, as veprimtaria e së ashtuquajturës botë e tretë.
Përkrahësit e kësaj teorie, që bërtasin me të madhe dhe përpiqen ta provojnë me citate se ndihmojnë luftën e interesat e popujve të botës, nuk po i shohim që të mbrojnë kauzën e drejtë të popujve arabë, nuk po dalin në mbështetje të tyre. Përse vallë? Mos duhen sakrifikuar interesat e arabëve, tokat e tyre, fati dhe jeta e palestinezëve për hir të aleancës me «botën e dytë» dhe me Shtetet e Bashkuara të Amerikës? Apo ndoshta kështu e duan interesat e lartë të superfuqive imperialiste, që popujt e vegjël dhe njerëzit e thjeshtë nuk arrijnë t’i kuptojnë dot?
Partia jonë e populli shqiptar, i hedhin poshtë me përbuzje, të gjitha llogaritë imperialiste. Populli ynë ka qenë dhe është gjithnjë me kauzën e drejtë të popujve arabë dhe do të jetë përkrah tyre, në çdo situatë, të mirë e të keqe, në gëzime e në fitore, si dhe në hidhërime e në disfata, të përkohshme. Populli ynë, është një popull i vogël, por për ata që luftojnë për liri e për të drejtën, si për popujt arabë e të Afrikës, ai është një vëlla besnik i patundur.
Po konstatojmë se politika e përgjithshme që ndjekin superfuqitë imperialiste, është ndërtuar në përputhje me interesat e tyre, kush të vendosë më mirë e më shpejt hegjemoninë e vet, mbi popujt, mbi kontinentet. Secila nga superfuqitë imperialiste, si kur i ka futur thellë thonjtë, ashtu edhe kur është duke ngulur piketat e para të ekspansionit, lufton t’u imponojë vendeve e grup-vendeve politikën e vet. Social-imperialistët sovjetikë, punojnë që të gënjejnë udhëheqje të vendeve të ndryshme të Afrikës, duke u shtirë si kampionë të lirisë.
Ata u shesin armë këtyre udhëheqjeve dhe fitojnë të drejtën për të krijuar baza ushtarake, për interesat e vet sundues imperialistë. Kështu ndodhi në Somali. Por, njëkohësisht, një fuqi tjetër imperialiste, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, manovruan me shpejtësi dhe nëpërmjet agjentëve të tyre, kredive, armëve e dollarëve, i luajtën të gjithë gurët, për t’ua ngritur këmbët pas një kohe, social-imperialistëve sovjetikë. Viktima të këtyre lojërave të rrezikshme e të interesave imperialist, bien popujt.
Shohim që popujt e Etiopisë e të Somalisë, dy popuj liridashës e paqedashës, me një kulturë të lashtë dhe që kanë vuajtur të zitë e ullirit nga kolonialistët italianë, kanë hyrë në luftë dhe po vriten me njëri-tjetrin. A e duan këta popuj këtë luftë? Aspak. A mund t’i zgjidhin mosmarrëveshjet që kanë në mes tyre pa qenë nevoja për luftë? Sigurisht, mund t’i zgjidhin e të gjejnë rrugët e përshtatshme. Atëherë pse luftojnë? Është e qartë se këta i shtyjnë në luftë të tjerët, fuqitë e superfuqitë imperialiste, për interesat e vet grabitqarë e hegjemonistë.
While the blood of the wretched peoples is shed and the hatred between them grows, there are imperialist and capitalist powers, who sometimes take sides with one, sometimes with the other, sometimes they applaud one country, sometimes the other, without making the slightest gesture to help these long-suffering peoples, to gain peace and the opportunity to build their lives, in freedom and complete independence. The policy of our Party is clear. It supports the national liberation struggle of the peoples, supports their interests. We speak openly to our brotherly peoples, as we judge and think about things.
They must be protected from the intrigues of the imperialist superpowers, which usually come as friends, as benefactors, but their real goal is to dominate, to lay the foundations for establishing their own hegemony. This applies to Angola, Zaire and elsewhere. This has been happening for a long time in the Middle East, where a serious drama is being played out, with the destinies of the Arab brotherly peoples. In this region, the imperialist superpowers play all the strings, alternate each other, to fulfill their expansionist and exploitative ambitions.
Can the policy of the American imperialists, who protect and support their most aggressive satellite, Israel, be considered a non-aggressive and retreating policy? In today's time, aggressive war is prepared step by step, through partial wars, inciting isolated aggressions, local wars. If the American imperialists announce that they are in favor of the status quo, this does not mean that they have given up their aggressive and expansionist goals, but that the status quo interests them and is in favor of the interests of American imperialism and its ally, Israel.
We are against and unmask this mask that Carter puts on his aggressive policy. We unmask all those who want to present the status quo policy as a non-aggressive but defensive policy. American imperialism has not yet lost its teeth or cut its nails./Memorie.al
Lini një Përgjigje