FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Although Mr. Rama's party has its origins in the party that was in power for 44 years from the mass murderer Enver Hoxha until his death in 1985, it has been completely rebuilt into a pro-market and social-democratic organization. His critics accuse him of entrenching corruption under an oligarchic elite that dominates the media and has allowed inequality to widen...
The darkest and most controversial part of Europe, the Balkans, may have a new leading light.
A former basketball player and 58-year-old modern artist, the prime minister of Albania, Edi Rama.
Last month, his Socialist Party defeated the divided opposition and won almost all municipalities and municipal councils in the country.
He is also likely to win the next general election, to be held in 2025, which would be his fourth consecutive victory, enabling him to stay in power until 2029, thus ruling the country that it used to be the most miserable in the region.
In power since 2013, Mr. Rama is already the oldest current head of government in the Balkans. In 2000, he became the dynamic and colorful mayor of the Albanian capital, Tirana. Since 2005, he has led his party.
Now, he can boast of being a star in the Balkans, a calming influence in a still-fragile region witnessing turmoil in neighboring Kosovo, where the Serb minority is rebelling against the ethnic Albanian majority.
Rama refuses to give up on his cousins and asks the West to deal sensitively with Serbian President Aleksandar Vucic.
Settled in his office after concluding talks with Manchester City Football Club on establishing a network of training academies in the Balkans, he cuts a majestic figure in a crisp white shirt, trousers and trainers. He is six feet two and a half inches tall, with short hair, a neatly trimmed white beard, a dotted mustache and watchful eyes, making him a man you might not want to run into in a dark alley. in midnight.
Rama is fluent in a number of languages, he is distinctly cosmopolitan, despite having grown up in what was one of the most isolated, wild and paranoid countries in the world, often referred to by today's Albanians as the "North Korea of Europe". before the fall of communism in 1991.
"Italy was our America", he emphasizes. TV, Italian football, the pope, music. But even having a television was not easy. He recalls insulating his bedroom with sheets and carpets so that no one could hear him and his friends playing bootleg Beatles records. He says he remembers his shock and joy when he was able to read Kafka, Proust and Dostoevsky, listen to Ravel, Debussy and Stravinsky and see paintings by Cézanne, Van Gogh and Picasso.
Kundërshtarët e tij vërejnë se ai ishte një fëmijë i nomenklaturës së Partisë Komuniste. Babai i tij ishte një skulptor zyrtar i shquar, i cili mund të ketë modeluar tiparet e Stalinit. Z. Rama akuzohet edhe për një kult personaliteti. Një vëzhgues perëndimor e quan atë “shkëlqyes, vizionar, ekscentrik, i zhytur në vetvete me një ndjenjë të fortë të trashëgimisë së tij në histori”.
Ai nuk heziton të numërojë arritjet e tij, ose të paktën ato të Shqipërisë postkomuniste. Tirana ka ndryshuar në krahasim me atë që ishte tre dekada më parë: një fshat i errët, gri, totalitar dhe nën-sovjetik. Në atë kohë, i gjithë vendi kishte rreth 6000 makina. Ishte e paligjshme të posedoje një të tillë. Sot, numërohen më shumë se 700,000.
Edhe pse partia e zotit Rama e ka zanafillën nga partia që ishte në pushtet për 44 vjet nga vrasësi masiv Enver Hoxha deri në vdekjen e tij në 1985, ajo është rindërtuar plotësisht në një organizatë pro tregut dhe socialdemokrateve. Kritikët e tij e akuzojnë atë për rrënjosjen e korrupsionit nën një elitë oligarkike që dominon median dhe ka lejuar zgjerimin e pabarazisë.
Rama i shpërfill këto pretendime. Ai thotë se po modelon partinë e tij sipas Laburistëve të Ri të Britanisë. Tony Blair, gruaja e tij avokate Cherie dhe mjeku i tij Alastair Campbell ende vizitojnë për të ofruar këshilla.
“Nuk jemi shumë ideologjikë”, thotë zoti Rama. “Për ne nuk ka zgjidhje djathtas apo majtas: nuk është herezi të kesh një zgjidhje të mirë që funksionon.” Margaret Thatcher, pretendon ai, ishte “një udhëheqëse e madhe” e cila paraqiti reforma të dhimbshme për të modernizuar Britaninë, pa të cilat Laburistët e Rinj nuk do të kishin sukses pas saj.
Besimi i zotit Rama përfshin rajonin. I gjithë Ballkani, vëren ai, madje edhe Serbia tradicionalisht pro-ruse, është e bashkuar për Ukrainën. Vendi është anëtar i NATO-s që nga viti 2009 dhe që nga viti 2010, anëtar i grupit Shengen që jep udhëtim pa viza në Evropë deri në tre muaj, Shqipëria nuk ka konflikte serioze me fqinjët e saj, shton ai. “Është unike në histori.”
Sa i përket anëtarësimit në BE, ai me mençuri refuzon të vendosë ndonjë datë, ndërkohë që pranon kushtet e hyrjes si forca shtytëse pas reformave të vetë Shqipërisë.
Rama pranon se një pjesë e vogël e vendeve të BE, të udhëhequr nga Franca, hezitojnë të lejojnë grupin ballkanik të hyjë. Çdo diplomat perëndimor që viziton Tiranën thotë se Shqipëria “po shkon në drejtimin e duhur” por se “ka ende një rrugë të gjatë”, veçanërisht kur bëhet fjalë për reformën në drejtësi dhe krijimin e “një sundimi të vërtetë të ligjit, një çështje për të cilën BE- ja dhe Amerika i kushton shumë vëmendje dhe para.
Një program për të kontrolluar të gjithë trupin e gjyqtarëve dhe prokurorëve në vend çoi në shkarkimin e dy të tretave të tyre. Çfarë ndodh me ata që shkarkohen? “Oh, ata bëhen avokatë dhe kontabilistë,” thotë një aktivist lokal i shoqërisë civile.
Korrupsioni endemik është ende njolla më e madhe në Shqipëri sot. Dy partitë kryesore janë përgjegjëse, në sytë e shumicës së shqiptarëve. Pikëpamja e një diplomati, duke vlerësuar dështimin e z. Rama, është se “për të çuar përpara zhvillimin, thjesht duhet të luash lojën e patronazhit”.
Ju lutem mos u largoni
Çështja tjetër më e madhe që mundon zotin Rama është emigracioni. Popullsia është zvogëluar me të paktën një të katërtën që nga fundi i komunizmit, në rreth 2.9 milionë sot. Shqiptarët ende po largohen.
Rama është nervoz kur pyetet për pikëpamjen në Perëndim se shumë shqiptarë, përfshirë ata që mbërrijnë në Britani ilegalisht me anije, janë të përfshirë në krim. Por ankesa e tij më serioze është mungesa e vazhdueshme e civilizimit në politikën e vendit të tij.
All sides accuse each other of being gangsters, crooks, even murderers, which in some cases is true. This, he admits, dates back to the horrifying days of Hoxha, when the slightest dissent often meant deportation, prison or even execution. If Albania will ever become a liberal democracy, this must change, claims Rama. If this were to happen, it would be his greatest legacy. / The Economist
Lini një Përgjigje