FLASH
Shkruar nga Pamfleti
In Albania, the phenomenon of unaccompanied asylum-seeking children in EU countries continues to be a concern for the authorities and social development researchers. According to Eurostat data, in the last 10 years, 2120 unaccompanied children have sought asylum in EU countries. This makes Albania the only European country, according to experts, with such a high number of immigrant children unaccompanied by their parents. The reasons for leaving the country are mainly related to the lack of perspective for the future. The authorities announce the improvement of social and awareness policies with families in order to prevent this phenomenon, which exposes children to risks such as their use by criminal groups or trafficking.
Albania continues to face one of the most disturbing phenomena of the transition years, that of emigration. The researchers single out in it the element of asylum seekers in EU countries, which, according to them, deserves attention.
Since 2012, according to Eurostat data, over 230,000 Albanian citizens have sought asylum in EU countries, among them 66,800 children, or about 28.5%, the majority under 14 years old. These figures regarding immigrant children place Albania in fifth place, right after countries that have known wars and conflicts such as Afghanistan, Syria or Iraq.
According to the data, this trend continued in 2022. 11,600 Albanian citizens sought asylum in EU countries, 34% of them children. But for researchers, the saddest face of this emigration is that of unaccompanied children. According to Eurostat, 2,120 unaccompanied children from Albania have sought asylum in EU countries, for the period 2012-2022. According to researchers, this makes Albania the only European country with such a high number of unaccompanied immigrant children.
Voice of America spoke with a young Albanian in France who asked to remain anonymous. He left Albania at the age of 16 to seek asylum, unaccompanied by his parents. He managed to win it, while showing the reasons why he undertook this path full of dangers.
"I completed 9 years of school and I had no opportunity for high school. Even if I continued it, I would get a diploma, Albania does not have a job situation. I looked at my friends, they had continued high school, they had a diploma but they didn't have a job. I just figured it out and headed here. I left Albania, to have a future for myself and to help my family" - said a young man in France who did not want to be identified for the Voice of America.
This young man managed to gain asylum in France, and today, at the age of 20, he works with a regular contract in the construction sector, but he and many others have traveled a difficult path. A weight that exceeds their age has weighed on them and not all of them have succeeded. They arrive in EU countries, unaccompanied by their parents, but in most cases, encouraged by them and with their approval. They are declared to the structures of the host country as minors and are taken into protection as such. This route is used by them in order to obtain residence documents in these countries more easily than an adult asylum seeker.
Elda Spaho Bleta, journalist and communication expert, voluntarily engaged in centers where unaccompanied minors are accommodated in France, the third destination country in the EU for asylum seekers, tells the Voice of America that children have the same reasons as adults, when seek asylum, mainly for a better future. But their path, as she says, is often quite dangerous.
"According to a study by the National Assembly of Deputies in France, 10% of undocumented children in France fall prey to the criminal system. There is no data on Albanian children. There have been cases where these petty crimes have started, shoplifting, fights between them. They don't understand how hard it is for them. This burdens their file and becomes an obstacle for their integration" - Elda Spaho Bleta, journalist, told the Voice of America.
Njohës të zhvillimeve shoqërore në Shqipëri konstatojnë se fenomeni i fëmijëve azilkërkues të pashoqëruar e ka burimin te gjendja ekonomike dhe sociale e familjes, varfëria, divorci apo konfliktet e ndryshme. Gëzim Tushi, sociolog ngarkon me përgjegjësi strukturat shtetërore, që siç thotë ai duhet ta parandalojnë këtë fenomen.
“Shteti nuk është pa përgjegjësi në shfaqjen e këtij fenomeni. Politikat për mbështetjen e familjes janë të domosdoshme. Duhet të jemi të vërtetë, jo të gjithë prindërit që i kanë lëshuar fëmijët të pashoqëruar në emigracion janë familje antifëmijë. Kanë situata të caktuara, kanë probleme ekonomike, nuk e mbajnë dot familjen. Një pjesë e tyre mund të jenë të paaftë për punë. Të ardhurat e tyre janë të kufizuara, prandaj duhen kombinuar politikat e autoritetit social me politikat e mbështetjes sociale dhe ekonomike për familjen”- u shpreh për Zërin e Amerikës Gëzim Tushi, studiues, sociolog.
Agjensia shtetërore për të drejtat dhe mbrojtjen e fëmijës, thotë se në bashkëpunim me struktura të tjera shtetërore, po punon me familje dhe prindër në komunitet, për ndërgjegjësimin e tyre, mbi rrezikun që i kanoset fëmijës kur emigron i vetëm. Sipas kryetares së kësaj agjensie Alma Tandili, po i kushtohet rëndësi politikave social-ekonomike dhe forcimit të kontrolleve në kufi, me qëllim parandalimin e këtij fenomeni.
“Ministria e Shëndetësisë dhe e Mbrojtjes Sociale ka patur në fokus gjatë vitit që shkoi rritjen e buxhetit për nënat me shumë fëmijë, rritjen e shërbimeve në qendrat komunitare. Por unë mendoj se kjo nuk ështe vetëm çështje ekonomike dhe e perspektivës për të ardhmen. Është mungesë informacioni, kemi mjaft raste që fëmijët kanë humbur kontaktet me familjet, nuk mendoj se është zgjidhje të lësh fëmijën në derën e policisë së Francës. Në ato raste që ne do të evidentojmë braktisje të fëmijës, do merren masa deri në ndjekje penale të prindërve”-tha për Zërin e Amerikës Alma Tandili, kryetare e Agjensisë për të drejtat dhe mbrojtjen e fëmijës.
Fëmijët e pashoqëruar azilkërkues janë në mënyrë të vazhdueshme të ekspozuar ndaj rreziqeve, si përdorimit të tyre nga grupe kriminale apo trafikimit. Por dhe kur ja dalin pasojat që lë kjo fazë e jetës larg familjes në një moshë të mitur janë të mëdha.
“Rreziku më i madh për ta është dëmi psikologjik emocional. Ata nuk janë më fëmijë. Që në moshën 14 vjeç janë vetëm. Kanë barrë të madhe. Nuk i tregojnë familjes vështirësitë që kalojnë këtej. Nuk mendoj se këta fëmijë do jenë të rritur të ekuilibruar që do dinë të ndërtohen së brendshmi në mënyrë të shëndetshme. I pret një jetë e vështirë”- vijoi Elda Spaho Bleta, gazetare.
Në Shqipëri ka disa përpjekje të strukturave shtetërore dhe të organizatave jo qeveritare për integrimin e emigrantëve të kthyer, përfshirë dhe fëmijët. Por drejtues të fondacionit “Terre des hommes” në Shqipëri i përfshirë në këto programe konstatojnë se shërbimet për këtë qëllim, nuk janë të shtrira në gjithë vendin.
“Problem është se shërbimet si nga ne ashtu dhe nga bashkia është e vështirë të arrijnë në çdo cep të vendit, sepse këto fëmijë vijnë nga shtrirje të ndryshme gjeografike dhe jo vetëm nga qendrat e qyteteve ku janë të mundshme këto shërbime”- u shpreh për Zërin e Amerikës Renata Cenko, Menaxhere e Programit të Migracionit dhe Anti-trafikimit, Fondacioni Terre Des Homes, misioni Shqipëri.
Ndërsa sociologu Gëzim Tushi vë theksin te zhvillimet e vrullshme të 30 viteve të fundit në Shqipëri, shpeshherë kaotike, që kanë sjellë mjaft pasoja te fëmijët.
“Janë tronditur në përgjithësi institucionet e autoritetit social, është tronditur familja, shkolla. Ka përgjegjësi dhe shkolla në këtë fenomen të fëmijëve të pashoqëruar në emigracion. Sepse ka fëmijë që humbasin interesin për shkollën, që vijnë në shkollë dhe nuk e duan shkollën. Pra është familja, shkolla, situata ekonomike të cilat kërkojnë një strategji nga shteti”- vijoi Gëzim Tushi, studiues, sociolog.
Emigration, even though it has had its ups and downs, has been a plague that has continuously accompanied Albania for three decades. Its weak economic and social status has forced hundreds of thousands of citizens to seek a better future in developed countries in the West. Children are carrying this heavy burden, in high numbers, and according to researchers, this is a hemorrhage that must be stopped. According to them, state policies in many cases insufficient, make the emigration of unaccompanied children continue, amid countless risks for them, in a world where they go as children, and live as adults. /VOA
Lini një Përgjigje