FLASH
Shkruar nga Gioachino Piccio &William Viola
The war in Ukraine, with the veto of the Russian Federation in the UN Security Council, has revived the debate on the effectiveness of this body in intervening in international crises. Established on October 24, 1945 and composed of 10 members elected by rotation by the General Assembly plus 5 permanent members from the US, Russia, China, France and Great Britain, the Council reflects the international order that emerged after World War II.
Its main function is the maintenance of international peace and security (Article 23, first paragraph of the United Nations Charter), mainly through the instruments provided for by Articles 6 and 7 of the UN Charter, which may also include the authorization and use of force to achieve these goals.
Since its establishment, the rules governing its operation have remained essentially unchanged, and the argument that interests us here is the internal voting system. The rules do not formally provide for a veto for the 5 permanent members, but the Council is expected to adopt its resolutions not dealing with procedural matters, with an apparent majority of 9 votes, including those of the 5 permanent members (art. 27 , second and third paragraphs), from which derives the essential power of any permanent member to prevent its approval.
The great power of permanent members was clear to all from the early years of the UN's existence. But the change in global geopolitical conditions in the following decades, and even more so as the 21st century approaches, has caused more and more countries to demand fundamental changes in this international organization.
The strongest argument, beyond the democratization of the United Nations, is that a body that better reflects the real global balance of power can be much more effective in guaranteeing its functions for maintaining global security.
Ensuring equal representation in global decision-making is an essential element of efforts to maintain a form of stability in international relations, especially in the contemporary multipolar world. The risks of failure to adapt range from the institution's lack of effectiveness to its transformation into another conflict zone.
This demand is also driven by the fact that global challenges require global coordination. Current challenges relate to concrete and urgent problems, including bridging the gap between the North and South of the world, the implementation of the " 2030 Agenda " and the Sustainable Development Goals (SDGs) and food security. It is essentially a body that prevents security crises or at least intervenes to mitigate them .
But what are the main positions in this debate? Great Britain, France and Russia view the reform proposals with some coolness because each would reduce their weight in the Security Council. China and the US are more open to change, albeit for different reasons.
Pavarësisht nga reforma që mund të ndërmerret, SHBA-ja do të mbetet në çdo rast fuqia kryesore botërore dhe një aktore me një ndikim shumë të madh në sistemin e OKB-së. Nga ana tjetër, Kina do të donte të nxiste një ndryshim ekuilibri që favorizon udhëheqjen e saj, veçanërisht në lidhje me të ashtuquajturin Jug Global.
Për këto arsye, presidenca Biden ka propozuar një zgjerim të numrit të anëtarëve të përhershëm dhe jo të përhershëm, që të marrë parasysh balancat e reja globale dhe fuqitë rajonale, veçanërisht në lidhje me Amerikën Latine dhe Karaibet. Por Pekini po bën presion prej disa kohësh që të ketë një përfaqësim më të madh të vendeve afrikane.
Dhe kjo kërkesë është logjike duke pasur parasysh marrëdhëniet e ngushta midis Kinës dhe shumicës së këtyre vendeve. Kjo gjë u pa shumë qartë në fund të prillit, gjatë takimeve midis Ministrit të Jashtëm kinez, Wang Yi, dhe ambasadorëve në OKB të Austrisë dhe Katarit, Alexander Marschik dhe Tarwq MAM Al Banaim në cilësinë e bashkë-kryetarit të tëashtuquajturit IGN, një organ i ngritur në Kombet e Bashkuara për të diskutuar një reformë të mundshme të disiplinës funksionale të Këshillit të Sigurimit.
Diplomati kinez tha se padrejtësitë historike ndaj vendeve afrikane duhen marrë parasysh në reformimin e OKB-së. Ky qëndrim u mirëprit nga Banai dhe Marschik, gjë që tregon një përafrim me qëndrimin kinez për forcimin e rolit të Kombeve të Bashkuara dhe ruajtjen e multilateralizmit.
Pastaj ka edhe pozicione të tjera. Bashkimi Afrikan dhe Grupi L69, po bëjnë presion për të përfshirë disa vende afrikane midis anëtarëve të përhershëm me të drejtë vetoje. Pastaj është propozimi G4-ës:Gjermania, Brazili, India dhe Japonia, vendet që ndihen më të nën–përfaqësuara duke pasur parasysh rëndësinë e tyre ekonomike, demografike dhe politike.
Opsionet e listuara deri më tani propozojnë dhënien e të drejtës së vetos anëtarëve të rinj të përhershëm. Një çështje kjo shumë e mprehtë, e cila përballet me rezistencën e shumë lojtarëve të shqetësuar për rrezikun e shtimit të paralizës së mëtejshme brenda Këshillit.
Debati për reformat ka ringjallur propozimin e grupit të quajtur Bashkimi për Konsensus, i krijuar në 2005 dhe i kryesuar nga Italia. Ideja ka të bëjë me zgjerimin e numrit të vendeve të zgjedhura në Këshill në 11 (duke e çuar totalin në 26), pë të marrë parasysh përfaqësimin rajonal, por pa njohur të drejtën e vetos.
Ky opsion ka njëfarë suksesi, të paktën teorikisht, në mesin e shumë vendeve, pasi ofron shumë përparësi. Zgjedhja e drejtpërdrejtë nga Asambleja e Përgjithshme do të siguronte drejtësi dhe mbi të gjitha përgjegjshmëri krahasuar me organin e OKB-së të pajisur me shkallën më të lartë të demokracisë.
Deri më sot, reforma të tilla kanë ngecur për shkak të rezistencës së anëtarëve të përhershëm. Por ndoshta kohët kanë ndryshuar: dy fuqitë kryesore botërore, Kina dhe SHBA, po përshtaten me përcaktimin e një rendi të ri global. Në veçanti, Shtetet e Bashkuara, aktori më i rëndësishëm në sistemin ndërkombëtar, e ka bërë demokracinë dhe barazinë një pikë vendimtare në konkurrencën me Republikën Popullore.
The classic example is the presentation of the war in Ukraine as a confrontation between 2 blocs: the free world and the autocracies. A Security Council that takes into account regional dynamics and distributions of power, more inclusive and democratic, would certainly be an excellent step towards mitigating future conflicts. / Bota.al
Lini një Përgjigje