FLASH
Shkruar nga Pamfleti
E trullosur, e pakënaqur dhe e përçarë si gjithmonë: BE-ja u shkërmoq nga Trump.
Të nesërmen, askush nuk do jetë i kënaqur. Marrëveshja për tarifat, me Ursula von der Leyen dhe komisionerin Maros Sefcovic që fotografohen duke buzëqeshur dhe duke ngritur gishtin e madh krah Donald Trump në Skoci, nuk ngjall të njëjtin entuziazëm nëpër Bashkimin Evropian.
Është e keqja më e vogël, thonë qeveritë më të kënaqura si ajo e Berlinit. Parisi, në anën tjetër, udhëheq frontin e të pakënaqurve. Në Romë, Giorgia Meloni me prirje trumpiane ndihet në siklet. Marrëveshja që do të vendosë tarifa prej 15 për qind mbi shumë produkte të eksportuara në SHBA, përfshirë makinat, gjysmëpërçuesit dhe farmaceutikën, duket si një fëmijë i paligjshëm. Megjithatë, komisioneri për Tregtinë Šefčovič, në një konferencë shtypi në Bruksel, argumenton se shtetet anëtare janë informuar hap pas hapi për negociatat.
Me fjalë të tjera: Brukseli nuk duhet të akuzohet për një marrëveshje që, sipas komisionerit, është “marrëveshja më e mirë e mundshme”. Çështja është se, pavarësisht pakënaqësive të qeverive kombëtare të presionuar nga sipërmarrës dhe sindikata të zemëruara për pasojat mbi ekonominë, as në Pallatin Berlaymont nuk flenë të qetë tani që vizita në resortin skocez ka sjellë “surpriza” të reja nga presidenti i paparashikueshëm i SHBA-së.
“Është një ditë e errët kur një aleancë e popujve të lirë, të bashkuar për të afirmuar vlerat dhe për të mbrojtur interesat e tyre, vendos të dorëzohet”, shkruan në X kryeministri francez François Bayrou.
Sipas Francës, marrëveshja është “e pakënaqshme dhe e paqëndrueshme,” thotë ministri francez për Evropën, Benjamin Haddad, i cili kërkon aktivizimin e instrumentit kundër shtrëngimit për të taksuar shërbimet digjitale si aplikacionet.
Është një kërkesë ekstreme që deri tani nuk ka qenë vërtet në tryezën e diskutimeve me SHBA-në dhe nuk vendoset as tani.
Friedrich Merz është i vetmi fitues evropian i kësaj loje. Kancelari gjerman jo vetëm që ka imponuar linjën e tij për të arritur një marrëveshje me çdo kusht, edhe nëse e favorshme për SHBA-në, për të shmangur tarifat 30 për qind, por ka siguruar edhe një ulje të taksimit për makinat, një sektor strategjik për Gjermaninë.
Sipas marrëveshjes skoceze, industria automobilistike do të taksohet me 15 për qind në vend të 25 për qind aktualisht. Kështu, Merz thekson se marrëveshja shmang një konflikt tregtar që do të kishte një ndikim të rëndësishëm në ekonominë gjermane, të udhëhequr nga eksportet.
Meloni flet për një marrëveshje “pozitive” në parim, por nuk gëzohet dhe as nuk pozicionohet qartë. Ulja e tarifave për makinat është lajm i mirë edhe për Italinë, e cila, si Gjermania, eksporton automjete në SHBA. Por në përgjithësi, marrëveshja ngjall shqetësime edhe në Romë, si te opozita ashtu edhe te mazhoranca. Ministri për Çështjet Evropiane, Tommaso Foti, thotë vetëm se është “shmangur një luftë e frikësuar nga konsumatorët dhe kategoritë.” Ministri i Jashtëm Antonio Tajani kërkon “mbështetje për ndërmarrjet,” por kjo nuk gjen jehonë në kryeqytetet e Evropës Veriore.
“E çmoj përpjekjen e Komisionit Evropian dhe mbështes këtë marrëveshje tregtare, por e bëj pa asnjë entuziazëm”, thotë kryeministri spanjoll Pedro Sánchez.
Viktor Orbán nuk i kursen sulmet ndaj Brukselit, siç bëjnë të gjithë sovranistët: “Donald Trump nuk arriti një marrëveshje me Ursula von der Leyen, por më tepër e ‘hëngri për mëngjes’ presidenten e Komisionit Evropian.”
Për ministrin hungarez, marrëveshja është “më e keqe” se ajo e arritur nga Mbretëria e Bashkuar: “Do të jetë e vështirë ta shesësh si sukses.”
Në fakt, edhe në Bruksel e kanë të vështirë ta shesin. Maksimumi që Komisioni arrin të argumentojë është se u shmang një skenar më i keq.
“Bëmë çmos për të përfshirë dhe informuar shtetet tona anëtare në çdo fazë të procesit, duke shpjeguar kompleksitetin e situatës”, thotë Sefcovic. Takimi i djeshëm në Turnberry nuk filloi me një marrëveshje, por me kërcënimin e tarifave 30 për qind nga amerikanët, por presidentja von der Leyen ka qenë mjeshtre në menaxhimin e këtyre negociatave, duke mbrojtur miliona vende pune, vazhdon komisioneri, i cili hedh poshtë kritikat.
“Bota që ekzistonte para 2 prillit (Dita e Çlirimit, shënim) nuk ekziston më. Duhet të përshtatemi. Pa marrëveshjen, me tarifa 30 për qind, situata do të bëhej aq e rëndë sa do të na duhej të uleshim dhe të negocionim një marrëveshje të re, por në kushte shumë më të këqija”, thotë Sefčovič.
Fakti është se në Komision nuk ndihen të sigurt për të garantuar që marrëveshja me Trump-in e paparashikueshëm do të respektohet nga Uashingtoni. Për këtë arsye, pritet miratimi i dekreteve ekzekutive për tarifat 15 për qind nga 1 gushti. Vetëm më 4 gusht do të vendoset për të zgjatur pezullimin e kundërmasave evropiane, të cilat do të hynin në fuqi më 7 gusht nëse gjithçka dështon. Dhe gishtat mbeten të kryqëzuar për çështjet që ende janë objekt negociatash. Si verërat dhe pije alkoolike, të përjashtuara nga marrëveshja e djeshme, dhe çeliku e alumini, që mbeten të taksuara me 50 për qind.
Ideja është të prezantohen kuota për të rregulluar sasinë që mund të eksportohet ose importohet pa tarifa shtesë, por për momentin kjo nuk është realitet. Për më tepër, ka sektorin farmaceutik, i cili aktualisht nuk është i taksuar, por sipas marrëveshjes së djeshme duhet të përfshihet në produktet me tarifa 15 për qind, jo nga e premtja, por pasi SHBA-ja të përfundojë hetimet e saj për importet.
A do të ndodhë vërtet kështu?
Në Bruksel shpresojnë, por mbeten në gatishmëri. Jehon fort kërcënimi i Trump: “Ilaçet janë tepër të rëndësishme. Duhet t’i prodhojmë në SHBA. Nuk mund të varemi nga vende të tjera për medikamentet.” Muajt e fundit, manjati ka kërcënuar të taksojë produktet farmaceutike evropiane të importuara në SHBA me 200 për qind. Dhe tani, gishtat e kryqëzuar edhe për këtë: “Ka një angazhim politik shumë të qartë për tarifat 15 për qind” edhe për farmaceutikën, thotë një zyrtar i Komisionit Evropian, duke theksuar se “nuk do të shkojë përtej kësaj.” Por për momentin, “angazhimi nuk është juridik,” pranojnë ata.
Edhe në këtë rast, pritet dekreti ekzekutiv: verba manent. Për të kontrolluar, nuk konfirmohet me 600 miliardë dollarë investime të bëra në SHBA. Bëhet fjalë për investime private dhe jo investime publike, si 550 miliardë dollarët e nënshkruar nga Japonia në marrëveshjen e javës së kaluar me Uashingtonin.
Para mandatit të dytë të Trump në Shtëpinë e Bardhë, tarifat mbi produktet evropiane gjeneronin 7-8 miliardë dollarë. Me 15 për qind, vlera arrin rreth 80 miliardë dollarë, sipas Brukselit.
“Por do të paguhet nga importuesit amerikanë”, këmbëngulin në Komisionin Evropian, duke shpresuar që tarifat të kthehen në bumerang për magnatin.
“Mund të jenë edhe konsumatorët amerikanë që do të paguajnë tarifa më të larta për importet e mallrave evropiane”, vazhdon i njëjti burim. Shpresa e vërtetë është që ky makth të përfundojë pas tre vitesh me mbarimin e presidencës Trump. Për këtë arsye, BE-ja është angazhuar të shpenzojë 750 miliardë dollarë për energji të importuar nga SHBA: 250 miliardë dollarë për tre vjet.
Ndërkohë, Brukseli do të përpiqet të mos bëjë lëshime të mëtejshme, për shembull në bujqësi, ku gjithsesi ka pranuar të paguajë tarifa zero për disa produkte të importuara amerikane.
“Nuk ka asnjë lëshim për sektorët e ndjeshëm bujqësorë. Nuk ka mish viçi, sheqer, etanol ose shpendë në propozimin tonë. Ajo që i japim SHBA-së ka të bëjë vetëm me atë që na nevojitet vërtet: soja, vaji i sojës, frutat e thata dhe bajamet, një kategori e frutave me guaskë”, thotë një zyrtar i Komisionit Evropian. E trullosur, e pakënaqur dhe e përçarë si gjithmonë: BE-ja u shkërmoq nga Trump./Përshtati “Pamfleti” nga “HuffPost”
Lini një Përgjigje