FLASH
Shkruar nga George Grylls
The confrontation with Tehran is shaping up to be the defining test that could seal the historic profile of his term. Whether this crisis ends in a diplomatic triumph or a protracted military conflict, the outcome will dictate the weight of America's influence in the world and the memory Trump will leave behind as a leader.
Tensions are rising, and Trump is debating which air bases the U.S. will use. The result could be a conflict that lasts for weeks, a conflict that defines his presidency.
President Trump is reportedly considering the possibility of starting a "full-scale war" with Iran as he has amassed a large US army in the Middle East.
The USS Gerald R. Ford, the largest ever built, will arrive in the Persian Gulf in the coming days, joining the USS Abraham Lincoln, a Nimitz-class warship that shot down an Iranian drone last month.
Trump appeared to be considering battle plans on Wednesday afternoon when he withdrew his support for Sir Keir Starmer's deal to give the Chagos Islands to Mauritius.
In a post on Truth Social, he identified Diego Garcia, the US military base in the middle of the Indian Ocean, and RAF Fairford, the air base in Gloucestershire, as possible locations from which Iran could be attacked.
"It may be necessary for the United States to use Diego Garcia and the airport located at Fairford to launch a possible attack on a very unstable and dangerous regime. Prime Minister Starmer must not lose control, for any reason, of Diego Garcia," Trump wrote.
Eight Arleigh Burke-class guided-missile destroyers are already in the Middle East and more than 120 US aircraft have crossed the Atlantic in recent days. Fighter jets, air-to-air refueling tankers and spy planes have been seen heading to the region after negotiations in Geneva between the US and Iran failed to produce any immediate progress.
At least one Ohio-class submarine armed with Tomahawk cruise missiles is thought to be in the region, ready to strike Iran. Trump is considering launching a “major air campaign lasting several weeks” that would look more like an “all-out war,” sources told Axios.
"It would likely be a joint US-Israeli campaign of much broader scope and more existential for the regime than the 12-day Israeli-led war last June, which the US joined to destroy Iran's underground nuclear facilities," the well-known American portal reported.
Pasi goditën objektet bërthamore të Iranit gjatë Operacionit “Çekani i Mesnatës” vitin e kaluar, SHBA-të kanë kërkuar që Teherani të kufizojë rrezen e veprimit të raketave të tij balistike dhe t’i japë fund mbështetjes për milicitë në të gjithë Lindjen e Mesme.
Po ashtu, Trump ka përmendur mundësinë e ndryshimit të regjimit, duke dënuar vrasjen e mijëra protestuesve nga Republika Islamike gjatë Vitit të Ri. Por pavarësisht gjithë fuqisë së zjarrit amerikan në Lindjen e Mesme, Trump është gjithashtu i vetëdijshëm për rreziqet e ndërhyrjes ushtarake në Iran.
Kur ishte i ri, ai pa votuesit amerikanë të ndëshkonin presidentin Carter për një mision shpëtimi pengjesh që shkoi keq në vitin 1980. Imazhi i helikopterëve që digjeshin në Shkretëtirën e Madhe të Kripës iu ngulit në mendje presidentit kur urdhëroi kapjen e Presidentit Maduro muajin e kaluar.
Pasi Maduro u rrëmbye, Trump shprehu lehtësim që operacioni në Venezuelë nuk përfundoi si “katastrofa e Jimmy Carter që shkatërroi të gjithë administratën e tij”.
Përpara zgjedhjeve të mesit të mandatit në nëntor, ekziston një rrezik i madh nëse një sulm amerikan ndaj Iranit do të shkonte keq.
Trump hyri në Shtëpinë e Bardhë me një premtim për ta vënë “Amerikën në plan të parë” dhe lëvizja e tij politike shfrytëzoi pakënaqësinë e votuesve ndaj “luftërave të përjetshme” në Lindjen e Mesme.
Duke qenë se përmbysja e regjimit iranian nuk ka gjasa të ndodhë si me sulmin e rrufeshëm në Karakas, është e paqartë nëse votuesit amerikanë do të toleronin një konflikt të zgjatur.
“Nuk mund të ketë një operacion tjetër si ai në Venezuelë, ku dërgon një ekip komandosh për të rrëmbyer atë person dhe pastaj gjithçka mbaron”- thotë Rosemary Kelanic, drejtoreshë e programit të Lindjes së Mesme në Defense Priorities, një grup ekspertësh në Uashington.
“Nëse Irani kundërsulmon dhe sulmon objektivat ushtarake amerikane dhe vret amerikanë, kjo do të krijonte një situatë jashtëzakonisht të paparashikueshme. Nuk e dimë se çfarë do të bëjë Trump në atë skenar. Efekti i grumbullimit rreth flamurit ka tendencë të ndodhë kur një vend sulmohet papritur. Por kjo nuk ndodh domosdoshmërisht nëse je ti që e fillon luftën”- shton ajo.
Përgjigja iraniane ndaj sulmeve të vitit të kaluar në uzinat bërthamore të Natanzit dhe Fordow-t ishte kryesisht e koreografuar. Teherani e njoftoi paraprakisht SHBA-në nëpërmjet ndërmjetësve për t'u siguruar që konfrontimi të mos shndërrohej në luftë.
SHBA-të arritën të tërhiqnin trupat nga baza ajrore Al-Udeid në Katar dhe të zhvendosnin mbrojtjet ajrore në rajon, gjë që do të thotë se breshëria e raketave të lëshuara nga Irani u rrëzua lehtësisht.
Këtë herë shumë analistë besojnë se regjimi iranian, i cili kohët e fundit ka shfaqur mizori ndaj popullsisë së vet për të siguruar mbijetesën e tij, mund të përgjigjet pa kufizime.
Ndoshta do të sulmojë ambasadën amerikane në Bagdad ose konsullatën në Erbil duke përdorur ndërmjetës me bazë në Irak, do të mbyllë Ngushticën e Hormuzit për të penguar furnizimin global me naftë ose do të lëshojë raketa në bazat amerikane në Jordani, Bahrein dhe Katar.
Brenda administratës Trump, ekziston shqetësimi se stoku në mbarë botën i raketave amerikane të mbrojtjes ajrore po pakësohet. “Iranianët kanë thënë se do të bëjnë gjithçka që të jetë e mundur. Ata thonë se këtë herë nuk do të kenë një lloj hakmarrjeje fisnike. Dhe unë nuk mendoj se po bëjnë blof”- tha Kelanic.
Megjithatë, Trump mund të besojë se është në një valë fitoresh, pasi e ka rrëzuar Maduron me shumë lehtësi në janar. Në vitin e tij të 80-të të jetës, ka tashmë shenja se ai po fillon të marrë në konsideratë trashëgiminë e tij dhe mund ta shohë përmbysjen e revolucionit iranian të vitit 1979 si diçka për të cilën biografët e tij të ardhshëm do të shkruajnë.
Me numrin e madh të avionëve luftarakë amerikanë që ka në Lindjen e Mesme, Trump mund të shkatërrojë ndërtesat e Trupave të Gardës Revolucuonare Islamike, ndoshta me shpresën e nxitjes së një kryengritjeje tjetër, dhe të shënjestrojë zyrtarët e lartë iranianë me sulme me dronë ose forca speciale.
Duke pasur parasysh që Izraeli e shkatërroi kryesisht mbrojtjen ajrore të Iranit në vitin 2024, për pilotët amerikanë do të kishte vetëm një rrezik të kufizuar.
“Ata mund të bëjnë potencialisht qindra fluturime në ditë, sepse do të kenë disa qindra avionë në të gjithë Lindjen e Mesme”- mendon Matthew Savill, drejtor i shkencave ushtarake në Institutin Mbretëror të Shërbimeve të Bashkuara.
Por historia sugjeron se është e vështirë të bombardohet një regjim. “Unë nuk di asnjë rast ku të ketë pasur ndryshim të vërtetë të regjimit vetëm nga ajri”- thekson Kelanic.
Edhe pse mund të jetë e jashtëzakonshme, armata amerikane në Lindjen e Mesme ndoshta nuk është e mjaftueshme për një pushtim të plotë.
“Kjo ende nuk është as afër nivelit të fuqisë së zjarrit që kishim për Luftën e Parë të Gjirit ose pushtimin e Irakut, as afër për sa i përket vëllimit”- shton Savill.
Mbetet e paqartë nëse Trump ka oreksin për të dërguar ushtarë në terren dhe për të rrëzuar Ajatollahun Ali Khamenei, udhëheqësin suprem 86-vjeçar iranian, siç bëri George W. Bush kur rrëzoi dhe vrau Sadam Huseinin.
Roli i Izraelit do të jetë kritik dhe çdo përgjigje iraniane në rast lufte ka të ngjarë të përfshijë sulme ndaj Jerusalemit dhe Tel Avivit. Mbrojtja ajrore izraelite ka qenë në gjendje të pengojë pothuajse të gjitha qindra raketat balistike dhe të lundrimit të lëshuara nga Irani gjatë shkëmbimeve të mëparshme të zjarrit.
Megjithatë, Teherani arriti të dëmtojë bazat ajrore Nevatim dhe Tel Nof.
“People should not assume that THAAD, Arrow 2 and Arrow 3 are an impenetrable shield. It all comes back to the question: what is the US trying to achieve? Do you believe that you are delivering a hard blow to the regime to force it to accept its demands elsewhere? Or do you think that the regime is so fragile that there is an opportunity for regime change? If it is a regime change operation, that increases the chances that the Iranians will decide to use everything,” Savill underlines./ Adapted from “Pamphlet”, from the Sunday Times
Lini një Përgjigje