FLASH
Shkruar nga Pamfleti
The situation has not completely calmed down since the rebellion of Yevgeny Prigozhin and his band of mercenaries, Wagner, which presented the biggest challenge to the Kremlin since the fall of the Soviet Union.
Fighters from the notorious mercenary group will be allowed to either join regular Russian forces, disband, or relocate to Belarus. Russian authorities have said they will not prosecute the rebels. Prigozhin has already moved to Belarus.
Family members of fighters who either took part in the rebellion, or only joined the Wagner Group attracted by the good pay or the group's reputation, or both, are fearful and uncertain about what will happen next. .
In Telegram chat groups set up by family members, there are also expressions of anger at the way the rebels were treated and at government officials, such as Defense Minister Sergei Shoigu, an official who has been the target of constant criticism. of Prigozhin.
"Here we are, under the hand of [Ukrainians]... and now the resolution of internal affairs has started and [Ukrainians] can march into the city in a day," wrote one woman on June 24. She hinted that she lives in Shebekino, a Russian village near the Ukrainian border that was hit by rocket attacks earlier this month. Russian officials said the missiles were fired from Ukraine.
"And then who suffers from this settlement of accounts between Prigozhin and Shoig? Vashin in the devil. I have a baby in my arms. My boyfriend has been [in Wagner] for two months. What will happen to him? He has already suffered a lot, this is the second time [he has participated in the war]," she wrote.
"Prigozhin is falling apart. Everyone is against it, it's just a nightmare," wrote another woman. "What will happen to our men? Prigozhin went to Belarus. They are already building a new camp there. What will happen to our men? It seems that they are being seen as traitors and have been left at the mercy of fate."
"All these months are gone," she wrote on June 26, apparently referring to her boyfriend or husband. "Before leaving for Belarus, he had to settle all the issues here with those who signed the contract. In the end, he is responsible for everything... This is treason".
On June 27, Russia's main security agency, the Federal Security Service (FSB), announced it would drop the criminal investigation into those who carried out the rebellion. However, this move only deepened concerns due to confusion over whether the Wagner Group would indeed be disbanded – as Prigozhin has stated – or whether the fighters would be fully incorporated into the regular Russian army.
"Tell me, what will happen to our men after yesterday's march," wrote another woman on June 25, the day after the mutiny, when a group of Wagner's soldiers headed north toward Moscow, but the march was halted. shortly before reaching the Russian capital.
Some who posted messages expressed their anger at Putin. "I want the president to resolve this situation and not just declare that they were rebels and traitors," wrote another woman. "But, for some reason, a third party resolved the conflict. After all, our president is not [Belarusian leader Alyksandr] Lukashenka."
Radio Free Europe was unable to contact, or locate, the people who posted their messages in the comments section.
"They call us thugs?"
It wasn't just the family members of Wagner's fighters who were shocked or angry at how the rebellion unfolded or worried about what will happen next.
Dy luftëtarë të Wagner-it që thanë se ishin në autokolonën që ishte nisur drejt Moskës më 24 qershor, i thanë Radios Evropa e Lirë se ishin “pak të zhgënjyer” me rezultatin e rebelimit.
“Së pari, ata shkuan për të shkatërruar sistemin dhe për të ndryshuar Qeverinë”, tha njëri prej luftëtarëve, i identifikuar me emrin Andrei. Ai tha se është nga rajoni siberian, Irkutsk. “Më pas, Putini dëgjoi shqetësimet tona. Ai mësoi shumë, të vërtetën [për Shoigun] dhe premtoi se do të rregullonte gjithçka”, tha Andrei. “Po, ne ishim pak të zhgënjyer”.
Andrei tha se nuk do të pranojë që të shërbejë nën komandën e Ministrisë së Mbrojtjes dhe shtoi se është i bindur që Wagner “do të qëndrojë më vete”.
Aleksei, i cili nuk pranoi të jepte mbiemrin, tha se ka shërbyer po ashtu në grupin privat ushtarak, Wagner. Edhe ai u pajtua me qëndrimin e Andreit. “Ne nuk do të shërbejmë nën komandën e Ministrisë së Mbrojtjes”, tha ai. “Ne kemi punuar ngushtë me ta, duhej të punonim. Por, paligjshmëria me të cilën jam përballur me ta nuk ishte as e përafërt me atë që mbaj mend kur kam qenë në burg herën e fundit”.
Në burg, tha ai, mund të arrihej ndonjë marrëveshje me rojet e burgut për ndonjë gjë, por kurrë me zyrtarët e Ministrisë së Mbrojtjes. Ai tha se ata ishin “gjithmonë të dehur”.
“Na kanë zhgënjyer shumë herë, jo me qëllim, do të thosha, por me shumë gjasa sepse ishin përtacë. Ata na premtuan se do të na ndihmonin, por dështuan që të na jepnin mbështetje me artileri. Ata na quajnë ne banditë?”.
“Jo, unë nuk jam i shqetësuar se ata do të na ndajnë”, tha ai. “Çfarë, a nuk ka edhe disa fushata të tjera [ushtarake] private që po zhvillohen në mbarë botën?”.
“Nuk është qetë në Afrikë. Mund të shkoni në Siri jo si ‘muzikant’, por si ‘valltar’”, tha ai, duke iu referuar nofkave që Grupi Wagner përqafoi teksa po rekrutonte mercenarë vitin e kaluar.
Në zyrën për rekrutim të Wagner-it në qytetin siberian Çita, Yury Ryazantsev, - i cili është dërguar disa herë në rajonin lindor ukrainas të Donbasit dhe tani punon si rekrutues – tha se e nisi ditën e 24 qershorit me një thirrje nga një koleg.
“Nuk kam ditur asgjë për vendimin e Prigozhinit”, tha ai për REL-in disa orë pasi nisi rebelimi. “Një ditë më herët u ktheva nga Donbasi. Atje kam luftuar. Askush atje nuk fliste për ndonjë rebelim. Gjithçka ishte njësoj si gjithmonë”.
Ai tha se rekrutuesit e Wagner-it në Siberi dhe Lindjen e Largët mësuan për rebelimin pasi ai nisi. Ai tha se nuk ishte i sigurt për fatin e organizatës, veçmas të udhëheqjes.
Megjithatë, ai shprehu admirim për Prigozhinin. “Mund ta kuptoni Prigozhinin. Imagjinoni: Ne jemi në luftë, po çlirojmë territore dhe Ministria e Mbrojtjes po na godet”, tha ai duke iu referuar raportimeve të pakonfirmuara se ushtria ka kryer një sulm ndaj një baze të Wagner-it dhe kjo u tha se ishte arsyeja që nxiti rebelimin.
“Mbi 1.000 luftëtarë u vranë gjatë të shtënave. Prigozhini nuk mund të rrinte duarkryq. Por, jam i sigurt se ky rebelim nuk do të shndërrohet në diçka të keqe për ne. Dikush do të vijë dhe do të zë vendin e tij. Ata do ta zëvendësojnë Pirgozhinin me dikë tjetër dhe ne do të vazhdojmë”.
Ai tha se zyra e rekrutimit ka pranuar thirrje dhe aplikime nga burra nga e gjithë Siberia dhe Lindja e Largët, që janë dislokuar në Donbas. “Wagner gjatë gjithë kësaj kohe është bërë shpëtim për ata që kanë dashur të shërbejnë për atdheun, por nuk kanë mundur”, tha ai. “E kuptoni, këta persona ishin në burg në të kaluarën dhe nuk mund t’i bashkoheshin ushtrisë, prandaj i morëm ne”, tha ai.
“Çfarë më pëlqen te Wagner-i është se ne jemi si një familje e madhe. Për dallim nga ushtria ruse dhe ata që janë mobilizuar, pjesëtarët e Wagner-it nuk pinë alkool: ata janë shumë striktë për këtë çështje”, tha ai.
Banorët lokalë në Ukrainë “kanë perceptim më pozitiv për ne sepse djemtë tanë nuk grabisin, për dallim nga ushtria ruse”, tha ai.
Më vonë gjatë 24 qershorit, faqja në rrjetet sociale e zyrës së rekrutimit të Wagner-it në Çita u bllokua dhe Ryazanstev nuk pranoi t’i përgjigjej thirrjeve të tjera të REL-it.
Rekrutët te porta
Luftëtarët e Wagner-it dhe familjarët e tyre nuk janë të vetmit që janë të zemëruar me atë që ndodhi më 24 qershor. Një numër i panjohur i ushtarëve të rekrutuar – burra të rinj që kryejnë shërbimin e detyrueshëm ushtarak – u urdhëruan që të dislokoheshin në qytetin jugor të Rostov-on-Donit – si dhe në rajonin e Moskës – në përgjigje të rebelimit të Wagner-it.
Zinaida, që kërkoi t’i publikohej vetëm emri, tha se djali i saj u thirr më 23 qershor, në kohën kur forcat e Wagner-it nisën të lëviznin. Ajo tha se djali i saj dhe rekrutë të tjerë në njësitin e tij nisën të dislokoheshin në Kolomna, një qytet që gjendet pranë vendit ku bashkohen dy lumenj në juglindje të Moskës.
Autoritetet shpejt krijuan pozicionet mbrojtëse me thasë rëre dhe krijuan postblloqe me roje në disa kalime të lumit në jug të Moskës, për të pritur arritjen e autokolonës së Wagner-it.
“Këta rekrutë po përgatiteshin që të ballafaqoheshin me këta banditë”, tha ajo për REL-in. “Rekrutët dhe [ushtarët e mobilizuar] u dërguan te një barrierë në Kolomna”.
“U luta tërë natën, tërë ditën dhe e falënderova Zotin që ata u ndalën”, tha ajo.
Another woman from the Moscow region, who introduced herself as Yulia, told REL that her father was a soldier in the regular army, while her brother serves in the Wagner Group.
Her brother, she said, told her that Wagner's other fighters weren't too enthusiastic about fighting regular Russian troops. "My brother wrote to me: 'I will hand over my weapons to Moscow, I don't want to kill citizens of my country,'" she said.
"Now he and his comrades do not know what will happen to them. One thing is certain: they will not be able to go to Belarus, to follow the example of Prigozhin", she said. "It seems to me that Wagner himself will stay around, only that he will be controlled by Belarus"./REL
Lini një Përgjigje