FLASH
Shkruar nga Pamfleti
The President of the Freedom Party, Ilir Meta, has reacted again from prison regarding his arrest, as he describes it as illegal.
According to Ilir Meta, no proof has been published by the police that the legal procedures, which are defined in Article 28 of the Constitution, have been clearly respected.
The President of PL states that "the violation of all rights, as shown by the evidence and film footage, testify to an illegal and thuggish arrest".
"The case of October 21 clearly showed that neither I, Ilir Meta, nor the other person, Artimis Peca, were notified of any court decision, we were not informed about our rights, we were not allowed to call a lawyer, even violent persons with the masks didn't even agree to identify themselves and when we presented them and asked for a legal act or document, they started screaming and using violence ", writes Meta.
Further, the President of PL, Ilir Meta writes: " What evidence can Ilir Meta risk for the absurd CEZ-DIA case, which has been investigated for 13 years and is based only on fabricated interviews by witnesses who have a problem with justice".
Meta blamed her ex-wife again, saying "what evidence can I risk when all that SPAK claims are on the mobile phones of Monika Kryemadhi and her close group that SPAK has had for 11 months".
Ilir Meta's reaction:
According to published videos and eyewitnesses, on October 21, several private cars without any police inscriptions surrounded the car in which I was driving and dozens of people with masks and heavy weapons blocked traffic on the highway, violently handcuffed the driver of the vehicle, Artimis Peca, a political functionary of Freedom Party (without any court decision so far), while I, Ilir Meta, was violently kidnapped and dragged from the vehicle in the public, with a criminal and degrading treatment without any court decision being communicated to me and without read the rights that belong to me, according to the Constitution.
In two statements, SPAK and BKH denied that they had carried out the execution of the decision of GJKKO, while the police admitted that they had carried out the execution.
No evidence has been published by the police that the legal procedures, which are defined in Article 28 of the Constitution, have been clearly respected.
Article 28/1 of the Constitution provides that:
"1. Anyone who is deprived of his liberty has the right to be notified immediately in the language he understands, of the reasons for this measure, as well as of the charge against him. The person, who has been deprived of his freedom, must be informed that he has no obligation to make any statement and has the right to communicate immediately with the lawyer, as well as be given the opportunity to exercise his rights."
Po këtë e shpreh Konventa Europiane e të Drejtave të Njeriut, në nenin 5 të saj, në paragrafin 1 dhe nënparagrafët e tjerë, që parashikon njëlloj se: “arrestimi duhet të ndjekë procedurat e duhura dhe çdo person i arrestuar ka të drejtën të informohet menjëherë për arsyen e arrestimit dhe të drejtat e tij përfshin të drejtën për të mos u vetinkriminuar dhe për të kërkuar një avokat”.
Rasti i 21 Tetorit tregoi qartë se as unë, Ilir Meta dhe as personi tjetër, Artimis Peca, nuk na u komunikua ndonjë vendim gjyqësor, nuk u informuam për të drejtat tona, nuk na u lejua të telefononim avokatin, madje personat e dhunshëm me maska as që pranonin të identifikoheshin dhe kur i’u prezantuam dhe kërkuam një akt ose dokument juridik, nisën të ulërisnin dhe të ushtronin dhunë.
Shkelja e të gjitha të drejtave, siç tregojnë provat dhe pamjet filmike dëshmojnë për një arrestim të paligjshëm e banditesk.
Hetimi i plotë i kësaj çështje dhe respektimi i të drejtave kushtetuese janë thelbësore për ruajtjen e sundimit të ligjit dhe demokracisë në Shqipëri.
Precedentët e shumtë të vendosur nga Gjykata Europiane për të Drejtat e Njeriut tregojnë qartë se një arrestim i paligjshëm ka pasoja serioze për integritetin e sistemit të drejtësisë dhe gjithë procesin në fjalë, që është haptazi antikushtetues, antiligjor, policesk dhe politik.
I gjithë kuadri ligjor, që është shkelur haptas tregon se ekzekutimi i urdhrit të “Arrestit në burg”, që u krye nga forcat speciale të policisë, lëshuar nga SPAK, është i paligjshëm, denigrues, degradues dhe në kundërshtim flagrant me kërkesat e parashikuara nga kuadri ligjor shqiptar, është në shkelje të rëndë të Kushtetutës dhe në shkelje të Konventës Europiane të të Drejtave të Njeriut dhe standardeve ndërkombëtare.
???? Skandali që udhëheq gjithë këtë arrestim të paligjshëm është vetë urdhri i tre prokurorëve të SPAK-ut, Dumani, Kraja e Kllapi të cilët e kanë mbështetur urdhrin e tyre për arrestimin e Ilir Metës në një ligj të shfuqizuar 4 vite më parë.
Pra ata e kanë bazuar ligjshmërinë e këtij Urdhri te ligji nr.8331, datë 21.04.1998 “Për ekzekutimin e vendimeve penale”, ndërkohë që ky ligj është shfuqizuar katër vite më parë, me miratimin dhe hyrjen në fuqi të ligjit nr.79/2020 “Për ekzekutimin e vendimeve penale”.
Ky ligj i ri, i shpallur në 16.07.2020 nga Presidenti i Republikës, ka hyrë në fuqi në 05.08.2020 duke zëvendësuar ligjin, të cilit i referohet SPAK-u nga padija apo qëllimisht.
Akti juridik merr forcën dhe vlefshmërinë e tij, vetëm përmes ligjit të kohës kur ky akt nxirret.
Pra jemi në kushtet kur Urdhri për ekzekutimin e vendimit për caktimin e masës së sigurimit “Arrest në burg” është i mbështetur mbi një akt, që ka 4 vjet që nuk është në fuqi.
Aktet administrative, urdhrat e përmbaruesve, urdhrat e prokurorisë janë vlefshme dhe të zbatueshme për sa kohë që ato mbështeten mbi një bazë të caktuar ligjore, e cila duhet të jetë në fuqi në momentin e lëshimit të aktit.
Rrjedhimisht, Urdhri i lëshuar nga Prokuroria e Posaçme dhe çdo veprim i kryer nga agjentët e policisë, të cilët ekzekutuan këtë urdhër në bazë të ligjit nr.8331, datë 21.04.1998 “Për ekzekutimin e vnedimeve penale” duhet të konsiderohet i pavlefshëm, që nga fillimi i tyre.
???? Skandali i radhës është se Gjykata ka urdhëruar Prokurorinë e Posaçme, Byronë Kombëtare të Hetimit dhe Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë së Shtetit, që të ekzekutojnë vendimin dhe jo njerëz me maska, të identifikuar më vonë nga Ministri i Brendshëm, si Forca Operacionale.
Nga vetë pamjet filmike duket qartë se Urdhri për ekzekutimin e masës së sigurimit ndaj personit në hetim Ilir Meta nuk është zbatuar nga oficerët e BKH apo nga oficerët e Policisë së Shtetit, por nga trupa me maska dhe pa distinktiv dallues, që pretendohen se ishin Forca Speciale.
Kjo vjen në kundërshtim të qartë edhe me dispozitat që përcaktojnë qëllimet operacionale të Forcave Speciale.
Në urdhrin e Prokurorisë së Posaçme, në pikën 3 të tij, parashikohet se “Me ekzekutimin e pikës 1 dhe 2 të këtij urdhri, ngarkohet Policia Gjyqësore e Drejtorisë së Përgjithshme të Policisë së Shtetit, e cila e ka detyrë funksionale”, funksion që ligji nr.108/2014 ia jep Forcave Speciale.
Në këtë kontekst është e qartë se Forcat Speciale kanë shkelur ligjin dhe jo vetëm ato, por edhe autoritetet që i kanë urdhëruar për një operacion jashtë kompetencave të tyre ligjore, ndaj këto veprime janë të pavlefshme.
Veprimi i Forcave Speciale, jo vetëm që nuk është në përputhje me situatën faktike të çështjes, por as me masat operacionale që kërkonte rasti në fjalë.
Është flagrante se Forcat Speciale në përpjekjet e tyre për të ekzektuar masën e sigurimit, kanë vepruar në kundërshtim me dispozitat ligjore të përcaktuara qartë, duke shkelur autorizimin e dhënë nga ligji për funksionet dhe kompetencat e tyre specifike.
Gjithashtu ekzekutimi i vendimit nga persona të maskuar dhe jo BKH, sipas parashikimeve të nenit 246 të Kodit të Procedurës Penale dhe pikës 9 të vendimit nr.125, datë 20.10.2024, të GJKKO e bën të pavlefshëm gjithë ekzekutimin e këtij vendimi.
Shmangja nga dispozitat ligjore për kompetencat e BKH-së dhe zëvendësimi i saj nga struktura të tjera, që nuk kanë juridiksionin e përcaktuar për të vepruar në raste të tilla, jo vetëm bie ndesh me parimin e ligjshmërisë së veprimeve administrative, por gjithashtu cënon standardet e përcaktuara për sigurinë ligjore dhe të drejtat e subjekteve të përfshira.
Kemi një rast të qartë të tejkalimit të kompetencave, që çon në pavlefshmërinë e veprimeve të kryera më datë 21.10.2024 për arrestimin.
???? Skandali tjetër është paligjshmëria e vendimit të Gjykatës, por “afërmendsh” ato vendosin gjithmonë siç kërkon SPAK, ndaj një hetim i nisur në mënyrë të paligjshme, që u ndoq nga një urdhër “Arrest në burg” i paligjshëm dhe që u ekzekutua në mënyrë të paligjshme s’mund të kishte një gjykim të ligjshëm, objektiv e jo diskriminues.
Neni 228, pika 3 e Kodit të Procedurës Penale parashikon se masa e sigurimit personal vendosen:
a) kur ekzistojnë shkaqe të rëndësishme, që vënë në rrezik marrjen ose vërtetësinë e provës, bazuar në rrethana fakti që duhet të tregohen posaçërisht në arsyetimin e vendimit.
b) kur i pandehuri është larguar ose ekziston rreziku që ai të largohet.
c) kur për shkak të rrethanave të faktit dhe personalitetit të të pandehurit ka rrezik që ai të kryejë krime të rënda ose të të njëjtit lloj për të cilin procedohet.
Në kushtet aktuale asnjë nga tre rreziqet nuk ekziston.
Gjykata Europiane e të Drejtave të Njeriut në jurisprudencën e saj ka theksuar në mënyrë të vazhdueshme se arsyetimi i gjykatave vendase do të konsiderohet gjithmonë i papërshtatshëm nëse është “abstrakt” ose “i bazuar në stereotip”.
Gjykata Europiane e të Drejtave të Njeriut thekson se personi i akuzuar për një krim duhet të jetë i lirë në pritje të gjykimit përveçse në ato raste kur shteti mund të tregojë që ekzistojnë arsye “të forta dhe të mjaftueshme që justifikojnë vazhdimin e mbajtjes së personit në burg”.
Në këtë kontekst, vazhdimi i masës së sigurisë “Arrest në burg” vetëm për shkak të rëndësisë së dënimit të mundshëm dhe rrezikut të supozuar është në kundërshtim të hapur me standardet e vendosura nga GJEDNJ.
Këto standarde të lidhura ngushtë me parimin penal të prezumimit të pafajësisë, i japin rëndësi të veçantë mbrojtjes së të drejtave individuale dhe procesit të rregullt ligjor.
Prezumimi i pafajësisë nuk është mbrojtje proceduriale, por gur themeli i të drejtave të njeriut dhe parim përbërës i së drejtës penale, duke u reflektuar qartazi në të drejtën ndërkombëtare dhe në nenin 30 të Kushtetutës të Shqipërisë, që përcakton qartë se çdo individ konsiderohet i pafajshëm përderisa fajësia e tij nuk është vërtetuar me vendim gjyqësor të formës së prerë.
Gjykata Europiane e të Drejtave të Njeriut ka theksuar se caktimi i masave kufizuese të lirisë personale, siç është paraburgimi, duhet të bazohet në prova konkrete dhe në një nevojë të pashmangshme, e jo në një rrezik të paqartë ose spekulativ për rendin publik.
Ky arsyetim vjen në mbrojtje të argumentit se caktimi dhe vazhdimi i zbatimit të masës së sigurimit duke u bazuar vetëm në veprime penale për të cilën personi akuzohet, do të cënonte rëndë parimin e prezumimit të pafajësisë.
Po kështu standardet e zhvilluara nga jurisprudence e GJEDNJ sipas parimit “in dubio pro reo” kërkojnë që çdo dyshim duhet të interpretohet në favor të të pandehurit si pjesë integrale e prezumimit të pafajësisë dhe thekson se çdo barrë e provës bie mbi organin e akuzës.
Për këto arsye, bazimi i caktimit dhe vazhdimit të masës së sigurimit për shkak të veprës penale dhe dënimit të lartë që i atribuohet asaj është antikushtetues dhe në kundërshtim me parimet ndërkombëtare të të drejtave të njeriut.
In the same way, the decision to set and continue the implementation of the security measure "Arrest in prison" for my person is discriminatory, in relation to the other persons under investigation, bearing in mind that GJKKO did not offer a specific argument.
This attitude has created a double standard:
On the one hand, GJKKO has not presented any detailed analysis of how each of the suspects can affect the destruction or disposal of evidence (taking into account that each has exercised different functions from each other) while it has assigned extreme measures to the person my compared to others.
This clearly shows that we do not have a uniform approach but it is clearly discriminatory and for political purposes.
If the security measure "Arrest in prison" is set due to the existence of the risk of the destruction of evidence by the person under investigation, the prosecutor has the obligation to present the evidence or at least the nature of the evidence, which is at risk of being violated by the person under investigation and consequently to the court of arises the obligation to justify the decision-making on the assignment of this measure based on Article 228, point 1, letter a.
What evidence can Ilir Meta risk for the absurd CEZ-DIA case, which has been investigated for 13 years and is based only on fabricated interviews by witnesses who have a problem with justice.
What evidence can Ilir Meta risk when all that SPAK claims are on the mobile phones of my ex-wife and her close group, which SPAK has had for 11 months.
It is clear that this whole process of political kidnapping and all the illegal actions by the Prosecution, the Police and the Court have only one political purpose, the extreme illegal isolation of Ilir Meta, as the President of the Freedom Party, with the aim of hindering the activity of its opposition, but also the favoring of persons who have been caught in violation of the law to act freely at the expense of the mafia regime to harm the Freedom Party in exchange for extenuating circumstances for the illegal actions they have taken.
The illegal and thuggish arrest of October 21 is not only the appearance, but also the criminal essence of an entire investigative process based on political setups, false witnesses and problems with justice and his former associates who fell into SPAK's net for because of their irresponsibility and gullibility, who have become collaborators of the regime to kill the dreams and hopes of those who supported them with idealism.
Lini një Përgjigje